इन्द्र

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit इन्द्र (índra).

Proper noun[edit]

इन्द्र (Indram (Urdu spelling اندر)

  1. Indra, Hindu god of thunder

Sanskrit[edit]

English Wikipedia has an article on:
Wikipedia

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Aryan *Índras, from Proto-Indo-Iranian *Índras, possibly from the BMAC substrate. Cognate with Avestan 𐬌𐬧𐬛𐬭𐬀 (Iṇdra, name of a daeva).

Pronunciation[edit]

  • (Vedic) IPA(key): /ín̪.d̪ɽɐ/
  • (Classical) IPA(key): /ˈin̪.d̪ɽɐ/
  • Noun[edit]

    इन्द्र (índram

    1. Indra

    Declension[edit]

    Masculine a-stem declension of इन्द्र (índra)
    Singular Dual Plural
    Nominative इन्द्रः
    índraḥ
    इन्द्रौ
    índrau
    इन्द्राः / इन्द्रासः¹
    índrāḥ / índrāsaḥ¹
    Vocative इन्द्र
    índra
    इन्द्रौ
    índrau
    इन्द्राः / इन्द्रासः¹
    índrāḥ / índrāsaḥ¹
    Accusative इन्द्रम्
    índram
    इन्द्रौ
    índrau
    इन्द्रान्
    índrān
    Instrumental इन्द्रेण
    índreṇa
    इन्द्राभ्याम्
    índrābhyām
    इन्द्रैः / इन्द्रेभिः¹
    índraiḥ / índrebhiḥ¹
    Dative इन्द्राय
    índrāya
    इन्द्राभ्याम्
    índrābhyām
    इन्द्रेभ्यः
    índrebhyaḥ
    Ablative इन्द्रात्
    índrāt
    इन्द्राभ्याम्
    índrābhyām
    इन्द्रेभ्यः
    índrebhyaḥ
    Genitive इन्द्रस्य
    índrasya
    इन्द्रयोः
    índrayoḥ
    इन्द्राणाम्
    índrāṇām
    Locative इन्द्रे
    índre
    इन्द्रयोः
    índrayoḥ
    इन्द्रेषु
    índreṣu
    Notes
    • ¹Vedic