շար

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

The origin is uncertain.

Noun[edit]

շար ‎(šar)

  1. string, file, line, range, row, rank, order, long string, concatenation, chain, series, suite, train
    շարք մարգարտաց‎ ― šarkʿ margartacʿ ― string of pearls
    ոսկի շար‎ ― oski šar ― gold chain
    շարք լերանց‎ ― šarkʿ lerancʿ ― mountain-chain
    շար ազգաբանութեան‎ ― šar azgabanutʿean ― genealogy
    ի շարի հարկանել‎ ― i šari harkanel ― to register, to record, to set or write down
    ի շարի արկանել‎ ― i šari arkanel ― to string, to range, to rank
    ի շար արկեալ թուել‎ ― i šar arkeal tʿuel ― to enumerate, to number, to count
    ի միում շարի հարեալ ընդ մի համարել‎ ― i mium šari hareal ənd mi hamarel ― to be enumerated in the same series
    յանտեղեաց շարին է այս‎ ― yantełeacʿ šarin ē ays ― it is very far from the purpose
  2. multitude, great number
    շար ճանճից‎ ― šar čančicʿ ― swarm or lot of flies
    շար մրջմանց‎ ― šar mrǰmancʿ ― swarm of ants; anthill
    շար շանց‎ ― šar šancʿ ― pack, number of dogs
  3. composition

Declension[edit]

Usage notes[edit]

Hellenophile authors used this word as a prefix corresponding to Ancient Greek συν- ‎(sun-) and Latin con-, e.g. շարագրեմ ‎(šaragrem) = συγγράφω ‎(sungráphō).

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “շար”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “շար”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “շար”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press, published 1926–1935