Jump to content

رفض

From Wiktionary, the free dictionary
See also: رقص and ر ق ص

Arabic

[edit]

Etymology 1

[edit]
Root
ر ف ض (r f ḍ)
5 terms

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ra.fa.dˤa/
  • Audio:(file)

Verb

[edit]

رَفَضَ (rafaḍa) I (non-past يَرْفُضُ (yarfuḍu) or يَرْفِضُ (yarfiḍu), verbal noun رَفْض (rafḍ))

  1. to reject, to refuse, to decline, to deny
    Antonym: قَبِلَ (qabila)
    رَفَضَ الشَّابُ العَرْضَ الوَظِيفِيَ لِأَسْبَابٍ شَخْصِيَّةٍ.
    rafaḍa š-šābu l-ʕarḍa l-waẓīfiya liʔasbābin šaḵṣiyyatin.
    The young man refused the job offer for personal reasons.
Conjugation
[edit]
Conjugation of رَفَضَ (I, sound, a ~ u/i, full passive, verbal noun رَفْض)
verbal noun
الْمَصْدَر
رَفْض
rafḍ
active participle
اِسْم الْفَاعِل
رَافِض
rāfiḍ
passive participle
اِسْم الْمَفْعُول
مَرْفُوض
marfūḍ
active voice
الْفِعْل الْمَعْلُوم
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m رَفَضْتُ
rafaḍtu
رَفَضْتَ
rafaḍta
رَفَضَ
rafaḍa
رَفَضْتُمَا
rafaḍtumā
رَفَضَا
rafaḍā
رَفَضْنَا
rafaḍnā
رَفَضْتُمْ
rafaḍtum
رَفَضُوا
rafaḍū
f رَفَضْتِ
rafaḍti
رَفَضَتْ
rafaḍat
رَفَضَتَا
rafaḍatā
رَفَضْتُنَّ
rafaḍtunna
رَفَضْنَ
rafaḍna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أَرْفُضُ, أَرْفِضُ
ʔarfuḍu, ʔarfiḍu
تَرْفُضُ, تَرْفِضُ
tarfuḍu, tarfiḍu
يَرْفُضُ, يَرْفِضُ
yarfuḍu, yarfiḍu
تَرْفُضَانِ, تَرْفِضَانِ
tarfuḍāni, tarfiḍāni
يَرْفُضَانِ, يَرْفِضَانِ
yarfuḍāni, yarfiḍāni
نَرْفُضُ, نَرْفِضُ
narfuḍu, narfiḍu
تَرْفُضُونَ, تَرْفِضُونَ
tarfuḍūna, tarfiḍūna
يَرْفُضُونَ, يَرْفِضُونَ
yarfuḍūna, yarfiḍūna
f تَرْفُضِينَ, تَرْفِضِينَ
tarfuḍīna, tarfiḍīna
تَرْفُضُ, تَرْفِضُ
tarfuḍu, tarfiḍu
تَرْفُضَانِ, تَرْفِضَانِ
tarfuḍāni, tarfiḍāni
تَرْفُضْنَ, تَرْفِضْنَ
tarfuḍna, tarfiḍna
يَرْفُضْنَ, يَرْفِضْنَ
yarfuḍna, yarfiḍna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أَرْفُضَ, أَرْفِضَ
ʔarfuḍa, ʔarfiḍa
تَرْفُضَ, تَرْفِضَ
tarfuḍa, tarfiḍa
يَرْفُضَ, يَرْفِضَ
yarfuḍa, yarfiḍa
تَرْفُضَا, تَرْفِضَا
tarfuḍā, tarfiḍā
يَرْفُضَا, يَرْفِضَا
yarfuḍā, yarfiḍā
نَرْفُضَ, نَرْفِضَ
narfuḍa, narfiḍa
تَرْفُضُوا, تَرْفِضُوا
tarfuḍū, tarfiḍū
يَرْفُضُوا, يَرْفِضُوا
yarfuḍū, yarfiḍū
f تَرْفُضِي, تَرْفِضِي
tarfuḍī, tarfiḍī
تَرْفُضَ, تَرْفِضَ
tarfuḍa, tarfiḍa
تَرْفُضَا, تَرْفِضَا
tarfuḍā, tarfiḍā
تَرْفُضْنَ, تَرْفِضْنَ
