sig

English

Etymology 1

A shortened form of signature.

Pronunciation

• enPR: sĭg, IPA: sɪg, X-SAMPA: sIg

Noun

sig (plural sigs)

1. Shortened form of signature, usually when used as a digital signature on emails.
   • 1995, Vince Emery, How to grow your business on the Internet

     Your sig should ideally be four or five lines long, six or seven at the maximum. Since it will be repeated on hundreds of messages, a long signature wastes bandwidth and is therefore rude.

Derived terms

• sigblock
• sigfile
• siggy
• sigless

Etymology 2

From Middle English sige (“victory, success, triumph”), from Old English sige (“victory, success, triumph; sinking, setting (of the sun)”), from Proto-Germanic *segaz, from Proto-Indo-European *segʰ- (“to hold”), *seghe-. Compare West Frisian sege, Dutch zege, German Sieg, Danish sejr, Swedish seger.

Pronunciation

• enPR: sēg, IPA: siːg, X-SAMPA: si:g

Noun

sig (plural sigs)

1. A victory, triumph

   • 1993 May 18, Swain Wodening, “Sig Wife”, Odin's Gift, Norse Mythology & Asatru, Poetry & Music:

     Giver of sig (victory); Saver of life / With your sword sparing my loss of life / Saving my maegen; Saving my might / No sig wife waxed ever half so bright.

   • 2005, Diana L. Paxson, “XVIIII”, in Taking Up The Runes^[1], ISBN 9781578633258, page 172:

     The Anglo-Saxon journey charm adapted for the ritual invokes "sig" power for every aspect of existence. / It is unfortunate that all the words surviving in English that could be used to translate sig have Latin roots, for it would seem that in the original languages, sig may have had connotations that are not present in words like "triumph" and "victory."

   • 2011, S.Watts Taylor, Tarnish^[2], Fiction / Mystery, iUniverse, ISBN 9781462002023, page 54:

     "What is a Sig rune?" I asked, but I got no response from Brown

Etymology 3

Related to sink (“to fall”).

Noun

sig (uncountable)

1. (UK, dialect) urine

Anagrams

• GIS, GIs, gis, Igs

---

Danish

Etymology 1

From Old Norse sik.

Pronunciation

• IPA: /saj/, [sɑj]
• Rhymes: -aj

Pronoun

sig

1. (reflexive) third-person pronoun

Usage notes

For all other persons (both sg and pl) the personal accusative pronoun is used.

See also

Danish personal pronouns

Number	Person	Inflection	Nominative	Accusative	Possessive	Reflexive	Reflexive possessive
Singular	First	common	jeg	mig	min
		neuter			mit
		plural			mine
	Second	common	du	dig	din
		neuter			dit
		plural			dine
		formal	De	Dem	Deres
	Third	masculine	han	ham	hans	sig	sin
		feminine	hun	hende	hendes
		common	den	den	dens
		neuter	det	det	dets		sit
		plural					sine
Plural	First	—	vi	os	vores
		common			vor
		neuter			vort
		plural			vore
	Second	–	I	jer	jeres
		formal	De	Dem	Deres
	Third	–	de	dem	deres	sig

Etymology 2

See sige.

Pronunciation

• IPA: /siː/, [siːˀ]

Verb

sig

1. imperative of sige

---

Faroese

Verb form

sig

1. imperative singular form of siga

Conjugation

   Conjugation of siga

siga, v-70
number	singular			plural
person	first	second	third	all
Indicative	eg	tú	hann / hon tað	vit, tit, teir / tær / tey tygum
Present	sigi	sigur	sigur	siga
Past	segði	segði	segði	søgdu
Imperative		tú		tit
Present	—	sig !	—	sigið !
Infinitive	siga
Pres. part.	sigandi
Past part. a8	sagdur
Supine	sagt

---

Greenlandic

Affix

sig

1. used to express something which is far in a certain direction

   satsippoq

   He is far out towards the west.

Related terms

• rpasig

---

Icelandic

Pronunciation

• IPA: /sɪːɣ/
• Rhymes: -ɪːɣ

Etymology 1

Noun

sig n (genitive singular sigs, uncountable)

1. subsidence, (a sinking of something to a lower level)
2. prolapse, a moving out of place, especially a protrusion of an internal organ ^syn.

Derived terms

• jarðsig
• sig í bjarg (rappeling down a cliff face)

See also

• síga

Synonyms

• (prolapse): ^def. framfall

Etymology 2

Alternative forms

• sik (obsolete)

Pronoun

sig

1. (reflexive) accusative third person reflexive pronoun meaning oneself (and also depending on context himself, herself, itself and themselves)

   Hann drap sig.

   He killed himself.

   Hún drap sig.

   She killed herself.

