पण्डित
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Hindi [edit]
Alternative forms [edit]
Etymology [edit]
From Sanskrit पण्डित.
Adjective [edit]
पण्डित • (paṇḍit)
- learned, wise, shrewd, clever, skillful in, conversant with
Noun [edit]
पण्डित • (paṇḍit) m
- scholar, learned man, teacher, philosopher, pandit
References [edit]
- McGregor, R.S, ed. The Oxford Hindi-English Dictionary, Oxford university press. 1993
- Platts, John T. A dictionary of Urdu, Classical Hindi, and English Oxford. 1884.
Sanskrit [edit]
Etymology [edit]
According to some, for स्पन्दित (spandita).
Adjective [edit]
पण्डित (paṇḍitá)
Declension [edit]
Masculine a-stem declension of पण्डित
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | पण्डितः (paṇḍitaḥ) | पण्डितौ (paṇḍitau) | पण्डिताः (paṇḍitāḥ) |
| Vocative | पण्डित (paṇḍita) | पण्डितौ (paṇḍitau) | पण्डिताः (paṇḍitāḥ) |
| Accusative | पण्डितम् (paṇḍitam) | पण्डितौ (paṇḍitau) | पण्डितान् (paṇḍitān) |
| Instrumental | पण्डितेन (paṇḍitena) | पण्डिताभ्याम् (paṇḍitābhyām) | पण्डितैः (paṇḍitaiḥ) |
| Dative | पण्डिताय (paṇḍitāya) | पण्डिताभ्याम् (paṇḍitābhyām) | पण्डितेभ्यः (paṇḍitebhyaḥ) |
| Ablative | पण्डितात् (paṇḍitāt) | पण्डिताभ्याम् (paṇḍitābhyām) | पण्डितेभ्यः (paṇḍitebhyaḥ) |
| Genitive | पण्डितस्य (paṇḍitasya) | पण्डितयोः (paṇḍitayoḥ) | पण्डितानाम् (paṇḍitānām) |
| Locative | पण्डिते (paṇḍite) | पण्डितयोः (paṇḍitayoḥ) | पण्डितेषु (paṇḍiteṣu) |
Feminine ā-stem declension of पण्डित
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | पण्डिता (paṇḍitā) | पण्डिते (paṇḍite) | पण्डिताः (paṇḍitāḥ) |
| Vocative | पण्डिते (paṇḍite) | पण्डिते (paṇḍite) | पण्डिताः (paṇḍitāḥ) |
| Accusative | पण्डिताम् (paṇḍitām) | पण्डिते (paṇḍite) | पण्डिताः (paṇḍitāḥ) |
| Instrumental | पण्डितया (paṇḍitayā) | पण्डिताभ्याम् (paṇḍitābhyām) | पण्डिताभिः (paṇḍitābhiḥ) |
| Dative | पण्डितायै (paṇḍitāyai) | पण्डिताभ्याम् (paṇḍitābhyām) | पण्डिताभ्यः (paṇḍitābhyaḥ) |
| Ablative | पण्डितायाः (paṇḍitāyāḥ) | पण्डिताभ्याम् (paṇḍitābhyām) | पण्डिताभ्यः (paṇḍitābhyaḥ) |
| Genitive | पण्डितायाः (paṇḍitāyāḥ) | पण्डितयोः (paṇḍitayoḥ) | पण्डितानाम् (paṇḍitānām) |
| Locative | पण्डितायाम् (paṇḍitāyām) | पण्डितयोः (paṇḍitayoḥ) | पण्डितासु (paṇḍitāsu) |
Neuter a-stem declension of पण्डित
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | पण्डितम् (paṇḍitam) | पण्डिते (paṇḍite) | पण्डितानि (paṇḍitāni) |
| Vocative | पण्डित (paṇḍita) | पण्डिते (paṇḍite) | पण्डितानि (paṇḍitāni) |
| Accusative | पण्डितम् (paṇḍitam) | पण्डिते (paṇḍite) | पण्डितानि (paṇḍitāni) |
| Instrumental | पण्डितेन (paṇḍitena) | पण्डिताभ्याम् (paṇḍitābhyām) | पण्डितैः (paṇḍitaiḥ) |
| Dative | पण्डिताय (paṇḍitāya) | पण्डिताभ्याम् (paṇḍitābhyām) | पण्डितेभ्यः (paṇḍitebhyaḥ) |
| Ablative | पण्डितात् (paṇḍitāt) | पण्डिताभ्याम् (paṇḍitābhyām) | पण्डितेभ्यः (paṇḍitebhyaḥ) |
| Genitive | पण्डितस्य (paṇḍitasya) | पण्डितयोः (paṇḍitayoḥ) | पण्डितानाम् (paṇḍitānām) |
| Locative | पण्डिते (paṇḍite) | पण्डितयोः (paṇḍitayoḥ) | पण्डितेषु (paṇḍiteṣu) |
Noun [edit]
पण्डित (paṇḍitá) m
- scholar, a learned man, teacher, philosopher, pundit
- a Hindu Brahmin who has memorized a substantial portion of the Vedas, along with the corresponding rhythms and melodies for chanting or singing them; a pundit
- incense
Declension [edit]
Masculine a-stem declension of पण्डित
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | पण्डितः (paṇḍitaḥ) | पण्डितौ (paṇḍitau) | पण्डिताः (paṇḍitāḥ) |
| Vocative | पण्डित (paṇḍita) | पण्डितौ (paṇḍitau) | पण्डिताः (paṇḍitāḥ) |
| Accusative | पण्डितम् (paṇḍitam) | पण्डितौ (paṇḍitau) | पण्डितान् (paṇḍitān) |
| Instrumental | पण्डितेन (paṇḍitena) | पण्डिताभ्याम् (paṇḍitābhyām) | पण्डितैः (paṇḍitaiḥ) |
| Dative | पण्डिताय (paṇḍitāya) | पण्डिताभ्याम् (paṇḍitābhyām) | पण्डितेभ्यः (paṇḍitebhyaḥ) |
| Ablative | पण्डितात् (paṇḍitāt) | पण्डिताभ्याम् (paṇḍitābhyām) | पण्डितेभ्यः (paṇḍitebhyaḥ) |
| Genitive | पण्डितस्य (paṇḍitasya) | पण्डितयोः (paṇḍitayoḥ) | पण्डितानाम् (paṇḍitānām) |
| Locative | पण्डिते (paṇḍite) | पण्डितयोः (paṇḍitayoḥ) | पण्डितेषु (paṇḍiteṣu) |
References [edit]
- Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, page 0580
