norsk
Definition from Wiktionary, the free dictionary
See also Norsk
Contents |
Danish [edit]
Pronunciation [edit]
- IPA: [nɒːsg]
Noun [edit]
norsk
- Norwegian (language)
Adjective [edit]
norsk
Norwegian Bokmål [edit]
Pronunciation [edit]
Noun [edit]
norsk m (definite singular norsken; uncountable)
- Norwegian (language)
Adjective [edit]
norsk (masculine norsk; feminine norsk; neuter norsk; plural norske; comparative norskere; superlative norskest)
- Norwegian (from or relating to Norway or the Norwegian language)
Derived terms [edit]
See also [edit]
- bergensk
- bokmål
- høgnorsk
- innlandsmål
- landsmål
- nordnorsk
- nynorsk
- østnorsk
- riksmål
- samnorsk
- stasjonsspråk
- trøndersk
- vestnorsk
Norwegian Nynorsk [edit]
Pronunciation [edit]
Noun [edit]
norsk m (definite singular norsken; uncountable)
- Norwegian (language)
Adjective [edit]
norsk (indefinite singular norsk; definite singular and plural norske; comparative norskare; indefinite superlative norskast; definite superlative norskaste)
- Norwegian (from or relating to Norway or the Norwegian language)
Derived terms [edit]
See also [edit]
- bergensk
- bokmål
- høgnorsk
- innlandsmål
- landsmål
- nordnorsk
- nynorsk
- austnorsk
- riksmål
- samnorsk
- stasjonsspråk
- trøndersk
- vestnorsk
Swedish [edit]
Pronunciation [edit]
-
audio (file)
Adjective [edit]
norsk
Declension [edit]
Declension of norsk
Noun [edit]
norsk
- Norwegian: person from Norway.
Declension [edit]
Declension of norsk