Declension

Declension of the word sig
	singular		plural
	indef	def	indef	def
nominative	-	-	-	-
accusative	sig, sik†	sig, sik†	sig, sik†	sig, sik†
dative	sér	sér	sér	sér
genitive	sín	sín	sín	sín

Derived terms

terms derived from the accusative form, or sig

aðlaga sig ata sig út athafna sig átta sig átta sig á baða sig baktryggja sig beita sig hörðu belgja sig belgja í sig bera fyrir sig bera sig bera sig eftir bera sig eftir björginni bera sig til við bera sig upp beygja sig binda sig við byrgja sig upp af bíta í sig bjóða sig fram bjóða sig fram til bjóða sig fram til þings blóðga sig borga sig bregða fyrir sig brenna sig brjóta undir sig brúka sig búa sig búa sig til ferðar búa sig undir búa sig upp á búsetja sig bæla sig niður bæta á sig bæta við sig tímum derra sig draga í sig draga sig eftir draga sig í hlé draga sig inn í skelina draga sig saman drekka í sig drífa sig drífa sig af stað drjúgur með sig drulla sig út dubba sig upp dúða sig eðla sig einhæfa sig einskorða sig við éta í sig éta ofan í sig fara með sig fá framan í sig fá í sig og á fá sig til fela sig fella sig við feta sig áfram fetta sig fetta sig og bretta fikra sig áfram finna sig flotta sig leggja sig í framkróka fullnuma sig fá sig fullsaddan af furða sig á færa sig færa sig upp á skaftið færa sig um set gefa sig gefa sig að gefa sig fram gefa sig út fyrir geifla sig gera á sig gera sig að undri gera sig heimakominn gera sig líklegan til gera sig til gera upp við sig gera vart við sig gifta sig glenna sig

gleypa í sig matinn glöggva sig á vera góður með sig grenna sig gretta sig grúfa sig niður gyrða sig hafa hægt um sig hafa í sig og á hafa ofan í sig hafa sig allan við hafa sig á burt hafa sig að hafa sig eftir hafa sig í frammi hafa sig í hafa sig í burt hafa sig úr hafa upp á sig hafa vaðið fyrir neðan sig hafa við sig hakka í sig halda sig frá háma í sig hátta sig hefja sig til flugs helga sig herða sig hirða sig hita sig upp hjúfra sig upp að hlaupa á sig hleypa í sig kjarki draga sig í hlé hnappa sig saman hneigja sig hnipra sig saman hreiðra sig hreiðra um sig hreinsa sig af hressa sig á hreyfa sig hrufla sig hugsa sig um hver um sig hvíla sig hvolfa í sig hvor um sig hypja sig hysja upp um sig buxurnar jafna sig játa sig sekan kalla yfir sig kenna sig við klára sig af klóra sig fram úr klæða sig klæða sig úr krafla sig fram úr krossa sig kunna sig vel kunna sig fyrir kynna sig kæra sig kollóttan kæra sig kollóttan um kæra sig um laga sig að aðstæðum lauga sig láta ekki vaða ofan í sig láta klippa sig láta sig láta véla sig til leggja sig leggja á sig leggja fyrir sig leggja sig í líma leggja sig niður við leggja undir sig land lesa sig upp eftir kaðli létta sig liðka sig lifa sig inn í líta stórt á sig losa sig við læsa sig inni læsa sig úti læsa sig um

mála sig maka sig í manna sig upp í megra sig mennta sig merja sig merkilegur með sig minnka við sig miskuna sig yfir mismæla sig misreikna sig misstíga sig monta sig monta sig af naga sig í handarbökin út af taka á sig náðir ofkæla sig ofreyna sig olnboga sig áfram opna sig um para sig passa sig passa sig á pissa á sig pissa í sig pluma sig vel prísa sig sælan raða í sig raka sig ráða sig til ráðfæra sig við reka sig á renta sig reyna á sig riðja sig rifa sig rífa sig rífa í sig rígbinda sig við runka sig ræskja sig taka á sig rögg salla á sig samlaga sig samsama sig segja sig í segja sig úr segja sig sjálft semja sig að setja á sig setja á sig snúð setja á sig skeifu setja fyrir sig setja í sig kjark setja sig úr færi með setja sig á háan hest setja sig í stellingar sérhæfa sig í signa sig sjá sig um hönd sjúga í sig sjússa sig skaða sig skeina sig skera sig skera sig úr skima í kringum sig skíta á sig skjóta sig í skoða sig um skrá sig skrá sig inn skrumskæla sig skuldbinda sig skuldbinda sig til skvetta í sig skæla sig slasa sig slá um sig sleikja sig upp við slíta sig af slíta sig frá snurfusa sig snúa sig snúa upp á sig snúa sig út úr snússa sig

