dius
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Catalan[edit]
Verb[edit]
dius
- Second-person singular present indicative form of dir.
Gothic[edit]
Romanization[edit]
dius
- See 𐌳𐌹𐌿𐍃
Latin[edit]
Adjective[edit]
dius m (feminine dia, neuter dium); first/second declension
- Alternative form of dīvus.
Inflection[edit]
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dius | dia | dium | diī | diae | dia | |
| genitive | diī | diae | diī | diōrum | diārum | diōrum | |
| dative | diō | diae | diō | diīs | diīs | diīs | |
| accusative | dium | diam | dium | diōs | diās | dia | |
| ablative | diō | diā | diō | diīs | diīs | diīs | |
| vocative | die | dia | dium | diī | diae | dia | |