sigur
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Faroese
[edit] Etymology 1
Old Norse sigr (cognate with Old English siġe).
[edit] Noun
sigur m.
[edit] Declension
| m19 | Singular | Plural | ||
| Indefinite | Definite | Indefinite | Definite | |
| Nominative | sigur | sigurin | sigrar | sigrarnir |
| Accusative | sigur | sigurin | sigrar | sigrarnar |
| Dative | sigri | sigrinum | sigrum | sigrunum |
| Genitive | sigurs | sigursins | sigra | sigranna |
[edit] Etymology 2
Second and third person present form of siga (‘to say’).
[edit] Verb form
sigur
[edit] Conjugation
| siga, v-70 | ||||
| number | singular | plural | ||
| person | first | second | third | all |
| Indicative | eg | tú | hann / hon tað |
vit, tit, teir / tær / tey tygum |
| Present | sigi | sigur | sigur | siga |
| Past | segði | segði | segði | søgdu |
| Imperative | tú | tit | ||
| Present | — | sig ! | — | sigið ! |
| Infinitive | siga | |||
| Pres. part. | sigandi | |||
| Past part. a8 | sagdur | |||
| Supine | sagt | |||
[edit] Icelandic
[edit] Etymology
From Old Norse sigr; cognate with Old English siġe.
[edit] Pronunciation
[edit] Noun
sigur m.
[edit] Declension
declension of sigur
[edit] Derived terms
[edit] Romanian
[edit] Etymology
[edit] Pronunciation
- IPA: ['si.gur]
[edit] Adjective
sigur 4 nom/acc forms
[edit] Declension
declension of sigur
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | masculine | neuter | feminine | ||
| Nominative/Accusative | indefinite articulation | sigur | sigur | sigură | siguri | sigure | sigure |
| definite articulation | sigurul | sigurul | sigura | sigurii | sigurele | sigurele | |
| Genitive/Dative | indefinite articulation | sigur | sigur | sigure | siguri | sigure | sigure |
| definite articulation | sigurului | sigurului | sigurei | sigurilor | sigurelor | sigurelor | |