snyrta sig sofa yfir sig sóla sig spara við sig spegla sig sperra sig sperra sig við spjara sig spóka sig sprengja sig á spreyta sig spæna í sig standa sig standa sig illa standa sig með glans standa sig vel stilla sig stilla sig um stinga sig stinga sig á stinga á sig stinga upp í sig stór um sig stór upp á sig stramma sig af sturta í sig stúta sig styðja sig við stæra sig af svara fyrir sig svelgja í sig svæla í sig svæla undir sig sækja í sig veðrið sætta sig við sölsa undir sig sýna sig taka á sig taka á sig krók taka á sig mynd taka mikið upp í sig taka í sig kjark taka sig til taka sig saman taka sig upp taka sig út taka sig út úr teygja sig teygja sig eftir tjá sig trúlofa sig tygja sig úða í sig út af fyrir sig útbúa sig úttala sig um vanda sig vara sig vara sig á vefja sig utan um vega sig upp venja sig á venja sig af venja sig við tilhugsunina vera eftir sig vera utan við sig vera samur við sig vera var við sig verja sig vinna sig upp vita ekki hvaðan á sig stendur veðrið vita upp á sig skömmina viðra sig viðra sig upp við ybba sig yfirkeyra sig það er betra að hafa vaðið fyrir neðan sig þekkja sig þemba sig út þenja sig þerra sig þreifa sig áfram þurka sig æfa sig æpa upp yfir sig

terms derived from the dative form, or sér

vefja um fingur sér láta út úr sér bjóða sér þurka sér koma sér af stað leika sér gefa af sér sjá fyrir sér ná ekki upp í nefið á sér kenna sér einskis meins vera vel að sér afsala sér eign halda í sér skipta sér af dunda sér fá sér göngutúr vera frá sér anda einhverju að sér taka af sér skóna anda einhverju frá sér koma sér hafa andvara á sér halda sér til það liggur vel á mér fela í sér (to include) ganga sér til húðarinnar romsa upp úr sér kunna sér ekki læti innifela í sér

takast með sér ástir afla sér aka sér fjölga sér skilja sér sjá á fela í sér renna sér á hjólaskautum renna sér á rúllubretti eiga sér langan aðdraganda gera af sér hæla sér af leggja sér til munns hafa í för með sér (syn. valda) brjóta sér leið lyfta sér runka sér bíta af sér leiða af sér gera sér grein fyrir velta fyrir sér skila sér orð hrjóta af vörum sér lýsa sér sitja á sér heima hjá sér renna sér á skíðum renna sér á sleða

brjóta af sér taka sér far koma sér undan fá sér far búa sér til anda að sér anda frá sér afsala sér reyna sig snúa sér að vita af sér gera sér lítið fyrir þróa með sér vita sér einskis von einn sér fá af sér/fá ekki af sér ásetja sér velja sér hlaupa af sér hornin haga sér setja sér bregða sér hugsa sér renna sér forða sér skemmta sér ná sér ljúka sér af

skemmta sér konunglega kaupa sér kunna sér hóf halda niðri í sér andanum finna á sér renna sér á skautum ætla sér afsala sér kröfu áskilja sér bera eitthvað af sér klóra sér í kollinum þylja upp úr sér virða fyrir sér ganga sér til húðar senda frá sér eiga sér taka sér bólfestu hafa rétt fyrir sér ryðja sér leið gefa frá sér senda frá sér ímynda sér fróa sér fela í sér flýta sér þroska með sér hæfileika í sjálfu sér

terms derived from the genitive form, or sín

axla sín skinn vera sjálfs sín herra laða til sín kalla til sín mega sín mikils blygðast sín mega missa sín taka orð sín aftur

mega sín ekki við segja til sín segir til sín vera miður sín njóta sín vænta sín skipa milli sín

njóta sín kalla til sín gæta sín vista til sín falla á sjálfs sín bragði halda orð sín hefna sín

kveðja til sín mega sín mikils hefna sín á tala sín á milli skipta á milli sín skammast sín sín á milli

---

Lojban

Rafsi

sig

1. rafsi of sigja.

---

Swedish

Etymology

From Old Norse sik.

Pronunciation

• IPA: /sɛj/
• Homophones: sej, säg

Alternative forms

• sej (strongly colloquial)

Pronoun

sig

1. reflexive case of han, hon, den, det, de or man; compare himself, herself, itself, themselves, oneself

   Antagligen skulle han vilja lära sig jonglera.

   He would probably like to learn how to juggle.

   Hon lärde sig själv.

   She taught herself.

   Skar de sig på knivarna?

   Did they cut themselves on the knives?

Declension

Swedish personal pronouns

	subject	object	possessive
singular	full	full	common	neuter	plural
1st person	jag	mig	min	mitt	mina
2nd person	du	dig	din	ditt	dina
3rd person masculine	han	honom	hans
3rd person feminine	hon	henne	hennes
3rd person common	den	den	dess
3rd person neuter	det	det	dess
3rd person indefinite	man	en	ens
3rd person reflexive	—	sig	sin	sitt	sina
plural
1st person	vi	oss	vår	vårt	våra
2nd person	ni	er	er	ert	era
3rd person	de	dem	deras
3rd person reflexive	—	sig	sin	sitt	sina

See also

• sig själv sg
• sig själva pl

---

Western Apache

Pronunciation

• IPA: [sɪ̀k]

Etymology

From Proto-Athabaskan *-x̯ɑ̓t. Cognates include Navajo sid, Mescalero sįh.

Noun

sig

1. scar

Usage notes

The form sig in the White Mountain variety; sid occurs in White Mountain and Dilzhe’eh (Tonto); shig occurs in Cibecue; shid occurs in Dilzhe’eh and San Carlos varieties;