καθαίρω

Ancient Greek

Etymology

From καθαρός (katharós, “clean”) +‎ *-ϳω (*-jō).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ka.tʰǎi̯.rɔː/ → /kaˈθɛ.ro/ → /kaˈθe.ro/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /ka.tʰǎi̯.rɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /kaˈtʰɛ.ro/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /kaˈθɛ.ro/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /kaˈθe.ro/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /kaˈθe.ro/

Verb

κᾰθαίρω • (kăthaírō)

1. to make clean, to clean, cleanse
2. to clear, purify; to purify from
3. (religion) to purify
   1. (mediopassive voice) to purify oneself
4. (medicine) to purge
5. (horticulture) to remove growth from a plant, prune
6. to sift

Usage notes

Definitions #1 and #2 can be used in a variety of senses including medical, ethical, spiritual, house-cleaning, etc.

The object may be the thing that one is cleaning, or the thing that is being removed by cleaning.

Inflection

   Present: κᾰθαίρω, κᾰθαίρομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰθαίρω	κᾰθαίρεις	κᾰθαίρει	κᾰθαίρετον	κᾰθαίρετον	κᾰθαίρομεν	κᾰθαίρετε	κᾰθαίρουσῐ(ν)
	subjunctive	κᾰθαίρω	κᾰθαίρῃς	κᾰθαίρῃ	κᾰθαίρητον	κᾰθαίρητον	κᾰθαίρωμεν	κᾰθαίρητε	κᾰθαίρωσῐ(ν)
	optative	κᾰθαίροιμῐ	κᾰθαίροις	κᾰθαίροι	κᾰθαίροιτον	κᾰθαιροίτην	κᾰθαίροιμεν	κᾰθαίροιτε	κᾰθαίροιεν
	imperative		κᾰ́θαιρε	κᾰθαιρέτω	κᾰθαίρετον	κᾰθαιρέτων		κᾰθαίρετε	κᾰθαιρόντων
middle/passive	indicative	κᾰθαίρομαι	κᾰθαίρῃ, κᾰθαίρει	κᾰθαίρεται	κᾰθαίρεσθον	κᾰθαίρεσθον	κᾰθαιρόμεθᾰ	κᾰθαίρεσθε	κᾰθαίρονται
	subjunctive	κᾰθαίρωμαι	κᾰθαίρῃ	κᾰθαίρηται	κᾰθαίρησθον	κᾰθαίρησθον	κᾰθαιρώμεθᾰ	κᾰθαίρησθε	κᾰθαίρωνται
	optative	κᾰθαιροίμην	κᾰθαίροιο	κᾰθαίροιτο	κᾰθαίροισθον	κᾰθαιροίσθην	κᾰθαιροίμεθᾰ	κᾰθαίροισθε	κᾰθαίροιντο
	imperative		κᾰθαίρου	κᾰθαιρέσθω	κᾰθαίρεσθον	κᾰθαιρέσθων		κᾰθαίρεσθε	κᾰθαιρέσθων
		active				middle/passive
infinitive		κᾰθαίρειν				κᾰθαίρεσθαι
participle	m	κᾰθαίρων				κᾰθαιρόμενος
	f	κᾰθαίρουσᾰ				κᾰθαιρομένη
