þiggia
Old Swedish
Etymology
From Old Norse þiggja, from Proto-Germanic *þigjaną.
Verb
þiggia
Conjugation
Conjugation of þiggia (strong)
present | past | ||||
---|---|---|---|---|---|
infinitive | þiggia | — | |||
participle | þiggiandi, þiggiande | þighat (n) | |||
active voice | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive |
iæk | þigger | þiggi, þigge | — | þā | þāghi, þāghe |
þū | þigger | þiggi, þigge | þig | þāt | þāghi, þāghe |
han | þigger | þiggi, þigge | — | þā | þāghi, þāghe |
vīr | þiggium, þiggiom | þiggium, þiggiom | þiggium, þiggiom | þāghum, þāghom | þāghum, þāghom |
īr | þiggin | þiggin | þiggin | þāghin | þāghin |
þēr | þiggia | þiggin | — | þāghu, þāgho | þāghin |
mediopassive voice | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive |
iæk | þigs | þiggis, þigges | — | þās | þāghis, þāghes |
þū | þigs | þiggis, þigges | — | þāts | þāghis, þāghes |
han | þigs | þiggis, þigges | — | þās | þāghis, þāghes |
vīr | þiggiums, -oms | þiggiums, þiggioms | — | þāghums, þāghoms | þāghums, þāghoms |
īr | þiggins | þiggins | — | þāghins | þāghins |
þēr | þiggias | þiggins | — | þāghus, þāghos | þāghins |
Descendants
- Swedish: tigga