altus
Definition from Wiktionary, a free dictionary
See also Altus
Contents |
[edit] Latin
[edit] Etymology
From altum, supine of alō (“‘grow’”).
[edit] Adjective
altus m. (feminine alta, neuter altum); first/second declension
[edit] Inflection
First and second declensions (1&2).
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | altus | alta | altum | altī | altae | alta | |
| genitive | altī | altae | altī | altōrum | altārum | altōrum | |
| dative | altō | altae | altō | altīs | altīs | altīs | |
| accusative | altum | altam | altum | altōs | altās | alta | |
| ablative | altō | altā | altō | altīs | altīs | altīs | |
| vocative | alte | alta | altum | altī | altae | alta | |
- comparative: altior, superlative: altissimus