συμφέρω

Ancient Greek

Alternative forms

• ξυμφέρω (xumphérō) — Old Attic

Etymology

From συν- (sun-, “with”) +‎ φέρω (phérō, “to bring, carry”).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /sym.pʰé.rɔː/ → /symˈɸe.ro/ → /simˈfe.ro/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /sym.pʰé.rɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /symˈpʰe.ro/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /symˈɸe.ro/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /symˈfe.ro/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /simˈfe.ro/

Verb

σῠμφέρω • (sŭmphérō)

1. (active voice)
   1. to bring together, gather, collect
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 7.152
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 3.92
      • 384 BCE – 322 BCE, Demosthenes, Against Timocrates 74
      • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 1.99
      • c. 370 BCE, Xenophon, Anabasis 6.4.9
      • 396 BCE – 323 BCE, Lycurgus of Athens, Collected Works 45
      1. to bring together, contribute
         • 472 BCE, Aeschylus, The Persians 528
         • 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Sophistical Refutations 183B.33
         • 300 BCE – 250 BCE, Apollonius of Rhodes, Argonautica 4.134
      2. (like συμβάλλω) to bring into conflict
         • 467 BCE, Aeschylus, Seven Against Thebes 510
         • c. 518 BCE – 450 BCE, Bacchylides, Collected Works 1.2
      3. to bear along with or together, to suffer, bear with, indulge
         • c. 370 BCE, Xenophon, Cyropaedia 4.3.13
         • 391 BCE, Aristophanes, Assemblywomen 869
         • 540 BCE – 450 BCE, Epicharmus, Collected Works 35.8
         • c. 420 BCE, Sophocles, Electra 946
         • 416 BCE, Euripides, Herakles 1366
         • 438 BCE, Euripides, Alcestis 370
   2. (intransitive, without accusative of object) to confer a benefit, to be of use, be useful or profitable
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 9.37
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 8.87
      • 470 BCE, Aeschylus, The Suppliants 753
      • 425 BCE, Aristophanes, The Acharnians 252
      • 388 BCE, Aristophanes, Plutus 38
      • 391 BCE, Aristophanes, Assemblywomen 475
      • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 4.26
      • c. 370 BCE, Xenophon, Memorabilia 2.2.5
      • 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Politics 1272A.30
      1. (impersonal, mostly with infinitive) it is of use, is profitable, serviceable, expedient
         • 458 BCE, Aeschylus, The Eumenides 520
         • c. 420 BCE, Sophocles, Electra 1440
         • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 2.63
         • c. 370 BCE, Xenophon, Memorabilia 3.4.10
         • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 2.63
         • c. 370 BCE, Xenophon, Memorabilia 3.4.10
         • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 1.123
         • 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Constitution of the Athenians 3.11
         • c. 370 BCE, Plato, Phaedrus 230E
         • c. 354 BCE, Plato, Laws 875A
         • c. 370 BCE, Xenophon, Anabasis 7.8.4
         • 440 BCE – 390 BCE, Andocides, On the Mysteries 77
      2. (participle) useful, expedient, fitting
         • 429 BCE, Sophocles, Oedipus Rex 875
         • 380 BCE, Plato, Gorgias 527B
         • 330 BCE, Demosthenes, On the Crown 308
         1. (neuter substantive) profit, advantage, expediency
            • 409 BCE, Sophocles, Philoctetes 926
            • 480 BCE – 411 BCE, Antiphon of Rhamnus, On the Murder of Herodes 50
            • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 4.60
            • c. 360 BCE, Xenophon, Symposium 4.39
            • 330 BCE, Aeschines, Against Ctesiphon 80
            • 375 BCE, Plato, The Republic 338C–342
            • 330 BCE, Demosthenes, On the Crown 139
            • 409 BCE, Sophocles, Philoctetes 131
            • 330 BCE, Demosthenes, On the Crown 28
            • c. 354 BCE, Plato, Laws 875A
            • 361 BCE – 291 BCE, Dinarchus, Collected Works 1.99
            • 428 BCE – 347 BCE, Plato, The Statesman 297A
            • 330 BCE, Demosthenes, On the Crown 120
            • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 2.51
            • 388 BCE, Aristophanes, Plutus 49
            • c. 370 BCE, Xenophon, Anabasis 6.1.26
            • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 3.44
   3. (intransitive)
      1. to work with, assist
         • 409 BCE, Sophocles, Philoctetes 627
         • 431 BCE, Euripides, Medea 13
      2. to agree with
         • c. 445 BCE, Sophocles, Ajax 431
         • 424 BCE, Aristophanes, The Knights 1233
         • 411 BCE, Aristophanes, Lysistrata 166
         • c. 420 BCE, Sophocles, Electra 1465
      3. to fit, suit
         • 405 BCE, Aristophanes, The Frogs 1459
         • c. 370 BCE, Xenophon, Cyropaedia 8.4.21
      4. (of events, with infinitive) to happen, take place, turn out
         • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 1.73
         • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 3.129
         • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 6.23
         • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 6.117
         • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 1.74
         • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 8.88
         • c. 518 BCE – 450 BCE, Bacchylides, Collected Works 111.2
2. (passive voice)
   1. (opposite to διαφέρω) to come together
      • c. 500 BCE, Heraclitus, Fragments 10
      • 360 BCE, Plato, The Sophist 242E
      • 300 BCE – 260 BCE, Theocritus, Epigrams 8.2
      • 125 CE – 180 CE, Lucian, Hermotimus 34
      • 125 CE – 180 CE, Lucian, Toxaris 15
      1. (in a hostile sense) to meet in battle, engage
         • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 8.400
         • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 11.736
         • 467 BCE, Aeschylus, Seven Against Thebes 636
         • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 7.36
         • c. 750 BCE – 650 BCE, Hesiod, The Shield of Heracles 358
         • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 6.50
   2. to come to terms, be of one mind, agree with
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 1.173
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 2.80
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 4.13
      • 480 BCE – 411 BCE, Antiphon of Rhamnus, On the Murder of Herodes 42
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 4.114
      • c. 176 CE – 180 CE, Oppian, Halieutica 5.34
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 1.196
      • c. 354 BCE, Plato, Laws 929E
      • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 4.65
      • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 6.13
      • 406 BCE, Sophocles, Oedipus at Colonus 641
      • 428 BCE – 347 BCE, Plato, Protagoras 317A
      1. (with dative of object) to adapt oneself to, acquiesce in
         • 386 BCE – 367 BCE, Plato, Cratylus 419D
         • 46 CE – 120 CE, Plutarch, Timoleon 15
         • 480 BCE – 406 BCE, Euripides, Herakles' Children 919
         • c. 415 BCE, Euripides, Electra 527
         • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 2.79
         • 310 BCE – 240 BCE, Callimachus, Epigrams 6.6
   3. (of events) to happen, turn out, occur, come to pass
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 8.86
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 4.157
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 3.10
      • 423 BCE, Aristophanes, The Clouds 594
      • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 7.44
      • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 8.84
      • 428 BCE – 347 BCE, Plato, The Statesman 270C
      1. (impersonal) to happen
         • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 7.8
         • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 4.15
         • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 1.19
         • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 6.86
         • 431 BCE – 404 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 1.23
         • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 2.111
   4. (literally) to be carried along with
      • 300 CE – 500 CE, Book of Sothis 6.319
      • Palatine Anthology 4.4.4

