sín
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Faroese
[edit] Pronunciation
- IPA: [sʊin]
[edit] Pronoun
sín
- reflexive pronoun, 3rd person genitive
[edit] Declension
| Reflexive pronouns - Afturbent fornavn | |
| Singular (eintal), Plural (fleirtal) | 3. m, f, n |
| Nominative (hvørfall) | — |
| Accusative (hvønnfall) | seg |
| Dative (hvørjumfall) | sær |
| Genitive (hvørsfall) | sín |
[edit] References
- Höskuldur Thráinsson, Hjalmar P. Petersen, Jógvan í Lon Jacobsen, Zakaris Svabo Hansen: Faroese : An Overview and Reference Grammar. Tórshavn: Føroya Fróðskaparfelag, 2004 (p. 119 f., 325 ff.)
[edit] Pronoun
sín
- his, her, its, their; the first person possessive pronoun
[edit] Declension
| Possessive pronoun - ognarfornavn | |||
| Singular (eintal) | m. | f. | n. |
| Nominative (hvørfall) | sín | sín | sítt |
| Accusative (hvønnfall) | sína | ||
| Dative (hvørjumfall) | sínum | síni / sínari | sínum |
| Genitive (hvørsfall) | (síns) | (sínar) | (síns) |
| Plural (fleirtal) | m. | f. | n. |
| Nominative (hvørfall) | sínir | sínar | síni |
| Accusative (hvønnfall) | sínar | ||
| Dative (hvørjumfall) | sínum | ||
| Genitive (hvørsfall) | (sína) | ||
[edit] Hungarian
[edit] Etymology
From German Schiene (“‘rail’”).
[edit] Pronunciation
- IPA: /ˈʃiːn/
- Hyphenation: sín
[edit] Noun
sín (plural sínek)
[edit] Declension
|
declension of sín
|
[edit] Icelandic
| Declension of the word sín | ||||||
| singular | plural | |||||
| indef | def | indef | def | |||
| nominative | - | - | - | - | ||
| accusative | sig, sik† | sig, sik† | sig, sik† | sig, sik† | ||
| dative | sér | sér | sér | sér | ||
| genitive | sín | sín | sín | sín | ||
[edit] Pronoun
sín
- the singular genitive of the reflexive pronoun sig
[edit] Derived terms
terms derived from the genitive form, or sín