hann

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Faroese

[edit] Pronoun

hann

  1. he

[edit] Declension

Personal pronouns - Persónsfornøvn
Singular (eintal) 1. 2. 3. m 3. f 3. n
Nominative (hvørfall) eg hann hon tað
Accusative (hvønnfall) meg teg hana
Dative (hvørjumfall) mær tær honum henni
Genitive (hvørsfall) mín tín hansara hennara tess
Plural (fleirtal) 1. 2. 3. m 3. f 3. n
Nominative (hvørfall) vit tit teir tær tey
Accusative (hvønnfall) okkum tykkum
Dative (hvørjumfall) teimum
Genitive (hvørsfall) okkara tykkara teirra

[edit] Icelandic

[edit] Pronoun

hann

  1. (personal pronoun): he
    Hann er gamall.
    He is old.
    Hann drap hann.
    He killed him.
  1. (personal pronoun): accusative singular form of the word hann (meaning "he") meaning "him".
    Hann drap hann.
    He killed him.
    Hættu þessu! Ég elska hann!
    Stop it! I love him!

[edit] Derived terms

[edit] Declension

Icelandic personal pronouns
singular first person second person third person masculine third person feminine third person neuter
nominative ég, eg, ek þú hann hún, hon, hón það, þat
accusative mig, mik þig, þik hann hana það, þat
dative mér þér honum, hánum henni því
genitive mín þín hans hennar þess
plural first person second person third person masculine third person feminine third person neuter
nominative við þið, þit þeir þær þau
accusative okkur ykkur þá þær þau
dative okkur ykkur þeim þeim þeim
genitive okkar ykkar þeirra þeirra þeirra

[edit] Old Norse

[edit] Pronoun

hann

  1. he