Jump to content

блѧдь

From Wiktionary, the free dictionary
See also: блядь

Old Church Slavonic

[edit]

Etymology

[edit]

From Proto-Slavic *blędь (error), ultimately from Proto-Indo-European *bʰlendʰ-.

Noun

[edit]

блѧдь (blędĭf

  1. idle talk
    • ⰱⰾⱔⰴⰹ (line 14, leaf 155)”, in Codex Assemanius [Vat. Slav. 3]‎[4] (in Old Church Slavonic), Vatican Library, 10xx?, page Lk:24:11:
      ⰻ ⰰⰲⰹⱎⱔ ⱄⱔ ⱂⱃⱑⰴⱐ ⱀⰻⰿⰻ· ⱑⰽⱁ ⰱⰾⱔⰴⰹ ⰳⰾ҃ⰻ ⰻⱈⱏ· ⰻ ⱀⰵ ⰻⰿⰰⰰⱈⱘ ⰲⱑⱃⱏⰻ ⰻⰿⱏ·
      i avišę sę prědĭ nimi· ěko blędi gl:i ixŭ· i ne imaaxǫ věry imŭ·
      and these words seemed to them like idle talk, and they did not believe them

Declension

[edit]
Declension of блѧдь (i-stem)
singular dual plural
nominative блѧдь (blędĭ) блѧди (blędi) блѧди (blędi)
genitive блѧди (blędi) блѧдью, блѧдию (blędĭju, blędiju) блѧдьи, блѧдии (blędĭi, blędii)
dative блѧди (blędi) блѧдьма (blędĭma) блѧдьмъ (blędĭmŭ)
accusative блѧдь (blędĭ) блѧди (blędi) блѧди (blędi)
instrumental блѧдьѭ, блѧдиѭ (blędĭjǫ, blędijǫ) блѧдьма (blędĭma) блѧдьми (blędĭmi)
locative блѧди (blędi) блѧдью, блѧдию (blędĭju, blędiju) блѧдьхъ (blędĭxŭ)
vocative блѧди (blędi) блѧди (blędi) блѧдьѥ, блѧдиѥ (blędĭje, blędije)

Derived terms

[edit]
[edit]

Noun

[edit]

блѧдь (blędĭm

  1. idle talker, windbag
    • Ретъко, editor (1025±50?), “блѧдь”, in Codex Suprasliensis[5] (in Old Church Slavonic), page (leaf) 79.5, line 1:
      алеѯандръ рече· азъ глаголѧ се не блѧдѫ· аште ли то тебе послоушаѭ· то не тъчьѭ блѧдь ѥсмъ нъ и ѫродъ· ѫродоуѭтъ бо словеса твоꙗ·
      aleksandrŭ reče· azŭ glagolę se ne blędǫ· ašte li to tebe poslušajǫ· to ne tŭčĭjǫ blędĭ jesmŭ nŭ i ǫrodŭ· ǫrodujǫtŭ bo slovesa tvoja·
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

[edit]
Declension of блѧдь (i-stem)
singular dual plural
nominative блѧдь (blędĭ) блѧди (blędi) блѧдьѥ, блѧдиѥ (blędĭje, blędije)
genitive блѧди (blędi) блѧдью, блѧдию (blędĭju, blędiju) блѧдьи, блѧдии (blędĭi, blędii)
dative блѧди (blędi) блѧдьма (blędĭma) блѧдьмъ (blędĭmŭ)
accusative блѧдь (blędĭ) блѧди (blędi) блѧди (blędi)
instrumental блѧдьмь (blędĭmĭ) блѧдьма (blędĭma) блѧдьми (blędĭmi)
locative блѧди (blędi) блѧдью, блѧдию (blędĭju, blędiju) блѧдьхъ (blędĭxŭ)
vocative блѧди (blędi) блѧди (blędi) блѧдьѥ, блѧдиѥ (blędĭje, blędije)

Descendants

[edit]
  • Belarusian: блядзь (bljadzʹ)
  • Polish: bladź
  • Russian: блядь (bljadʹ)
  • Ukrainian: блядь (bljadʹ)

Further reading

[edit]

Old Novgorodian

[edit]

Etymology

[edit]

Inherited from Proto-Slavic *blędь. Cognate with Old East Slavic блѧдь (blędĭ), Russian блядь (bljadʹ), Ukrainian блядь (bljadʹ), Belarusian блядзь (bljadzʹ).