	n	κᾰθαῖρον				κᾰθαιρόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἐκᾰ́θαιρον, ἐκᾰθαιρόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκᾰ́θαιρον	ἐκᾰ́θαιρες	ἐκᾰ́θαιρε(ν)	ἐκᾰθαίρετον	ἐκᾰθαιρέτην	ἐκᾰθαίρομεν	ἐκᾰθαίρετε	ἐκᾰ́θαιρον
middle/passive	indicative	ἐκᾰθαιρόμην	ἐκᾰθαίρου	ἐκᾰθαίρετο	ἐκᾰθαίρεσθον	ἐκᾰθαιρέσθην	ἐκᾰθαιρόμεθᾰ	ἐκᾰθαίρεσθε	ἐκᾰθαίροντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: κᾰθᾰρέω, κᾰθᾰρέομαι, καθαρθήσομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰθᾰρέω	κᾰθᾰρέεις	κᾰθᾰρέει	κᾰθᾰρέετον	κᾰθᾰρέετον	κᾰθᾰρέομεν	κᾰθᾰρέετε	κᾰθᾰρέουσῐ(ν)
	optative	κᾰθᾰρέοιμῐ	κᾰθᾰρέοις	κᾰθᾰρέοι	κᾰθᾰρέοιτον	κᾰθᾰρεοίτην	κᾰθᾰρέοιμεν	κᾰθᾰρέοιτε	κᾰθᾰρέοιεν
middle	indicative	κᾰθᾰρέομαι	κᾰθᾰρέῃ, κᾰθᾰρέει	κᾰθᾰρέεται	κᾰθᾰρέεσθον	κᾰθᾰρέεσθον	κᾰθᾰρεόμεθᾰ	κᾰθᾰρέεσθε	κᾰθᾰρέονται
	optative	κᾰθᾰρεοίμην	κᾰθᾰρέοιο	κᾰθᾰρέοιτο	κᾰθᾰρέοισθον	κᾰθᾰρεοίσθην	κᾰθᾰρεοίμεθᾰ	κᾰθᾰρέοισθε	κᾰθᾰρέοιντο
passive	indicative	καθαρθήσομαι	καθαρθήσῃ, καθαρθήσει	καθαρθήσεται	καθαρθήσεσθον	καθαρθήσεσθον	καθαρθησόμεθᾰ	καθαρθήσεσθε	καθαρθήσονται
	optative	καθαρθησοίμην	καθαρθήσοιο	καθαρθήσοιτο	καθαρθήσοισθον	καθαρθησοίσθην	καθαρθησοίμεθᾰ	καθαρθήσοισθε	καθαρθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		κᾰθᾰρέειν			κᾰθᾰρέεσθαι		καθαρθήσεσθαι
participle	m	κᾰθᾰρέων			κᾰθᾰρεόμενος		καθαρθησόμενος
	f	κᾰθᾰρέουσᾰ			κᾰθᾰρεομένη		καθαρθησομένη
	n	κᾰθᾰρέον			κᾰθᾰρεόμενον		καθαρθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: κᾰθᾰρῶ, κᾰθᾰροῦμαι, καθαρθήσομαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰθᾰρῶ	κᾰθᾰρεῖς	κᾰθᾰρεῖ	κᾰθᾰρεῖτον	κᾰθᾰρεῖτον	κᾰθᾰροῦμεν	κᾰθᾰρεῖτε	κᾰθᾰροῦσῐ(ν)
	optative	κᾰθᾰροίην, κᾰθᾰροῖμῐ	κᾰθᾰροίης, κᾰθᾰροῖς	κᾰθᾰροίη, κᾰθᾰροῖ	κᾰθᾰροῖτον, κᾰθᾰροίητον	κᾰθᾰροίτην, κᾰθᾰροιήτην	κᾰθᾰροῖμεν, κᾰθᾰροίημεν	κᾰθᾰροῖτε, κᾰθᾰροίητε	κᾰθᾰροῖεν, κᾰθᾰροίησᾰν
middle	indicative	κᾰθᾰροῦμαι	κᾰθᾰρεῖ, κᾰθᾰρῇ	κᾰθᾰρεῖται	κᾰθᾰρεῖσθον	κᾰθᾰρεῖσθον	κᾰθᾰρούμεθᾰ	κᾰθᾰρεῖσθε	κᾰθᾰροῦνται
	optative	κᾰθᾰροίμην	κᾰθᾰροῖο	κᾰθᾰροῖτο	κᾰθᾰροῖσθον	κᾰθᾰροίσθην	κᾰθᾰροίμεθᾰ	κᾰθᾰροῖσθε	κᾰθᾰροῖντο
passive	indicative	καθαρθήσομαι	καθαρθήσῃ, καθαρθήσει	καθαρθήσεται	καθαρθήσεσθον	καθαρθήσεσθον	καθαρθησόμεθᾰ	καθαρθήσεσθε	καθαρθήσονται