Inflection

   Present: συμφέρω, συμφέρομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	συμφέρω	συμφέρεις	συμφέρει	συμφέρετον	συμφέρετον	συμφέρομεν	συμφέρετε	συμφέρουσῐ(ν)
	subjunctive	συμφέρω	συμφέρῃς	συμφέρῃ	συμφέρητον	συμφέρητον	συμφέρωμεν	συμφέρητε	συμφέρωσῐ(ν)
	optative	συμφέροιμῐ	συμφέροις	συμφέροι	συμφέροιτον	συμφεροίτην	συμφέροιμεν	συμφέροιτε	συμφέροιεν
	imperative		σύμφερε	συμφερέτω	συμφέρετον	συμφερέτων		συμφέρετε	συμφερόντων
middle/passive	indicative	συμφέρομαι	συμφέρῃ, συμφέρει	συμφέρεται	συμφέρεσθον	συμφέρεσθον	συμφερόμεθᾰ	συμφέρεσθε	συμφέρονται
	subjunctive	συμφέρωμαι	συμφέρῃ	συμφέρηται	συμφέρησθον	συμφέρησθον	συμφερώμεθᾰ	συμφέρησθε	συμφέρωνται
	optative	συμφεροίμην	συμφέροιο	συμφέροιτο	συμφέροισθον	συμφεροίσθην	συμφεροίμεθᾰ	συμφέροισθε	συμφέροιντο
	imperative		συμφέρου	συμφερέσθω	συμφέρεσθον	συμφερέσθων		συμφέρεσθε	συμφερέσθων
		active				middle/passive
infinitive		συμφέρειν				συμφέρεσθαι
participle	m	συμφέρων				συμφερόμενος
	f	συμφέρουσᾰ				συμφερομένη
	n	συμφέρον				συμφερόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: συνέφερον, συνεφερόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	συνέφερον	συνέφερες	συνέφερε(ν)	συνεφέρετον	συνεφερέτην	συνεφέρομεν	συνεφέρετε	συνέφερον
middle/passive	indicative	συνεφερόμην	συνεφέρου	συνεφέρετο	συνεφέρεσθον	συνεφερέσθην	συνεφερόμεθᾰ	συνεφέρεσθε	συνεφέροντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: συνοίσω, συνοίσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	συνοίσω	συνοίσεις	συνοίσει	συνοίσετον	συνοίσετον	συνοίσομεν	συνοίσετε	συνοίσουσῐ(ν)
	optative	συνοίσοιμῐ	συνοίσοις	συνοίσοι	συνοίσοιτον	συνοισοίτην	συνοίσοιμεν	συνοίσοιτε	συνοίσοιεν
middle	indicative	συνοίσομαι	συνοίσῃ, συνοίσει	συνοίσεται	συνοίσεσθον	συνοίσεσθον	συνοισόμεθᾰ	συνοίσεσθε	συνοίσονται
	optative	συνοισοίμην	συνοίσοιο	συνοίσοιτο	συνοίσοισθον	συνοισοίσθην	συνοισοίμεθᾰ	συνοίσοισθε	συνοίσοιντο
		active			middle
infinitive		συνοίσειν			συνοίσεσθαι
participle	m	συνοίσων			συνοισόμενος
	f	συνοίσουσᾰ			συνοισομένη
	n	συνοῖσον			συνοισόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: συνήνεγκᾰ, συνηνεγκᾰ́μην, συνηνέχθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	συνήνεγκᾰ	συνήνεγκᾰς	συνήνεγκε(ν)	συνηνέγκᾰτον	συνηνεγκᾰ́την	συνηνέγκᾰμεν	συνηνέγκᾰτε	συνήνεγκᾰν
	subjunctive	συνενέγκω	συνενέγκῃς	συνενέγκῃ	συνενέγκητον	συνενέγκητον	συνενέγκωμεν	συνενέγκητε	συνενέγκωσῐ(ν)
	optative	συνενέγκαιμῐ	συνενέγκειᾰς, συνενέγκαις	συνενέγκειε(ν), συνενέγκαι	συνενέγκαιτον	συνενεγκαίτην	συνενέγκαιμεν	συνενέγκαιτε	συνενέγκειᾰν, συνενέγκαιεν
	imperative		συνένεγκον	συνενεγκᾰ́τω	συνενέγκᾰτον	συνενεγκᾰ́των		συνενέγκᾰτε	συνενεγκᾰ́ντων