Noun

[edit]

блѧдь (blędĭf[1]

  1. (vulgar) whore, slut, prostitute, courtesan
    • c. 1200‒1220, Грамота № 531[2] [Birchbark letter no. 531], Novgorod:
      … еи назовало еси сьтроу мою коровою и доцере блѧдею а нꙑнеца Ѳедо прьехаво оуслꙑшаво то слово и вꙑгонало сетроу мою и хотело потѧти…
      … jei nazovalo jesi sĭtru moju korovoju i docʹjere blędeju a nynecʹa Θedo prĭjexavo uslyšavo to slovo i vygonalo setru moju i xotelo potęti…
      … and called my sister a prostitute, and my daughter a whore, now Fyodor, having arrived and heard about this accusation, drove my sister out and wanted to kill …

Declension

[edit]
Declension of блѧдь (i-stem)
singular dual plural
nominative блѧдь
blędĭ
блѧди
blędi
блѧди
blędi
genitive блѧди
blędi
блѧдью
blędĭju
блѧдьи
blędĭi
dative блѧди
blędi
блѧдьма
blędĭma
блѧдьмъ
blędĭmŭ
accusative блѧдь
blędĭ
блѧди
blędi
блѧди
blędi
instrumental блѧдьѭ
blędĭjǫ
блѧдьма
blędĭma
блѧдьми
blędĭmi
locative блѧди
blędi
блѧдью
blędĭju
блѧдьхъ
blędĭxŭ
vocative блѧди
blędi
блѧди
blędi
блѧдьѥ
blędĭje

Early Old Novgorodian declension (until c. 1225) prior to the vocalization and loss of yers.

[edit]

References

[edit]
  1. ^ Zaliznyak, Andrey (2004), Древненовгородский диалект [Old Novgorod dialect]‎[1] (in Russian), 2nd edition, Moscow: LRC Publishing House, →ISBN, page 712
  2. ^ блѧдею (letter no. 531), c. 1200‒1220”, in Древнерусские берестяные грамоты [Birchbark Literacy from Medieval Rus]‎[2][3] (in Russian), http://gramoty.ru, 2007–2026

Further reading

[edit]
  • Zaliznyak, Andrey (2004), “Б 98. Письма к Климяте ‒ грамоты № 725 и 531”, in Древненовгородский диалект [Old Novgorod dialect]‎[9] (in Russian), 2nd edition, Moscow: LRC Publishing House, →ISBN, page 414
  • Artsikhovsky, A. V., Yanin, V. L., editor (1978), “Грамота № 531”, in Новгородские грамоты на бересте (1962–1976 гг.) [Novgorod letters on birchbark: 1962–1976] (in Russian), volume 7, Moscow: Nauka, page 130

Old Ruthenian

[edit]

Etymology 1

[edit]

Inherited from Old East Slavic блѧдь (blędĭ), from Proto-Slavic *blędь.[1][2][3] Cognate with Russian блядь (bljadʹ), Old Novgorodian блѧдь (blędĭ).

Noun

[edit]

блѧдь (bljadʹf

  1. (vulgar) whore, slut, prostitute, courtesan
  2. fatherlessness (illegitimate child)
Derived terms
[edit]
Descendants
[edit]

Etymology 2

[edit]

Inherited from Old East Slavic блѧдь (blędĭ), borrowed from Old Church Slavonic блѧдь (blędĭ), from Proto-Slavic *blędь.[3]

Noun

[edit]

блѧдь (bljadʹf

  1. lie, deception

Noun

[edit]

блѧдь (bljadʹm

  1. buffoon, jester, fool
Derived terms
[edit]

References

[edit]
  1. ^ Trubachyov, Oleg, editor (1975), “*blędь”, in Этимологический словарь славянских языков [Etymological dictionary of Slavic languages] (in Russian), volume 2 (*bez – *bratrъ), Moscow: Nauka, page 114
  2. ^ Melnychuk, O. S., editor (1982), “блядь”, in Етимологічний словник української мови [Etymological Dictionary of the Ukrainian Language] (in Ukrainian), volume 1 (А – Г), Kyiv: Naukova dumka, page 215
  3. 3.0 3.1 Anikin, A. E. (2009), “блядь”, in Русский этимологический словарь [Russian Etymological Dictionary] (in Russian), issue 3 (бе – болдыхать), Moscow: Manuscript Monuments Ancient Rus, →ISBN, page 277

Further reading

[edit]
  • Zhurawski, A. I., editor (1983), “блядь”, in Гістарычны слоўнік беларускай мовы [Historical Dictionary of the Belarusian Language] (in Belarusian), numbers 2 (биецъ – варивный), Minsk: Navuka i tekhnika, page 79
  • Hrynchyshyn, D. H., editor (1994), “блѧдь”, in Словник української мови XVI – 1-ї пол. XVII ст. [Dictionary of the Ukrainian Language of 16ᵗʰ – 1ˢᵗ half of 17ᵗʰ c.] (in Ukrainian), numbers 2 (б – богуславецъ), Lviv: KIUS, →ISBN, page 128