Jump to content

ów

From Wiktionary, the free dictionary

Old Polish

[edit]

Etymology

[edit]

    Inherited from Proto-Slavic *ovъ. First attested in the 15th century.

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): (10th–15th CE) /ɔːf/
    • IPA(key): (15th CE) /of/

    Pronoun

    [edit]

    ów

    1. (attested in Lesser Poland) remote object terminer; that
      • 1874-1891 [Middle of the 15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[2], [3], [4], volume XXII, page 236:
        Ludzye dny wyessyole y ludzi wyelbyą a blogoslawyą, a on (sc. Jezus) zalostne a placzącze, a owi zassyą przeclina
        [Ludzie dni wiesiołe i ludzi wielbią a błogosławią, a on (sc. Jezus) żałostne a płaczące, a owy zasię przeklina]
      • 1872 [1402], Konstanty Małkowski, editor, Przegląd najdawniejszych pomników języka polskiego[5], page 118:
        Tedi *szi zaloba stala ot pana sandczego na owo yste pirwe menone w to slowo, eszbichø nan prziechali gwaltem
        [Tedy si[ę] żałoba stała ot pana sędziego na owo jiste pirwe mienione w to słowo, eż bychą nań przyjechali gwałtem]
      • 1895 [Fifteenth century], Franciszek Piekosiński, editor, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich. Kodeks Działyńskich I[6], Lesser Poland, page 24:
        A ow, ktory by byl blyzszy kv dzedzynye..., mylczy a rzeczy nye pocznye, tedy vstawiamy
        [A ow, ktory by był bliższy ku dziedzinie..., milczy a rzeczy nie pocznie, tedy ustawiamy]

    Descendants

    [edit]
    • Polish: ów

    References

    [edit]
    • Boryś, Wiesław (2005), “ów”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • Mańczak, Witold (2017), “ów”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
    • Bańkowski, Andrzej (2000), “ów”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “ów”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

    Polish

    [edit]

    Etymology

    [edit]

      Inherited from Old Polish ów.

      Pronunciation

      [edit]
       
      • Audio 1:(file)
      • Audio 2:(file)
      • Rhymes: -uf
      • Syllabification: ów
      • Homophones: uf, -ów

      Pronoun

      [edit]

      ów

      1. (literary) that, the aforementioned
        Synonyms: on, tamten
      2. (archaic) third person pronouns he
        Synonym: on

      Declension

      [edit]

      Trivia

      [edit]

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), ów is one of the most used words in Polish, appearing 28 times in scientific texts, 4 times in news, 41 times in essays, 47 times in fiction, and 4 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 124 times, making it the 483rd most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

      References

      [edit]
      1. ^ Ida Kurcz (1990), “ów”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 351

      Further reading

      [edit]