From Wiktionary, the free dictionary
From áit + -igh.
áitigh (present analytic áitíonn, future analytic áiteoidh, verbal noun áitiú, past participle áitithe)
- to argue (show grounds for concluding, indicate, imply), submit (put forward a proposition)
- to protest (affirm)
- to occupy (reside in), inhabit, dwell in, settle in
- (obsolete) to establish, build
Conjugation of áitigh (second conjugation)
| indicative
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| present
|
áitím
|
áitíonn tú; áitír†
|
áitíonn sé, sí
|
áitímid; áitíonn muid
|
áitíonn sibh
|
áitíonn siad; áitíd†
|
a áitíonn; a áitíos
|
áitítear
|
| past
|
d'áitigh mé; d'áitíos / áitigh mé‡; áitíos‡
|
d'áitigh tú; d'áitís / áitigh tú‡; áitís‡
|
d'áitigh sé, sí / áitigh sé, sí‡
|
d'áitíomar; d'áitigh muid / áitíomar‡; áitigh muid‡
|
d'áitigh sibh; d'áitíobhair / áitigh sibh‡; áitíobhair‡
|
d'áitigh siad; d'áitíodar / áitigh siad‡; áitíodar‡
|
a d'áitigh
|
áitíodh; háitíodh†
|
| past habitual
|
d'áitínn / áitínn‡
|
d'áitíteá / áitíteá‡
|
d'áitíodh sé, sí / áitíodh sé, sí‡
|
d'áitímis; d'áitíodh muid / áitímis‡; áitíodh muid‡
|
d'áitíodh sibh / áitíodh sibh‡
|
d'áitídís; d'áitíodh / áitídís‡; áitíodh siad‡
|
a d'áitíodh
|
d'áitítí / áitítí‡
|
|
|
|
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| future
|
áiteoidh mé; áiteod; áiteochaidh mé†
|
áiteoidh tú; áiteoir†; áiteochaidh tú†
|
áiteoidh sé, sí; áiteochaidh sé, sí†
|
áiteoimid; áiteoidh muid; áiteochaimid†; áiteochaidh muid†
|
áiteoidh sibh; áiteochaidh sibh†
|
áiteoidh siad; áiteoid†; áiteochaidh siad†
|
a áiteoidh; a áiteos; a áiteochaidh†; a áiteochas†
|
áiteofar; áiteochar†
|
| conditional
|
d'áiteoinn; d'áiteochainn† / áiteoinn‡; áiteochainn†‡
|
d'áiteofá; d'áiteochthᆠ/ áiteofá‡; áiteochthᆇ
|
d'áiteodh sé, sí; d'áiteochadh sé, sí† / áiteodh sé, sí‡; áiteochadh sé, s톇
|
d'áiteoimis; d'áiteodh muid; d'áiteochaimis†; d'áiteochadh muid† / áiteoimis‡; áiteodh muid‡; áiteochaimis†‡; áiteochadh muid†‡
|
d'áiteodh sibh; d'áiteochadh sibh† / áiteodh sibh‡; áiteochadh sibh†‡
|
d'áiteoidís; d'áiteodh siad; d'áiteochaidís†; d'áiteochadh siad† / áiteoidís‡; áiteodh siad‡; áiteochaidís†‡; áiteochadh siad†‡
|
a d'áiteodh; a d'áiteochadh†
|
d'áiteofaí; d'áiteochthaí† / áiteofaí‡; áiteochtha톇
|
|
|
| subjunctive
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| present
|
go n-áití mé; go n-áitíod†
|
go n-áití tú; go n-áitír†
|
go n-áití sé, sí
|
go n-áitímid; go n-áití muid
|
go n-áití sibh
|
go n-áití siad; go n-áitíd†
|
—
|
go n-áitítear
|
| past
|
dá n-áitínn
|
dá n-áitíteá
|
dá n-áitíodh sé, sí
|
dá n-áitímis; dá n-áitíodh muid
|
dá n-áitíodh sibh
|
dá n-áitídís; dá n-áitíodh siad
|
—
|
dá n-áitítí
|
|
|
| imperative
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| —
|
áitím
|
áitigh
|
áitíodh sé, sí
|
áitímis
|
áitígí; áitídh†
|
áitídís
|
—
|
áitítear
|
|
|
|
| past participle
|
áitithe
|
|
|
| verbal noun
|
áitiú
|
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “áittigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
- Dinneen, Patrick S. (1904), “áitiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 21
- Ó Dónaill, Niall (1977), “áitigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN