analfabet
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] Danish
[edit] Etymology
From Ancient Greek ἀναλφάβητος (analphabētos), composed of the alpha privative ἀν- (an-) and αλφάβητος (alphabētos, “alphabet”).
[edit] Noun
analfabet c. (singular definite analfabeten, plural indefinite analfabeter)
- illiterate (an illiterate person)
[edit] Inflection
Inflection of analfabet
| common gender | Singular | Plural | ||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative, dative and accusative | analfabet | analfabeten | analfabeter | analfabeterne |
| genitive | analfabets | analfabetens | analfabeters | analfabeternes |
[edit] Serbo-Croatian
[edit] Pronunciation
- IPA: /analfǎbeːt/
- Hyphenation: an‧al‧fa‧bet
[edit] Noun
analfàbēt m. (Cyrillic spelling аналфа̀бе̄т)
[edit] Declension
declension of analfabet
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | analfàbēt | analfabeti |
| genitive | analfabéta | analfabeta |
| dative | analfabetu | analfabetima |
| accusative | analfabeta | analfabete |
| vocative | analfabete | analfabeti |
| locative | analfabetu | analfabetima |
| instrumental | analfabetom | analfabetima |
[edit] Swedish
[edit] Noun
analfabet c.
[edit] Declension
Declension of analfabet
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| Common | indefinite | definite | indefinite | definite |
| nominative | analfabet | analfabeten | analfabeter | analfabeterna |
| genitive | analfabets | analfabetens | analfabeters | analfabeternas |