middle	indicative	συνηνεγκᾰ́μην	συνηνέγκω	συνηνέγκᾰτο	συνηνέγκᾰσθον	συνηνεγκᾰ́σθην	συνηνεγκᾰ́μεθᾰ	συνηνέγκᾰσθε	συνηνέγκᾰντο
	subjunctive	συνενέγκωμαι	συνενέγκῃ	συνενέγκηται	συνενέγκησθον	συνενέγκησθον	συνενεγκώμεθᾰ	συνενέγκησθε	συνενέγκωνται
	optative	συνενεγκαίμην	συνενέγκαιο	συνενέγκαιτο	συνενέγκαισθον	συνενεγκαίσθην	συνενεγκαίμεθᾰ	συνενέγκαισθε	συνενέγκαιντο
	imperative		συνένεγκαι	συνενεγκᾰ́σθω	συνενέγκᾰσθον	συνενεγκᾰ́σθων		συνενέγκᾰσθε	συνενεγκᾰ́σθων
passive	indicative	συνηνέχθην	συνηνέχθης	συνηνέχθη	συνηνέχθητον	συνηνεχθήτην	συνηνέχθημεν	συνηνέχθητε	συνηνέχθησᾰν
	subjunctive	συνενεχθῶ	συνενεχθῇς	συνενεχθῇ	συνενεχθῆτον	συνενεχθῆτον	συνενεχθῶμεν	συνενεχθῆτε	συνενεχθῶσῐ(ν)
	optative	συνενεχθείην	συνενεχθείης	συνενεχθείη	συνενεχθεῖτον, συνενεχθείητον	συνενεχθείτην, συνενεχθειήτην	συνενεχθεῖμεν, συνενεχθείημεν	συνενεχθεῖτε, συνενεχθείητε	συνενεχθεῖεν, συνενεχθείησᾰν
	imperative		συνενέχθητῐ	συνενεχθήτω	συνενέχθητον	συνενεχθήτων		συνενέχθητε	συνενεχθέντων
		active			middle		passive
infinitive		συνενέγκαι			συνενέγκᾰσθαι		συνενεχθῆναι
participle	m	συνενέγκᾱς			συνενεγκᾰ́μενος		συνενεχθείς
	f	συνενέγκᾱσᾰ			συνενεγκᾰμένη		συνενεχθεῖσᾰ
	n	συνενέγκᾰν			συνενεγκᾰ́μενον		συνενεχθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: συνενήνοχᾰ, συνενήνεμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	συνενήνοχᾰ	συνενήνοχᾰς	συνενήνοχε(ν)	συνενηνόχᾰτον	συνενηνόχᾰτον	συνενηνόχᾰμεν	συνενηνόχᾰτε	συνενηνόχᾱσῐ(ν)
	subjunctive	συνενηνόχω	συνενηνόχῃς	συνενηνόχῃ	συνενηνόχητον	συνενηνόχητον	συνενηνόχωμεν	συνενηνόχητε	συνενηνόχωσῐ(ν)
	optative	συνενηνόχοιμῐ, συνενηνοχοίην	συνενηνόχοις, συνενηνοχοίης	συνενηνόχοι, συνενηνοχοίη	συνενηνόχοιτον	συνενηνοχοίτην	συνενηνόχοιμεν	συνενηνόχοιτε	συνενηνόχοιεν
	imperative		συνενήνοχε	συνενηνοχέτω	συνενηνόχετον	συνενηνοχέτων		συνενηνόχετε	συνενηνοχόντων
middle/passive	indicative	συνενήνεμαι	συνενήνεσαι	συνενήνεται	συνενήνεσθον	συνενήνεσθον	συνενηνέμεθᾰ	συνενήνεσθε	συνενήνενται
	subjunctive	συνενηνεμένος ὦ	συνενηνεμένος ᾖς	συνενηνεμένος ᾖ	συνενηνεμένω ἦτον	συνενηνεμένω ἦτον	συνενηνεμένοι ὦμεν	συνενηνεμένοι ἦτε	συνενηνεμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	συνενηνεμένος εἴην	συνενηνεμένος εἴης	συνενηνεμένος εἴη	συνενηνεμένω εἴητον, εἶτον	συνενηνεμένω εἰήτην, εἴτην	συνενηνεμένοι εἴημεν, εἶμεν	συνενηνεμένοι εἴητε, εἶτε	συνενηνεμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		συνενήνεσο	συνενηνέσθω	συνενήνεσθον	συνενηνέσθων		συνενήνεσθε	συνενηνέσθων
		active				middle/passive
infinitive		συνενηνοχέναι				συνενηνέσθαι
participle	m	συνενηνοχώς				συνενηνεμένος
	f	συνενηνοχυῖᾰ				συνενηνεμένη
	n	συνενηνοχός				συνενηνεμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

