κίτρινος

Ancient Greek

Etymology

From κίτρον (kítron, “citron tree”) +‎ -ῐνος (-ĭnos).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /kí.tri.nos/ → /ˈci.tri.nos/ → /ˈci.tri.nos/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /kí.tri.nos/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈki.tri.nos/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈci.tri.nos/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈci.tri.nos/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈci.tri.nos/

Adjective

κῐ́τρῐνος • (kĭ́trĭnos) m (feminine κῐτρῐ́νη, neuter κῐ́τρῐνον); first/second declension

1. (Koine) of the citron tree
2. (Koine) of a citron yellow (color/colour)

Inflection

First and second declension of κῐ́τρῐνος; κῐτρῐ́νη; κῐ́τρῐνον (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		κῐ́τρῐνος kĭ́trĭnos	κῐτρῐ́νη kĭtrĭ́nē	κῐ́τρῐνον kĭ́trĭnon		κῐτρῐ́νω kĭtrĭ́nō	κῐτρῐ́νᾱ kĭtrĭ́nā	κῐτρῐ́νω kĭtrĭ́nō		κῐ́τρῐνοι kĭ́trĭnoi	κῐ́τρῐναι kĭ́trĭnai	κῐ́τρῐνᾰ kĭ́trĭnă
Genitive		κῐτρῐ́νου kĭtrĭ́nou	κῐτρῐ́νης kĭtrĭ́nēs	κῐτρῐ́νου kĭtrĭ́nou		κῐτρῐ́νοιν kĭtrĭ́noin	κῐτρῐ́ναιν kĭtrĭ́nain	κῐτρῐ́νοιν kĭtrĭ́noin		κῐτρῐ́νων kĭtrĭ́nōn	κῐτρῐ́νων kĭtrĭ́nōn	κῐτρῐ́νων kĭtrĭ́nōn
Dative		κῐτρῐ́νῳ kĭtrĭ́nōi	κῐτρῐ́νῃ kĭtrĭ́nēi	κῐτρῐ́νῳ kĭtrĭ́nōi		κῐτρῐ́νοιν kĭtrĭ́noin	κῐτρῐ́ναιν kĭtrĭ́nain	κῐτρῐ́νοιν kĭtrĭ́noin		κῐτρῐ́νοις kĭtrĭ́nois	κῐτρῐ́ναις kĭtrĭ́nais	κῐτρῐ́νοις kĭtrĭ́nois
Accusative		κῐ́τρῐνον kĭ́trĭnon	κῐτρῐ́νην kĭtrĭ́nēn	κῐ́τρῐνον kĭ́trĭnon		κῐτρῐ́νω kĭtrĭ́nō	κῐτρῐ́νᾱ kĭtrĭ́nā	κῐτρῐ́νω kĭtrĭ́nō		κῐτρῐ́νους kĭtrĭ́nous	κῐτρῐ́νᾱς kĭtrĭ́nās	κῐ́τρῐνᾰ kĭ́trĭnă
Vocative		κῐ́τρῐνε kĭ́trĭne	κῐτρῐ́νη kĭtrĭ́nē	κῐ́τρῐνον kĭ́trĭnon		κῐτρῐ́νω kĭtrĭ́nō	κῐτρῐ́νᾱ kĭtrĭ́nā	κῐτρῐ́νω kĭtrĭ́nō		κῐ́τρῐνοι kĭ́trĭnoi	κῐ́τρῐναι kĭ́trĭnai	κῐ́τρῐνᾰ kĭ́trĭnă
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		κῐτρῐ́νως kĭtrĭ́nōs				κῐτρῐνώτερος kĭtrĭnṓteros				κῐτρῐνώτᾰτος kĭtrĭnṓtătos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

• κιτρινοειδής (kitrinoeidḗs)
• κίτρινον (kítrinon)

Descendants

• Greek: κίτρινος (kítrinos)

Further reading

• “κίτρινος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• κίτρινος in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette

Greek

Etymology

From Koine Greek κίτρινος (kítrinos) (or simply from κίτρο (kítro) with the adjectival suffix -ινος (-inos)), from κίτρον (kítron), from Latin citrus, citrum, itself probably via Etruscan ultimately from Ancient Greek κέδρος (kédros).

Adjective

κίτρινος • (kítrinos) m (feminine κίτρινη, neuter κίτρινο)

1. yellow (color/colour)
2. pale, pallid

Declension

Declension of κίτρινος

	singular				plural
	masculine	feminine	neuter		masculine	feminine	neuter
nominative	κίτρινος (kítrinos)	κίτρινη (kítrini)	κίτρινο (kítrino)		κίτρινοι (kítrinoi)	κίτρινες (kítrines)	κίτρινα (kítrina)
genitive	κίτρινου (kítrinou)	κίτρινης (kítrinis)	κίτρινου (kítrinou)		κίτρινων (kítrinon)	κίτρινων (kítrinon)	κίτρινων (kítrinon)
accusative	κίτρινο (kítrino)	κίτρινη (kítrini)	κίτρινο (kítrino)		κίτρινους (kítrinous)	κίτρινες (kítrines)	κίτρινα (kítrina)
vocative	κίτρινε (kítrine)	κίτρινη (kítrini)	κίτρινο (kítrino)		κίτρινοι (kítrinoi)	κίτρινες (kítrines)	κίτρινα (kítrina)

Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο κίτρινος, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο κίτρινος, etc.)

Derived terms

• κιτρινοσουσουράδα (kitrinosousouráda)
• κιτρινοκαλιακούδα (kitrinokaliakoúda)

Related terms

• κίτρινο n (kítrino, “yellow”, noun)
• κίτρινη κάρτα f (kítrini kárta, “yellow card”)