	optative	καθαρθησοίμην	καθαρθήσοιο	καθαρθήσοιτο	καθαρθήσοισθον	καθαρθησοίσθην	καθαρθησοίμεθᾰ	καθαρθήσοισθε	καθαρθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		κᾰθᾰρεῖν			κᾰθᾰρεῖσθαι		καθαρθήσεσθαι
participle	m	κᾰθᾰρῶν			κᾰθᾰρούμενος		καθαρθησόμενος
	f	κᾰθᾰροῦσᾰ			κᾰθᾰρουμένη		καθαρθησομένη
	n	κᾰθᾰροῦν			κᾰθᾰρούμενον		καθαρθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἐκάθηρᾰ, ἐκαθηρᾰ́μην, ἐκαθήρθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκάθηρᾰ	ἐκάθηρᾰς	ἐκάθηρε(ν)	ἐκαθήρᾰτον	ἐκαθηρᾰ́την	ἐκαθήρᾰμεν	ἐκαθήρᾰτε	ἐκάθηρᾰν
	subjunctive	καθήρω	καθήρῃς	καθήρῃ	καθήρητον	καθήρητον	καθήρωμεν	καθήρητε	καθήρωσῐ(ν)
	optative	καθήραιμῐ	καθήρειᾰς, καθήραις	καθήρειε(ν), καθήραι	καθήραιτον	καθηραίτην	καθήραιμεν	καθήραιτε	καθήρειᾰν, καθήραιεν
	imperative		κάθηρον	καθηρᾰ́τω	καθήρᾰτον	καθηρᾰ́των		καθήρᾰτε	καθηρᾰ́ντων
middle	indicative	ἐκαθηρᾰ́μην	ἐκαθήρω	ἐκαθήρᾰτο	ἐκαθήρᾰσθον	ἐκαθηρᾰ́σθην	ἐκαθηρᾰ́μεθᾰ	ἐκαθήρᾰσθε	ἐκαθήρᾰντο
	subjunctive	καθήρωμαι	καθήρῃ	καθήρηται	καθήρησθον	καθήρησθον	καθηρώμεθᾰ	καθήρησθε	καθήρωνται
	optative	καθηραίμην	καθήραιο	καθήραιτο	καθήραισθον	καθηραίσθην	καθηραίμεθᾰ	καθήραισθε	καθήραιντο
	imperative		κάθηραι	καθηρᾰ́σθω	καθήρᾰσθον	καθηρᾰ́σθων		καθήρᾰσθε	καθηρᾰ́σθων
passive	indicative	ἐκαθήρθην	ἐκαθήρθης	ἐκαθήρθη	ἐκαθήρθητον	ἐκαθηρθήτην	ἐκαθήρθημεν	ἐκαθήρθητε	ἐκαθήρθησᾰν
	subjunctive	καθηρθῶ	καθηρθῇς	καθηρθῇ	καθηρθῆτον	καθηρθῆτον	καθηρθῶμεν	καθηρθῆτε	καθηρθῶσῐ(ν)
	optative	καθηρθείην	καθηρθείης	καθηρθείη	καθηρθεῖτον, καθηρθείητον	καθηρθείτην, καθηρθειήτην	καθηρθεῖμεν, καθηρθείημεν	καθηρθεῖτε, καθηρθείητε	καθηρθεῖεν, καθηρθείησᾰν
	imperative		καθήρθητῐ	καθηρθήτω	καθήρθητον	καθηρθήτων		καθήρθητε	καθηρθέντων
		active			middle		passive
infinitive		καθῆραι			καθήρᾰσθαι		καθηρθῆναι
participle	m	καθήρᾱς			καθηρᾰ́μενος		καθηρθείς
	f	καθήρᾱσᾰ			καθηρᾰμένη		καθηρθεῖσᾰ
	n	καθῆρᾰν			καθηρᾰ́μενον		καθηρθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἐκάθᾱρᾰ, ἐκαθᾱρᾰ́μην, ἐκαθᾱ́ρην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκάθᾱρᾰ	ἐκάθᾱρᾰς	ἐκάθᾱρε(ν)	ἐκαθᾱ́ρᾰτον	ἐκαθᾱρᾰ́την	ἐκαθᾱ́ρᾰμεν	ἐκαθᾱ́ρᾰτε	ἐκάθᾱρᾰν