• σῠμφορᾱ́ (sŭmphorā́)
• Συμφερόπολις (Sumpherópolis, “Simferopol”)

Descendants

• → Greek: συμφέρω (symféro) (learned)

Further reading

• “συμφέρω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “συμφέρω” in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• συμφέρω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• G4851 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • accord idem, page 6.
  • adapt idem, page 10.
  • advantageous idem, page 14.
  • agree idem, page 19.
  • answer idem, page 31.
  • avail idem, page 54.
  • bear idem, page 66.
  • benefit idem, page 74.
  • boot idem, page 89.
  • chance idem, page 123.
  • coincide idem, page 142.
  • collect idem, page 143.
  • come idem, page 144.
  • concur idem, page 156.
  • consent idem, page 162.
  • contribute idem, page 170.
  • correspond idem, page 176.
  • culminate idem, page 188.
  • encounter idem, page 271.
  • endure idem, page 273.
  • engage idem, page 274.
  • expedient idem, page 293.
  • gather idem, page 354.
  • good idem, page 366.
  • happen idem, page 384.
  • harmonise idem, page 386.
  • heap idem, page 391.
  • issue idem, page 461.
  • match idem, page 517.
  • meet idem, page 522.
  • pile idem, page 612.
  • square idem, page 807.
  • stead idem, page 814.
  • turn idem, page 901.
  • use idem, page 940.

Greek

Etymology

Learned borrowing from Ancient Greek συμφέρω (sumphérō). By surface analysis, συμ- (sym-) +‎ φέρω (féro).

Pronunciation

• IPA^(key): /siɱˈfe.ɾo/
• Hyphenation: συμ‧φέ‧ρω

Verb

συμφέρω • (symféro) (imperfect συνέφερα, past συνέφερα, passive —)

1. (chiefly in the third person) to benefit, to be of benefit (to), to be advantageous (to)
2. (impersonal) to be in the interests of [with infinitive ‘to do’]

Conjugation

This verb needs an inflection-table template.

Related terms

• συμφέρον n (symféron)
• συμφέρων (symféron)