күңел

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Bashkir[edit]

Etymology[edit]

From Old Turkic köŋül, from Proto-Turkic *göjŋ-il(heart, mood).

Cognate with Kyrgyz көңүл(köñül), Kazakh көңіл(köñil), Uzbek ko'ngil, Turkish gönül, etc.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [kʏˈŋɪ̞l]
  • Hyphenation: кү‧ңел

Noun[edit]

күңел ‎(küñel)

  1. a person's inner self, soul; emotional mind; heart
    Ижад минең өсөн — күңел талабы ул.
    Ižad mineñ ösön — küñel talabï ul.
    Creative work is for me a necessity of (my) soul (=what my soul demands).
    Күңелем тыуған йортома тартыла.
    Küñelem tïwğan yortoma tartïla.
    My soul is attracted to my home place.
    Күмер һатҡан һатыусының бите ҡара, күңеле аҡ.
    Kümer hatqan hatïwsïnïñ bite qara, küñele aq.
    The coal seller has a black face (but) a white (i.e. pure) soul.
  2. mood, emotional state
    Йырлап асыла күңел.
    Yïrlap asïla küñel.
    The mood is brightened by singing.
  3. favor, liking, sympathy
    Минең күңелем күптән һиндә.
    Mineñ küñelem küptän hindä.
    I have long had a liking for you.
    Тора алмайым мин уның менән, күңелем уға ятмай.
    Tora almayïm min unïñ menän, küñelem uğa yatmay.
    I cannot live with him, I don't like him (he's not my type).

Declension[edit]