	subjunctive	καθᾱ́ρω	καθᾱ́ρῃς	καθᾱ́ρῃ	καθᾱ́ρητον	καθᾱ́ρητον	καθᾱ́ρωμεν	καθᾱ́ρητε	καθᾱ́ρωσῐ(ν)
	optative	καθᾱ́ραιμῐ	καθᾱ́ρειᾰς, καθᾱ́ραις	καθᾱ́ρειε(ν), καθᾱ́ραι	καθᾱ́ραιτον	καθᾱραίτην	καθᾱ́ραιμεν	καθᾱ́ραιτε	καθᾱ́ρειᾰν, καθᾱ́ραιεν
	imperative		κάθᾱρον	καθᾱρᾰ́τω	καθᾱ́ρᾰτον	καθᾱρᾰ́των		καθᾱ́ρᾰτε	καθᾱρᾰ́ντων
middle	indicative	ἐκαθᾱρᾰ́μην	ἐκαθᾱ́ρω	ἐκαθᾱ́ρᾰτο	ἐκαθᾱ́ρᾰσθον	ἐκαθᾱρᾰ́σθην	ἐκαθᾱρᾰ́μεθᾰ	ἐκαθᾱ́ρᾰσθε	ἐκαθᾱ́ρᾰντο
	subjunctive	καθᾱ́ρωμαι	καθᾱ́ρῃ	καθᾱ́ρηται	καθᾱ́ρησθον	καθᾱ́ρησθον	καθᾱρώμεθᾰ	καθᾱ́ρησθε	καθᾱ́ρωνται
	optative	καθᾱραίμην	καθᾱ́ραιο	καθᾱ́ραιτο	καθᾱ́ραισθον	καθᾱραίσθην	καθᾱραίμεθᾰ	καθᾱ́ραισθε	καθᾱ́ραιντο
	imperative		κάθᾱραι	καθᾱρᾰ́σθω	καθᾱ́ρᾰσθον	καθᾱρᾰ́σθων		καθᾱ́ρᾰσθε	καθᾱρᾰ́σθων
passive	indicative	ἐκαθᾱ́ρην	ἐκαθᾱ́ρης	ἐκαθᾱ́ρη	ἐκαθᾱ́ρητον	ἐκαθᾱρήτην	ἐκαθᾱ́ρημεν	ἐκαθᾱ́ρητε	ἐκαθᾱ́ρησᾰν
	subjunctive	καθᾱρῶ	καθᾱρῇς	καθᾱρῇ	καθᾱρῆτον	καθᾱρῆτον	καθᾱρῶμεν	καθᾱρῆτε	καθᾱρῶσῐ(ν)
	optative	καθᾱρείην	καθᾱρείης	καθᾱρείη	καθᾱρεῖτον, καθᾱρείητον	καθᾱρείτην, καθᾱρειήτην	καθᾱρεῖμεν, καθᾱρείημεν	καθᾱρεῖτε, καθᾱρείητε	καθᾱρεῖεν, καθᾱρείησᾰν
	imperative		καθᾱ́ρηθῐ	καθᾱρήτω	καθᾱ́ρητον	καθᾱρήτων		καθᾱ́ρητε	καθᾱρέντων
		active			middle		passive
infinitive		καθᾶραι			καθᾱ́ρᾰσθαι		καθᾱρῆναι
participle	m	καθᾱ́ρᾱς			καθᾱρᾰ́μενος		καθᾱρείς
	f	καθᾱ́ρᾱσᾰ			καθᾱρᾰμένη		καθᾱρεῖσᾰ
	n	καθᾶρᾰν			καθᾱρᾰ́μενον		καθᾱρέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: κεκάθαρκᾰ, κεκάθαρμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κεκάθαρκᾰ	κεκάθαρκᾰς	κεκάθαρκε(ν)	κεκαθάρκᾰτον	κεκαθάρκᾰτον	κεκαθάρκᾰμεν	κεκαθάρκᾰτε	κεκαθάρκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	κεκαθάρκω	κεκαθάρκῃς	κεκαθάρκῃ	κεκαθάρκητον	κεκαθάρκητον	κεκαθάρκωμεν	κεκαθάρκητε	κεκαθάρκωσῐ(ν)
	optative	κεκαθάρκοιμῐ, κεκαθαρκοίην	κεκαθάρκοις, κεκαθαρκοίης	κεκαθάρκοι, κεκαθαρκοίη	κεκαθάρκοιτον	κεκαθαρκοίτην	κεκαθάρκοιμεν	κεκαθάρκοιτε	κεκαθάρκοιεν
	imperative		κεκάθαρκε	κεκαθαρκέτω	κεκαθάρκετον	κεκαθαρκέτων		κεκαθάρκετε	κεκαθαρκόντων
middle/passive	indicative	κεκάθαρμαι	κεκάθαρσαι	κεκάθαρται	κεκάθαρθον	κεκάθαρθον	κεκαθάρμεθᾰ	κεκάθαρθε	κεκαθάρᾰται
