مشوش

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Arabic[edit]

Etymology[edit]

Derived from the passive participle of شَوَّشَ(šawwaša, to muddle) from the root ش و ش(š-w-š).

Adjective[edit]

مُشَوَّش (mušawwaš) (feminine مُشَوَّشَة(mušawwaša), masculine plural مُشَوَّشُون(mušawwašūn), feminine plural مُشَوَّشَات(mušawwašāt))

  1. muddled, confused

Declension[edit]


Persian[edit]

Etymology[edit]

From Arabic مُشَوَّش(mušawwaš).

Adjective[edit]

Dari Persian
Iranian Persian مشوش
Tajik مشوش (مشوش)

مشوش (mošavvaš)

  1. anxious, uneasy.
    • 12th Century, Saadi Shirazi, Kolliyat-e Saadi Shirazi.
    • بیا که در غم عشقت مشوشم بی تو
      بیا ببین که در این دم چه ناخوشم بی تو.
  1. chaotic, tumultuous.
    • 12th Century, Saadi Shirazi, Golestan-e Saadi.
    • گاه گفتی که خاطر اسکندریه دارم که هوائی خوش است و باز گفتی نه که دریای مغرب مشوش است.
  1. unkempt, disheveled.
    • 14th Century, Hafez, Divan-e Hafez-e Shirazi.
    • گر تو زین دست مرا بی سروسامان داری
      من به آه سحرت زلف مشوش دارم.

Synonyms[edit]

References[edit]