ýla

See also: yla, ylą, yła, ȳła, ylä-, and -yla

Faroese

Etymology

From Old Norse ýla, from Proto-Germanic *hūwilōną.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈʊiːla/

  Rhymes: -ʊiːla

  Homophone: íla

Verb

ýla (third person singular past indicative ýldi, third person plural past indicative ýldu, supine ýlt)

1. to yowl
2. to thunder

Conjugation

Conjugation of ýla (group v-1)

infinitive	ýla
supine	ýlt
	present	past
first singular	ýli	ýldi
second singular	ýlir	ýldi
third singular	ýlir	ýldi
plural	ýla	ýldu
participle (a7)1	ýlandi	ýldur
	imperative
singular	ýl!
plural	ýlið!

¹Only the past participle being declined.

Icelandic

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈiːla/

  Rhymes: -iːla

  Homophone: íla

Etymology 1

From Old Norse ýla, from Proto-Germanic *hūwilōną.

Verb

ýla (weak verb, third-person singular past indicative ýldi, supine ýlt)

1. to howl, whine

   Synonyms: emja, gaula, ýlfra

Conjugation

ýla – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að ýla
supine sagnbót		ýlt
present participle lýsingarháttur nútíðar		ýlandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	ýli	ýldi		ýli	ýldi
	þú	ýlir	ýldir		ýlir	ýldir
	hann, hún, það	ýlir	ýldi		ýli	ýldi
plural	við	ýlum	ýldum		ýlum	ýldum
	þið	ýlið	ýlduð		ýlið	ýlduð
	þeir, þær, þau	ýla	ýldu		ýli	ýldu
		imperative boðháttur
singular	þú	ýl (þú), ýldu
plural	þið	ýlið (þið), ýliði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

Etymology 2

Noun

ýla f (genitive singular ýlu, nominative plural ýlur)

1. howl, whine

   Synonyms: gól, ýlfur

Declension

Declension of ýla (feminine)

	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	ýla	ýlan	ýlur	ýlurnar
accusative	ýlu	ýluna	ýlur	ýlurnar
dative	ýlu	ýlunni	ýlum	ýlunum
genitive	ýlu	ýlunnar	ýlna, ýla	ýlnanna, ýlanna