tarfuḍna, tarfiḍna
يَرْفُضْنَ, يَرْفِضْنَ
yarfuḍna, yarfiḍna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أَرْفُضْ, أَرْفِضْ
ʔarfuḍ, ʔarfiḍ
تَرْفُضْ, تَرْفِضْ
tarfuḍ, tarfiḍ
يَرْفُضْ, يَرْفِضْ
yarfuḍ, yarfiḍ
تَرْفُضَا, تَرْفِضَا
tarfuḍā, tarfiḍā
يَرْفُضَا, يَرْفِضَا
yarfuḍā, yarfiḍā
نَرْفُضْ, نَرْفِضْ
narfuḍ, narfiḍ
تَرْفُضُوا, تَرْفِضُوا
tarfuḍū, tarfiḍū
يَرْفُضُوا, يَرْفِضُوا
yarfuḍū, yarfiḍū
f تَرْفُضِي, تَرْفِضِي
tarfuḍī, tarfiḍī
تَرْفُضْ, تَرْفِضْ
tarfuḍ, tarfiḍ
تَرْفُضَا, تَرْفِضَا
tarfuḍā, tarfiḍā
تَرْفُضْنَ, تَرْفِضْنَ
tarfuḍna, tarfiḍna
يَرْفُضْنَ, يَرْفِضْنَ
yarfuḍna, yarfiḍna
imperative
الْأَمْر
m اُرْفُضْ, اِرْفِضْ
urfuḍ, irfiḍ
اُرْفُضَا, اِرْفِضَا
urfuḍā, irfiḍā
اُرْفُضُوا, اِرْفِضُوا
urfuḍū, irfiḍū
f اُرْفُضِي, اِرْفِضِي
urfuḍī, irfiḍī
اُرْفُضْنَ, اِرْفِضْنَ
urfuḍna, irfiḍna
passive voice
الْفِعْل الْمَجْهُول
singular
الْمُفْرَد
dual
الْمُثَنَّى
plural
الْجَمْع
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
1st person
الْمُتَكَلِّم
2nd person
الْمُخَاطَب
3rd person
الْغَائِب
past (perfect) indicative
الْمَاضِي
m رُفِضْتُ
rufiḍtu
رُفِضْتَ
rufiḍta
رُفِضَ
rufiḍa
رُفِضْتُمَا
rufiḍtumā
رُفِضَا
rufiḍā
رُفِضْنَا
rufiḍnā
رُفِضْتُمْ
rufiḍtum
رُفِضُوا
rufiḍū
f رُفِضْتِ
rufiḍti
رُفِضَتْ
rufiḍat
رُفِضَتَا
rufiḍatā
رُفِضْتُنَّ
rufiḍtunna
رُفِضْنَ
rufiḍna
non-past (imperfect) indicative
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
m أُرْفَضُ
ʔurfaḍu
تُرْفَضُ
turfaḍu
يُرْفَضُ
yurfaḍu
تُرْفَضَانِ
turfaḍāni
يُرْفَضَانِ
yurfaḍāni
نُرْفَضُ
nurfaḍu
تُرْفَضُونَ
turfaḍūna
يُرْفَضُونَ
yurfaḍūna
f تُرْفَضِينَ
turfaḍīna
تُرْفَضُ
turfaḍu
تُرْفَضَانِ
turfaḍāni
تُرْفَضْنَ
turfaḍna
يُرْفَضْنَ
yurfaḍna
subjunctive
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
m أُرْفَضَ
ʔurfaḍa
تُرْفَضَ
turfaḍa
يُرْفَضَ
yurfaḍa
تُرْفَضَا
turfaḍā
يُرْفَضَا
yurfaḍā
نُرْفَضَ
nurfaḍa
تُرْفَضُوا
turfaḍū
يُرْفَضُوا
yurfaḍū
f تُرْفَضِي
turfaḍī
تُرْفَضَ
turfaḍa
تُرْفَضَا
turfaḍā
تُرْفَضْنَ
turfaḍna
يُرْفَضْنَ
yurfaḍna
jussive
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
m أُرْفَضْ
ʔurfaḍ
تُرْفَضْ
turfaḍ
يُرْفَضْ
yurfaḍ
تُرْفَضَا
turfaḍā
يُرْفَضَا
yurfaḍā
نُرْفَضْ
nurfaḍ
تُرْفَضُوا
turfaḍū
يُرْفَضُوا
yurfaḍū
f تُرْفَضِي
turfaḍī
تُرْفَضْ
turfaḍ
تُرْفَضَا
turfaḍā
تُرْفَضْنَ
turfaḍna
يُرْفَضْنَ
yurfaḍna

