καταλείπω
Ancient Greek
Alternative forms
Etymology
From κατά (katá) + λείπω (leípō, “to leave”)
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /ka.ta.lěː.pɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ka.taˈli.po/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ka.taˈli.po/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ka.taˈli.po/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ka.taˈli.po/
Verb
κᾰτᾰλείπω • (kataleípō)
- to leave behind
- to leave as an inheritance
- (in middle voice) to leave in a certain state
- to forsake, abandon
- to leave remaining
- New Testament, Epistle to the Hebrews 4:1
- to leave alone
Inflection
Present: καταλείπω, καταλείπομαι
number | singular | dual | plural | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
present | first | second | third | second | third | first | second | third | |
active | indicative | καταλείπω | καταλείπεις | καταλείπει | καταλείπετον | καταλείπετον | καταλείπομεν | καταλείπετε | καταλείπουσῐ(ν) |
subjunctive | καταλείπω | καταλείπῃς | καταλείπῃ | καταλείπητον | καταλείπητον | καταλείπωμεν | καταλείπητε | καταλείπωσῐ(ν) | |
optative | καταλείποιμῐ | καταλείποις | καταλείποι | καταλείποιτον | καταλειποίτην | καταλείποιμεν | καταλείποιτε | καταλείποιεν | |
imperative | καταλεῖπε | καταλειπέτω | καταλείπετον | καταλειπέτων | καταλείπετε | καταλειπόντων | |||
middle/
passive |
indicative | καταλείπομαι | καταλείπει/ καταλείπῃ |
καταλείπεται | καταλείπεσθον | καταλείπεσθον | καταλειπόμεθᾰ | καταλείπεσθε | καταλείπονται |
subjunctive | καταλείπωμαι | καταλείπῃ | καταλείπηται | καταλείπησθον | καταλείπησθον | καταλειπώμεθᾰ | καταλείπησθε | καταλείπωνται | |
optative | καταλειποίμην | καταλείποιο | καταλείποιτο | καταλείποισθον | καταλειποίσθην | καταλειποίμεθᾰ | καταλείποισθε | καταλείποιντο | |
imperative | καταλείπου | καταλειπέσθω | καταλείπεσθον | καταλειπέσθων | καταλείπεσθε | καταλειπέσθων | |||
active | middle/passive | ||||||||
infinitive | καταλείπειν | καταλείπεσθαι | |||||||
participle | καταλείπων, καταλείπουσᾰ, καταλεῖπον | καταλειπόμενος, καταλειπομένη, καταλειπόμενον |
number | singular | dual | plural | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
future | first | second | third | second | third | first | second | third | |
active | indicative | καταλείψω | καταλείψεις | καταλείψει | καταλείψετον | καταλείψετον | καταλείψομεν | καταλείψετε | καταλείψουσῐ(ν) |
optative | καταλείψοιμῐ | καταλείψοις | καταλείψοι | καταλείψοιτον | καταλειψοίτην | καταλείψοιμεν | καταλείψοιτε | καταλείψοιεν | |
middle | indicative | καταλείψομαι | καταλείψει/ καταλείψῃ |
καταλείψεται | καταλείψεσθον | καταλείψεσθον | καταλειψόμεθᾰ | καταλείψεσθε | καταλείψονται |
optative | καταλειψοίμην | καταλείψοιο | καταλείψοιτο | καταλείψοισθον | καταλειψοίσθην | καταλειψοίμεθᾰ | καταλείψοισθε | καταλείψοιντο | |
passive | indicative | καταλειφθήσομαι | καταλειφθήσει/ καταλειφθήσῃ |
καταλειφθήσεται | καταλειφθήσεσθον | καταλειφθήσεσθον | καταλειφθησόμεθᾰ | καταλειφθήσεσθε | καταλειφθήσονται |
optative | καταλειφθησοίμην | καταλειφθήσοιο | καταλειφθήσοιτο | καταλειφθήσοισθον | καταλειφθησοίσθην | καταλειφθησοίμεθᾰ | καταλειφθήσοισθε | καταλειφθήσοιντο | |
active | middle | passive | |||||||
infinitive | καταλείψειν | καταλείψεσθαι | καταλειφθήσεσθαι | ||||||
participle | καταλείψων, καταλείψουσᾰ, καταλεῖψον | καταλειψόμενος, καταλειψομένη, καταλειψόμενον | καταλειφθησόμενος, καταλειφθησομένη, καταλειφθησόμενον |
Perfect: καταλέλοιπα
number | singular | dual | plural | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
perfect | first | second | third | second | third | first | second | third | |
active | indicative | καταλέλοιπα | καταλέλοιπας | καταλέλοιπε | καταλελοίπατον | καταλελοίπατον | καταλελοίπαμεν | καταλελοίπατε | καταλελοίπᾱσῐ(ν) |
subjunctive | καταλελοιπὼς ὦ/ καταλελοίπω |
καταλελοιπὼς ᾖς/ καταλελοίπῃς |
καταλελοιπὼς ᾖ/ καταλελοίπῃ |
καταλελοιπότε ἦτον/ καταλελοίπητον |
καταλελοιπότε ἦτον/ καταλελοίπητον |
καταλελοιπότες ὦμεν/ καταλελοίπωμεν |
καταλελοιπότες ἦτε/ καταλελοίπητε |
καταλελοιπότες ὦσῐ(ν)/ καταλελοίπωσῐ(ν) | |
optative | καταλελοιπὼς εἴην/ καταλελοίποιμῐ/ καταλελοιποίην |
καταλελοιπὼς εἴης/ καταλελοίποις/ καταλελοιποίης |
καταλελοιπὼς εἴη/ καταλελοίποι/ καταλελοιποίη |
καταλελοιπότε εἴητον/ καταλελοιπότε εἶτον/ καταλελοίποιτον |
καταλελοιπὀτε εἰήτην/ καταλελοιπότε εἴτην/ καταλελοιποίτην |
καταλελοιπότες εἴημεν/ καταλελοιπότες εἶμεν/ καταλελοίποιμεν |
καταλελοιπότες εἴητε/ καταλελοιπότες εἶτε/ καταλελοίποιτε |
καταλελοιπότες εἴησαν/ καταλελοιπότε εἶεν/ καταλελοίποιεν | |
imperative | καταλελοιπὼς ἴσθῐ | καταλελοιπὼς ἔστω | καταλελοιπότε ἔστον | καταλελοιπότε ἔστων | καταλελοιπότες ἔστε | καταλελοιπότες ὄντων | |||
infinitive | participle | ||||||||
active | καταλελοιπέναι | καταλελοιπώς, καταλελοιπυῖα, καταλελοιπός |
References
- “καταλείπω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- “καταλείπω”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- “καταλείπω”, in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
- καταλείπω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- καταλείπω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
- G2641 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible