συμφέρω
Ancient Greek
Etymology
2=bʰerPlease see Module:checkparams for help with this warning.
From συν- (sun-, “with”) + φέρω (phérō, “to bring, carry”)
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /sym.pʰé.rɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /symˈpʰe.ro/
- (4th CE Koine) IPA(key): /symˈɸe.ro/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /symˈfe.ro/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /simˈfe.ro/
Verb
σῠμφέρω • (sumphérō)
- (active voice)
- to bring together, gather, collect
- to bring together, contribute
- (like συμβάλλω) to bring into conflict
- to bear along with or together, to suffer, bear with, indulge
- (intransitive, without accusative of object) to confer a benefit, to be of use, be useful or profitable
- (impersonal, mostly with infinitive) it is of use, is profitable, serviceable, expedient
- (participle) useful, expedient, fitting
- (neuter substantive) profit, advantage, expediency
- (intransitive)
- to work with, assist
- to agree with
- to fit, suit
- (of events, with infinitive) to happen, take place, turn out
- to work with, assist
- to bring together, gather, collect
- (passive voice)
- (opposite to διαφέρω) to come together
- Heraclit. 10
- (in a hostile sense) to meet in battle, engage
- to come to terms, be of one mind, agree with
- Oppian, Halieutica 5.34
- (with dative of object) to adapt oneself to, acquiesce in
- (of events) to happen, turn out, occur, come to pass
- (impersonal) to happen
- (literally) to be carried along with
- Palatine Anthology 4.4.4
- (opposite to διαφέρω) to come together
Inflection
Present: συμφέρω, συμφέρομαι
number | singular | dual | plural | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
present | first | second | third | second | third | first | second | third | |
active | indicative | συμφέρω | συμφέρεις | συμφέρει | συμφέρετον | συμφέρετον | συμφέρομεν | συμφέρετε | συμφέρουσῐ(ν) |
subjunctive | συμφέρω | συμφέρῃς | συμφέρῃ | συμφέρητον | συμφέρητον | συμφέρωμεν | συμφέρητε | συμφέρωσῐ(ν) | |
optative | συμφέροιμῐ | συμφέροις | συμφέροι | συμφέροιτον | συμφεροίτην | συμφέροιμεν | συμφέροιτε | συμφέροιεν | |
imperative | συμφέρε | συμφερέτω | συμφέρετον | συμφερέτων | συμφέρετε | συμφερόντων | |||
middle/
passive |
indicative | συμφέρομαι | συμφέρει/ συμφέρῃ |
συμφέρεται | συμφέρεσθον | συμφέρεσθον | συμφερόμεθᾰ | συμφέρεσθε | συμφέρονται |
subjunctive | συμφέρωμαι | συμφέρῃ | συμφέρηται | συμφέρησθον | συμφέρησθον | συμφερώμεθᾰ | συμφέρησθε | συμφέρωνται | |
optative | συμφεροίμην | συμφέροιο | συμφέροιτο | συμφέροισθον | συμφεροίσθην | συμφεροίμεθᾰ | συμφέροισθε | συμφέροιντο | |
imperative | συμφέρου | συμφερέσθω | συμφέρεσθον | συμφερέσθων | συμφέρεσθε | συμφερέσθων | |||
active | middle/passive | ||||||||
infinitive | συμφέρειν | συμφέρεσθαι | |||||||
participle | συμφέρων, συμφέρουσᾰ, συμφέρον | συμφερόμενος, συμφερομένη, συμφερόμενον |
Future: συνοίσω, συνοίσομαι
number | singular | dual | plural | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
future | first | second | third | second | third | first | second | third | |
active | indicative | συνοίσω | συνοίσεις | συνοίσει | συνοίσετον | συνοίσετον | συνοίσομεν | συνοίσετε | συνοίσουσῐ(ν) |
optative | συνοίσοιμῐ | συνοίσοις | συνοίσοι | συνοίσοιτον | συνοισοίτην | συνοίσοιμεν | συνοίσοιτε | συνοίσοιεν | |
middle | indicative | συνοίσομαι | συνοίσει/ συνοίσῃ |
συνοίσεται | συνοίσεσθον | συνοίσεσθον | συνοισόμεθᾰ | συνοίσεσθε | συνοίσονται |
optative | συνοισοίμην | συνοίσοιο | συνοίσοιτο | συνοίσοισθον | συνοισοίσθην | συνοισοίμεθᾰ | συνοίσοισθε | συνοίσοιντο | |
active | middle | ||||||||
infinitive | συνοίσειν | συνοίσεσθαι | |||||||
participle | συνοίσων, συνοίσουσᾰ, συνοῖσον | συνοισόμενος, συνοισομένη, συνοισόμενον |
Aorist: συνήνεγκα, συνηνεγκάμην
number | singular | dual | plural | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
