yemiş

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Azerbaijani[edit]

Other scripts
Cyrillic јемиш
Roman yemiş
Perso-Arabic یئمیش

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *yẹ̄miĺč (vegetable, fruit). Cognate with Chuvash ҫимӗҫ (śimĕś, vegetable), Hungarian gyümölcs (fruit), etc.

Noun[edit]

yemiş (definite accusative yemişi, plural yemişlər)

  1. melon
    Synonym: qovun
  2. fruits

Declension[edit]


Crimean Tatar[edit]

Noun[edit]

yemiş

  1. fruit

Declension[edit]


Turkish[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [jɛˈmiʃ]
  • Hyphenation: ye‧miş

Etymology 1[edit]

From Old Turkic yémiş, from Proto-Turkic *jẹ̄miĺč (vegetable, fruit).

Noun[edit]

yemiş (definite accusative yemişi, plural yemişler)

  1. nut
  2. dried fruits and nuts collectively
  3. (dialectal) fig
  4. (dialectal) leblebi
  5. (dialectal, Iğdır, Kars) melon
  6. yield, fruit
Declension[edit]
Inflection
Nominative yemiş
Definite accusative yemişi
Singular Plural
Nominative yemiş yemişler
Definite accusative yemişi yemişleri
Dative yemişe yemişlere
Locative yemişte yemişlerde
Ablative yemişten yemişlerden
Genitive yemişin yemişlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular yemişim yemişlerim
2nd singular yemişin yemişlerin
3rd singular yemişi yemişleri
1st plural yemişimiz yemişlerimiz
2nd plural yemişiniz yemişleriniz
3rd plural yemişleri yemişleri

Etymology 2[edit]

From Ottoman Turkish یمك(yemek, to eat, consume), from Proto-Turkic *jē- (to eat).

Verb[edit]

yemiş

  1. third-person singular past perfective of yemek