mitt
Definition from Wiktionary, a free dictionary
See also mítt
Contents |
[edit] English
[edit] Etymology
Abbreviated from mitten.
[edit] Pronunciation
[edit] Noun
|
Singular |
Plural |
mitt (plural mitts)
- A mitten
- An oversized, protective glove such as an oven mitt or a baseball mitt
- (colloquial) hand (usually plural).
[edit] Translations
mitten — see mitten
an oversized, protective glove such as an oven mitt or a baseball mitt
[edit] Derived terms
[edit] Related terms
[edit] See also
[edit] Faroese
[edit] Adverb
mitt
[edit] Icelandic
[edit] Pronoun
mitt
- (possessive pronoun) singular nominative neuter form of minn
- (possessive pronoun) singular accusative neuter form of minn
[edit] Declension
| possessive pronouns | |||||||
| singular | plural | ||||||
| m. | f. | n. | m. | f. | n. | ||
| nominative | minn | mín | mitt | mínir | mínar | mín | |
| accusative | minn | mína | mitt | mína | mínar | mín | |
| dative | mínum | minni | mínu | mínum | mínum | mínum | |
| genitive | míns | minnar | míns | minna | minna | minna | |
[edit] Swedish
[edit] Pronunciation
[edit] Noun
| Declination for mitt | Singular | Uncountable | ||
|---|---|---|---|---|
| Common | Indefinite | Definite | ||
| Base form | mitt | mitten | ||
| Possessive form | mitts | mittens | ||
mitt
- middle; the middle point
[edit] Pronoun
mitt