mín
Definition from Wiktionary, a free dictionary
See also mǐn
Contents |
[edit] Faroese
[edit] Pronunciation
- IPA: [mʊin]
[edit] Pronoun
mín
- me; genitive singular of eg (‘I’, the first person personal pronoun)
[edit] Declension
| Personal pronouns - Persónsfornøvn | |||||
| Singular (eintal) | 1. | 2. | 3. m | 3. f | 3. n |
| Nominative (hvørfall) | eg | tú | hann | hon | tað |
| Accusative (hvønnfall) | meg | teg | hana | ||
| Dative (hvørjumfall) | mær | tær | honum | henni | tí |
| Genitive (hvørsfall) | mín | tín | hansara | hennara | tess |
| Plural (fleirtal) | 1. | 2. | 3. m | 3. f | 3. n |
| Nominative (hvørfall) | vit | tit | teir | tær | tey |
| Accusative (hvønnfall) | okkum | tykkum | |||
| Dative (hvørjumfall) | teimum | ||||
| Genitive (hvørsfall) | okkara | tykkara | teirra | ||
[edit] Pronoun
mín
- my, mine; the first person possessive pronoun
[edit] Declension
| Possessive pronoun - ognarfornavn | |||
| Singular (eintal) | m. | f. | n. |
| Nominative (hvørfall) | mín | mín | mítt |
| Accusative (hvønnfall) | mína | ||
| Dative (hvørjumfall) | mínum | míni / mínari | mínum |
| Genitive (hvørsfall) | (míns) | (mínar) | (míns) |
| Plural (fleirtal) | m. | f. | n. |
| Nominative (hvørfall) | mínir | mínar | míni |
| Accusative (hvønnfall) | mínar | ||
| Dative (hvørjumfall) | mínum | ||
| Genitive (hvørsfall) | (mína) | ||
[edit] Icelandic
[edit] Etymology 1
[edit] Pronoun
mín
[edit] Declension
| Icelandic personal pronouns | ||||||
| singular | first person | second person | third person masculine | third person feminine | third person neuter | |
| nominative | ég, eg†, ek† | þú | hann | hún, hon†, hón† | það, þat† | |
| accusative | mig, mik† | þig, þik† | hann | hana | það, þat† | |
| dative | mér | þér | honum, hánum† | henni | því | |
| genitive | mín | þín | hans | hennar | þess | |
| plural | first person | second person | third person masculine | third person feminine | third person neuter | |
| nominative | við | þið, þit† | þeir | þær | þau | |
| accusative | okkur | ykkur | þá | þær | þau | |
| dative | okkur | ykkur | þeim | þeim | þeim | |
| genitive | okkar | ykkar | þeirra | þeirra | þeirra | |
[edit] Etymology 2
[edit] Pronoun
mín
- (possessive pronoun): singular nominative feminine form of minn.
- (possessive pronoun): singular accusative feminine form of minn.
[edit] Declension
| possessive pronouns | |||||||
| singular | plural | ||||||
| m. | f. | n. | m. | f. | n. | ||
| nominative | minn | mín | mitt | mínir | mínar | mín | |
| accusative | minn | mína | mitt | mína | mínar | mín | |
| dative | mínum | minni | mínu | mínum | mínum | mínum | |
| genitive | míns | minnar | míns | minna | minna | minna | |
[edit] Mandarin
[edit] Pinyin
mín (form of min2 with diacritic)
- 姄:
- 岷: min mountain, min river
- 崏:
- 忞:
- 忟:
- 怋:
- 捪:
- 敯: to defy, dare; strong; to suffocate
- 旻: heaven
- 旼: gentle and affable
- 暉: sunshine; light, bright, radiant; When referred with the guqin zither:; the 13 white dots made of mother-of-pearl inlaid onto the surface board marking the harmonic positions; same as 徽
- 民: people, subjects, citizens
- 汫:
- 玛: agate; cornelian
- 珉: stone resembling jade
- 琘:
- 瑉:
- 痻: suffer
- 盿:
- 砇:
- 碈:
- 緍:
- 緡: fishing-line; cord; string of coins
- 缗: fishing-line; cord; string of coi
- 罠: animal trap
- 苠:
- 賬: accounts; bill, debt; credit
- 鈱:
- 錉:
- 鍲:
- 閔: mourn, grieve; urge on, incite
- 閺: