diurnus
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Etymology [edit]
Adjective [edit]
diurnus m (feminine diurna, neuter diurnum); first/second declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | diurnus | diurna | diurnum | diurnī | diurnae | diurna | |
| genitive | diurnī | diurnae | diurnī | diurnōrum | diurnārum | diurnōrum | |
| dative | diurnō | diurnae | diurnō | diurnīs | diurnīs | diurnīs | |
| accusative | diurnum | diurnam | diurnum | diurnōs | diurnās | diurna | |
| ablative | diurnō | diurnā | diurnō | diurnīs | diurnīs | diurnīs | |
| vocative | diurne | diurna | diurnum | diurnī | diurnae | diurna | |