diurnus
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Latin
[edit] Etymology
[edit] Adjective
diurnus m. (feminine diurna, neuter diurnum); first/second declension
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | diurnus | diurna | diurnum | diurnī | diurnae | diurna | |
| genitive | diurnī | diurnae | diurnī | diurnōrum | diurnārum | diurnōrum | |
| dative | diurnō | diurnae | diurnō | diurnīs | diurnīs | diurnīs | |
| accusative | diurnum | diurnam | diurnum | diurnōs | diurnās | diurna | |
| ablative | diurnō | diurnā | diurnō | diurnīs | diurnīs | diurnīs | |
| vocative | diurne | diurna | diurnum | diurnī | diurnae | diurna | |