amica
Definition from Wiktionary, the free dictionary
See also amică
Contents |
Italian [edit]
Etymology [edit]
From Latin amica (“friend”)
Pronunciation [edit]
- IPA: /a.ˈmi.ka/
Noun [edit]
amica f (plural amiche)
Related terms [edit]
Verb [edit]
amica
Latin [edit]
Pronunciation 1 [edit]
Noun [edit]
amīca (genitive amīcae); f, first declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | amīca | amīcae |
| genitive | amīcae | amīcārum |
| dative | amīcae | amīcīs |
| accusative | amīcam | amīcās |
| ablative | amīcā | amīcīs |
| vocative | amīca | amīcae |
Related terms [edit]
Descendants [edit]
Adjective [edit]
amīca
- nominative feminine singular of amīcus
- nominative neuter plural of amīcus
- accusative neuter plural of amīcus
- vocative feminine singular of amīcus
- vocative neuter plural of amīcus
Pronunciation 2 [edit]
Adjective [edit]
amīcā
- ablative feminine singular of amīcus
Noun [edit]
amīcā f
- ablative singular of amīca