Etymology 2

[edit]

Noun

[edit]

رَفْض (rafḍm

  1. verbal noun of رَفَضَ (rafaḍa) (form I)
  2. refusal
  3. rejection
  4. denial
  5. repudiation, exclusion
Declension
[edit]
Declension of noun رَفْض (rafḍ)
singular basic singular triptote
indefinite definite construct
informal رَفْض
rafḍ
الرَّفْض
ar-rafḍ
رَفْض
rafḍ
nominative رَفْضٌ
rafḍun
الرَّفْضُ
ar-rafḍu
رَفْضُ
rafḍu
accusative رَفْضًا
rafḍan
الرَّفْضَ
ar-rafḍa
رَفْضَ
rafḍa
genitive رَفْضٍ
rafḍin
الرَّفْضِ
ar-rafḍi
رَفْضِ
rafḍi
References
[edit]

Hijazi Arabic

[edit]

Etymology 1

[edit]

From Arabic رَفَضَ (rafaḍa).

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

رفض (rafaḍ) I (non-past يِرْفُض (yirfuḍ), verbal noun رفض (rafḍ), active participle رافض (rāfiḍ), passive participle مرفوض (marfūḍ))

  1. to refuse, to reject
    Antonym: قبل (gibil)
Conjugation
[edit]
Conjugation of رفض
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
past m رفضت (rafaḍt) رفضت (rafaḍt) رفض (rafaḍ) رفضنا (rafaḍna) رفضتوا (rafaḍtu) رفضوا (rafaḍu)
f رفضتي (rafaḍti) رفضت (rafaḍat)
non-past m أرفض (ʔarfuḍ) ترفض (tirfuḍ) يرفض (yirfuḍ) نرفض (nirfuḍ) ترفضوا (tirfuḍu) يرفضوا (yirfuḍu)
f ترفضي (tirfuḍi) ترفض (tirfuḍ)
imperative m ارفض (arfuḍ) ارفضوا (arfuḍu)
f ارفضي (arfuḍi)

Etymology 2

[edit]

From Arabic رَفْض (rafḍ).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

رفض (rafḍm

  1. refusal
  2. rejection

South Levantine Arabic

[edit]

Etymology

[edit]

From Arabic رَفَضَ (rafaḍa).

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

رفض (rafaḍ) I (present برفض (borfoḍ))

  1. to refuse, to reject
    Antonym: قبل (ʔibil)

Conjugation

[edit]
Conjugation of رفض
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
past m رفضت (rafaḍt) رفضت (rafaḍt) رفض (rafaḍ) رفضنا (rafaḍna) رفضتو (rafaḍtu) رفضو (rafaḍu)
f رفضتي (rafaḍti) رفضت (rafḍat)
present m برفض (barfoḍ) بترفض (btorfoḍ) برفض (borfoḍ) منرفض (mnorfoḍ) بترفضو (btorfoḍu) برفضو (borfoḍu)
f بترفضي (btorfoḍi) بترفض (btorfoḍ)
subjunctive m أرفض (ʔarfoḍ) ترفض (torfoḍ) يرفض (yorfoḍ) نرفض (norfoḍ) ترفضو (torfoḍu) يرفضو (yorfoḍu)
f ترفضي (torfoḍi) ترفض (torfoḍ)
imperative m ارفض (orfoḍ) ارفضو (orfoḍu)
f ارفضي (orfoḍi)