aorist | first | second | third | second | third | first | second | third | |
active | indicative | συνήνεγκα | συνήνεγκας | συνήνεγκε | συνηνέγκατον | συνηνεγκάτην | συνηνέγκαμεν | συνηνέγκατε | συνήνεγκαν |
subjunctive | συνενέγκω | συνενέγκῃς | συνενέγκῃ | συνενέγκητον | συνενέγκητον | συνενέγκωμεν | συνενέγκητε | συνενέγκωσῐ(ν) | |
optative | συνενέγκαιμῐ | συνενέγκαις/ συνενέγκειας |
συνενέγκαι/ συνενέγκειε |
συνενέγκαιτον | συνενεγκαίτην | συνενέγκαιμεν | συνενέγκαιτε | συνενέγκαιεν/ συνενέγκειαν | |
imperative | συνένεγκον | συνενεγκάτω | συνενέγκατον | συνενεγκάτων | συνενέγκατε | συνενεγκάντων | |||
middle | indicative | συνηνεγκάμην | συνηνέγκω | συνηνέγκατο | συνηνέγκασθον | συνηνεγκάσθην | συνηνεγκάμεθα | συνηνέγκασθε | συνηνέγκαντο |
subjunctive | συνενέγκωμαι | συνενέγκῃ | συνενέγκηται | συνενέγκησθον | συνενέγκησθον | συνενεγκώμεθα | συνενέγκησθε | συνενέγκωνται | |
optative | συνενεγκαίμην | συνενέγκαιο | συνενέγκαιτο | συνενέγκαισθον | συνενεγκαίσθην | συνενεγκαίμεθα | συνενέγκαισθε | συνενέγκαιντο | |
imperative | συνένεγκαι | συνενεγκάσθω | συνενέγκασθον | συνενεγκάσθων | συνενέγκασθε | συνενεγκάσθων | |||
active | middle | ||||||||
infinitive | συνένεγκαι | συνενέγκασθαι | |||||||
participle | m | συνενέγκᾱς | συνενεγκάμενος | ||||||
f | συνενέγκᾱσα | συνενεγκαμένη | |||||||
n | συνένεγκαν | συνενεγκάμενον |
Perfect: συνενήνοχᾰ, συνενήνεγμαι
number | singular | dual | plural | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
perfect | first | second | third | second | third | first | second | third | |
active | indicative | συνενήνοχᾰ | συνενήνοχᾰς | συνενήνοχε | συνενηνόχᾰτον | συνενηνόχᾰτον | συνενηνόχᾰμεν | συνενηνόχᾰτε | συνενήνοχᾱσῐ(ν) |
subjunctive | συνενηνοχὼς ὦ/ συνενηνόχω |
συνενηνοχὼς ᾖς/ συνενηνόχῃς |
συνενηνοχὼς ᾖ/ συνενηνόχῃ |
συνενηνοχότε ἦτον/ συνενηνόχητον |
συνενηνοχότε ἦτον/ συνενηνόχητον |
συνενηνοχότες ὦμεν/ συνενηνόχωμεν |
συνενηνοχότες ἦτε/ συνενηνόχητε |
συνενηνοχότες ὦσῐ(ν)/ συνενηνόχωσῐ(ν) | |
optative | συνενηνοχὼς εἴην/ συνενηνόχοιμῐ/ συνενηνοχοίην |
συνενηνοχὼς εἴης/ συνενηνόχοις/ συνενηνοχοίης |
συνενηνοχὼς εἴη/ συνενηνόχοι/ συνενηνοχοίη |
συνενηνοχότε εἴητον/ συνενηνοχότε εἶτον/ συνενηνόχοιτον |
συνενηνοχὀτε εἰήτην/ συνενηνοχότε εἴτην/ συνενηνοχοίτην |
συνενηνοχότες εἴημεν/ συνενηνοχότες εἶμεν/ συνενηνόχοιμεν |
συνενηνοχότες εἴητε/ συνενηνοχότες εἶτε/ συνενηνόχοιτε |
συνενηνοχότες εἴησᾰν/ συνενηνοχότε εἶεν/ συνενηνόχοιεν | |
imperative | συνενηνοχὼς ἴσθῐ | συνενηνοχὼς ἔστω | συνενηνοχότε ἔστον | συνενηνοχότε ἔστων | συνενηνοχότες ἔστε | συνενηνοχόντες ὄντων | |||
middle/
passive |
indicative | συνενήνεγμαι | συνενήνεξαι | συνενήνεκται | συνενήνεχθον | συνενήνεχθον | συνενηνέγμεθᾰ | συνενήνεχθε | συνενηνεγμένοι εἰσί |
subjunctive | συνενηνεγμένος ὦ | συνενηνεγμένος ᾖς | συνενηνεγμένος ᾖ | συνενηνεγμένω ἦτον | συνενηνεγμένω ἦτον | συνενηνεγμένοι ὦμεν | συνενηνεγμένοι ἦτε | συνενηνεγμένοι ὦσῐ | |
optative | συνενηνεγμένος εἴην | συνενηνεγμένος εἴης | συνενηνεγμένος εἴη | συνενηνεγμένοι εἴητον/ συνενηνεγμένοι εἶτον |
συνενηνεγμένω εἰήτην/ συνενηνεγμένω εἴτην |
συνενηνεγμένοι εἴημεν/ συνενηνεγμένοι εἶμεν |
συνενηνεγμένοι εἴητε/ συνενηνεγμένοι εἶτε |
συνενηνεγμένοι εἴησᾰν/ συνενηνεγμένοι εἶεν | |
imperative | συνενήνεξο | συνενηνέχθω | συνενήνεχθον | συνενηνέχθων | συνενήνεχθε | συνενηνέχθων | |||
active | middle/passive | ||||||||
infinitive | συνενηνοχέναι | συνενηνέχθαι | |||||||
participle | συνενηνοχώς, συνενηνοχυῖα, συνενηνοχός | συνενηνεγμένος, συνενηνεγμένη, συνενηνεγμένον |
Derived terms
- σῠμφορᾱ́ (sumphorā́)
Further reading
- “συμφέρω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- συμφέρω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- συμφέρω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
- G4851 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible