δορυφόρος

See also: Δορυφόρος

Ancient Greek

Alternative forms

• δορῠφέρος (dorŭphéros)
• δουροφόρος (dourophóros) — Ionic

Etymology

δόρῠ (dórŭ, “spear, lance”) +‎ φέρω (phérō, “bear, bring, carry”) +‎ -ος (-os, suffix forming two-termination second-declension compound adjectives)

Pronunciation

 

• IPA^(key): /do.ry.pʰó.ros/ → /ðo.ryˈɸo.ros/ → /ðo.riˈfo.ros/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /do.ry.pʰó.ros/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /do.ryˈpʰo.ros/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ðo.ryˈɸo.ros/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ðo.ryˈfo.ros/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ðo.riˈfo.ros/

Adjective

δορῠφόρος • (dorŭphóros) m or f (neuter δορῠφόρον); second declension

1. spear-bearing, lanciferous
2. (figuratively) defending, escorting, supporting

Declension

Second declension of δορῠφόρος; δορῠφόρον (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		δορῠφόρος dorŭphóros		δορῠφόρον dorŭphóron		δορῠφόρω dorŭphórō		δορῠφόρω dorŭphórō		δορῠφόροι dorŭphóroi		δορῠφόρᾰ dorŭphóră
Genitive		δορῠφόρου dorŭphórou		δορῠφόρου dorŭphórou		δορῠφόροιν dorŭphóroin		δορῠφόροιν dorŭphóroin		δορῠφόρων dorŭphórōn		δορῠφόρων dorŭphórōn
Dative		δορῠφόρῳ dorŭphórōi		δορῠφόρῳ dorŭphórōi		δορῠφόροιν dorŭphóroin		δορῠφόροιν dorŭphóroin		δορῠφόροις dorŭphórois		δορῠφόροις dorŭphórois
Accusative		δορῠφόρον dorŭphóron		δορῠφόρον dorŭphóron		δορῠφόρω dorŭphórō		δορῠφόρω dorŭphórō		δορῠφόρους dorŭphórous		δορῠφόρᾰ dorŭphóră
Vocative		δορῠφόρε dorŭphóre		δορῠφόρον dorŭphóron		δορῠφόρω dorŭphórō		δορῠφόρω dorŭphórō		δορῠφόροι dorŭphóroi		δορῠφόρᾰ dorŭphóră
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		δορῠφόρως dorŭphórōs				δορῠφορώτερος dorŭphorṓteros				δορῠφορώτᾰτος dorŭphorṓtătos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Noun

δορῠφόρος • (dorŭphóros) m or f (genitive δορῠφόρου); second declension

1. a spearman
   • c. 370 BCE, Xenophon, Anabasis 5.2.4

   Synonym: αἰχμητής (aikhmētḗs)

2. a member of a ruler’s retinue of bodyguards (equivalent to the Latin satelles)
   1. (in Rome) a Praetorian guardsman
      • 46 CE – 120 CE, Plutarch, Galba 13
3. (figuratively) a pleasure or indulgence that merely accompanies or is attendant upon and secondary to another, greater pleasure or indulgence
4. (drama) a mute character

Declension

Second declension of ὁ / ἡ δορῠφόρος; τοῦ / τῆς δορῠφόρου (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ / ἡ δορῠφόρος ho / hē dorŭphóros	τὼ δορῠφόρω tṑ dorŭphórō	οἱ / αἱ δορῠφόροι hoi / hai dorŭphóroi
Genitive	τοῦ / τῆς δορῠφόρου toû / tês dorŭphórou	τοῖν δορῠφόροιν toîn dorŭphóroin	τῶν δορῠφόρων tôn dorŭphórōn
Dative	τῷ / τῇ δορῠφόρῳ tōî / tēî dorŭphórōi	τοῖν δορῠφόροιν toîn dorŭphóroin	τοῖς / ταῖς δορῠφόροις toîs / taîs dorŭphórois
Accusative	τὸν / τὴν δορῠφόρον tòn / tḕn dorŭphóron	τὼ δορῠφόρω tṑ dorŭphórō	τοὺς / τᾱ̀ς δορῠφόρους toùs / tā̀s dorŭphórous
Vocative	δορῠφόρε dorŭphóre	δορῠφόρω dorŭphórō	δορῠφόροι dorŭphóroi
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

• δορῠφορέω (dorŭphoréō, verb)
• δορῠφορῐ́ᾱ f (dorŭphorĭ́ā, common noun)
• δορῠφορῐκός (dorŭphorĭkós, adjective)
• Δορῠφόρος m (Dorŭphóros, proper noun)

Descendants

• Greek: δορυφόρος (doryfóros)

Further reading

• “δορῠ́φορος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “δορυφόρος”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• δορυφόρος in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• δορῠφόρος in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)
• δορυφόρος in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache‎^[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn

Greek

Etymology

From Ancient Greek δορῠφόρος (dorŭphóros), in the sense of “bodyguard”, equivalent to the Latin satelles. By surface analysis, δόρυ (dóry) +‎ -φόρος (-fóros).

Pronunciation

• IPA^(key): /ðo.riˈfo.ros/

Noun

δορυφόρος • (doryfóros) m (plural δορυφόροι)

1. (astronomy) satellite

Declension

Declension of δορυφόρος

	singular	plural
nominative	δορυφόρος (doryfóros)	δορυφόροι (doryfóroi)
genitive	δορυφόρου (doryfórou)	δορυφόρων (doryfóron)
accusative	δορυφόρο (doryfóro)	δορυφόρους (doryfórous)
vocative	δορυφόρε (doryfóre)	δορυφόροι (doryfóroi)

Derived terms

• δορυφορικός (doryforikós)