Engels

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search
See also engels

Contents

[edit] Afrikaans

[edit] Pronunciation

  • IPA: /ɛŋgəls/

[edit] Proper noun

Engels

  1. English (the language)

[edit] Dutch

[edit] Pronunciation

[edit] Adjective

Engels, Engelse (comparative Engelser, Engelsere; superlative Engelst, Engelste)

  1. English
  2. (obsolete) angelical
    1654, Joost van den Vondel, Lucifer
    Hy, die te vore door een Engelsche Majesteit ondersteunt, Gode aengenaem en waert was, borst, toen hy den mensch naer Godts beelt geschapen zagh, door eenen boosaerdigen naeryver uit, […]

[edit] See also

[edit] Proper noun

Engels n.

  1. English (language)

[edit] Related terms


[edit] German

[edit] Noun

Engels

  1. Genitive singular form of Engel.