	subjunctive	κεκαθαρμένος ὦ	κεκαθαρμένος ᾖς	κεκαθαρμένος ᾖ	κεκαθαρμένω ἦτον	κεκαθαρμένω ἦτον	κεκαθαρμένοι ὦμεν	κεκαθαρμένοι ἦτε	κεκαθαρμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	κεκαθαρμένος εἴην	κεκαθαρμένος εἴης	κεκαθαρμένος εἴη	κεκαθαρμένω εἴητον, εἶτον	κεκαθαρμένω εἰήτην, εἴτην	κεκαθαρμένοι εἴημεν, εἶμεν	κεκαθαρμένοι εἴητε, εἶτε	κεκαθαρμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		κεκάθαρσο	κεκαθάρθω	κεκάθαρθον	κεκαθάρθων		κεκάθαρθε	κεκαθάρθων
		active				middle/passive
infinitive		κεκαθαρκέναι				κεκαθᾶρθαι
participle	m	κεκαθαρκώς				κεκαθαρμένος
	f	κεκαθαρκυῖᾰ				κεκαθαρμένη
	n	κεκαθαρκός				κεκαθαρμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Pluperfect: ἐκεκαθάρκειν, ἐκεκαθάρμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐκεκαθάρκειν, ἐκεκαθάρκη	ἐκεκαθάρκεις, ἐκεκαθάρκης	ἐκεκαθάρκει(ν)	ἐκεκαθάρκετον	ἐκεκαθαρκέτην	ἐκεκαθάρκεμεν	ἐκεκαθάρκετε	ἐκεκαθάρκεσᾰν
middle/passive	indicative	ἐκεκαθάρμην	ἐκεκάθαρσο	ἐκεκάθαρτο	ἐκεκάθαρθον	ἐκεκαθάρθην	ἐκεκαθάρμεθᾰ	ἐκεκάθαρθε	ἐκεκαθάρᾰτο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

• ἀνακαθαίρω (anakathaírō)
• ἀποκαθαίρω (apokathaírō)
• διακαθαίρω (diakathaírō)
• ἐκκαθαίρω (ekkathaírō)
• κάθαρμα (kátharma)
• καθαρμός (katharmós)
• καθάρσιος (kathársios)
• κάθαρσις (kátharsis)
• καθαρτέον (kathartéon)
• καθαρτέος (kathartéos)
• καθαρτήρ (kathartḗr)
• καθαρτήριος (kathartḗrios)
• καθαρτής (kathartḗs)
• καθαρτικός (kathartikós)
• καθάρτρια (kathártria)
• καθαρώδης (katharṓdēs)
• περικαθαίρω (perikathaírō)
• συγκαθαίρω (sunkathaírō)

References

• “καθαίρω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “καθαίρω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “καθαίρω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• καθαίρω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• Bauer, Walter et al. (2001), A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
• καθαίρω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• G2508 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
• καθαίρω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011