adorator

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Contents

Latin [edit]

Noun [edit]

adōrātor (genitive adōrātōris); m, third declension

  1. worshipper

Inflection [edit]

Number Singular Plural
nominative adōrātor adōrātōrēs
genitive adōrātōris adōrātōrum
dative adōrātōrī adōrātōribus
accusative adōrātōrem adōrātōrēs
ablative adōrātōre adōrātōribus
vocative adōrātor adōrātōrēs

Descendants [edit]

Verb [edit]

adōrātor

  1. second-person singular future passive imperative of adōrō
  2. third-person singular future passive imperative of adōrō

Serbo-Croatian [edit]

Pronunciation [edit]

  • IPA: /adǒraːtor/
  • Hyphenation: a‧do‧ra‧tor

Noun [edit]

adòrātor m (Cyrillic spelling адо̀ра̄тор)

  1. adorer

Declension [edit]