ईश्वर

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Hindi Wikipedia has an article on:
Wikipedia hi

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit ईश्वर (īśvára).

Pronunciation[edit]

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /iːʃ.ʋəɾ/

Noun[edit]

ईश्वर (īśvarm (Urdu spelling ایشور‎)

  1. God
    हम प्रतिदिन ईश्वर से प्रार्थना करते हैं।
    ham pratidin īśvar se prārthanā karte ha͠i.
    We pray to God everyday.
  2. lord, master
  3. (dated or literary) husband

Declension[edit]

Synonyms[edit]

References[edit]

  • Bahri, Hardev, “ईश्वर”, in Siksarthi Hindi-Angrejhi Sabdakosa [Learners' Hindi-English Dictionary], Delhi: Rajpal & Sons, 1989

Nepali[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

ईश्वर (īśwar)

  1. God

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From ईश् (īś)

Noun[edit]

ईश्वर (īśvaram

  1. a husband
  2. God
  3. the Supreme Being

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of ईश्वर (īśvara)
Singular Dual Plural
Nominative ईश्वरः
īśvaraḥ
ईश्वरौ
īśvarau
ईश्वराः / ईश्वरासः¹
īśvarāḥ / īśvarāsaḥ¹
Vocative ईश्वर
īśvara
ईश्वरौ
īśvarau
ईश्वराः / ईश्वरासः¹
īśvarāḥ / īśvarāsaḥ¹
Accusative ईश्वरम्
īśvaram
ईश्वरौ
īśvarau
ईश्वरान्
īśvarān
Instrumental ईश्वरेण
īśvareṇa
ईश्वराभ्याम्
īśvarābhyām
ईश्वरैः / ईश्वरेभिः¹
īśvaraiḥ / īśvarebhiḥ¹
Dative ईश्वराय
īśvarāya
ईश्वराभ्याम्
īśvarābhyām
ईश्वरेभ्यः
īśvarebhyaḥ
Ablative ईश्वरात्
īśvarāt
ईश्वराभ्याम्
īśvarābhyām
ईश्वरेभ्यः
īśvarebhyaḥ
Genitive ईश्वरस्य
īśvarasya
ईश्वरयोः
īśvarayoḥ
ईश्वराणाम्
īśvarāṇām
Locative ईश्वरे
īśvare
ईश्वरयोः
īśvarayoḥ
ईश्वरेषु
īśvareṣu
Notes
  • ¹Vedic

Descendants[edit]