द्युम्न

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

द्युम्न (dyumnán

  1. splendour, glory, majesty, power, strength (RV., AV., ŚrS., MBh. i, 6406)
  2. enthusiasm, inspiration (RV., VS.)
  3. wealth, possession (= धन (dhana) Naigh. ii, 10) (Daś.)
  4. food (L.)
  5. name of a sāman (ĀrshBr.)

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of द्युम्न
Nom. sg. द्युम्नम् (dyumnam)
Gen. sg. द्युम्नस्य (dyumnasya)
Singular Dual Plural
Nominative द्युम्नम् (dyumnam) द्युम्ने (dyumne) द्युम्नानि (dyumnāni)
Vocative द्युम्न (dyumna) द्युम्ने (dyumne) द्युम्नानि (dyumnāni)
Accusative द्युम्नम् (dyumnam) द्युम्ने (dyumne) द्युम्नानि (dyumnāni)
Instrumental द्युम्नेन (dyumnena) द्युम्नाभ्याम् (dyumnābhyām) द्युम्नैः (dyumnaiḥ)
Dative द्युम्ना (dyumnā) द्युम्नाभ्याम् (dyumnābhyām) द्युम्नेभ्यः (dyumnebhyaḥ)
Ablative द्युम्नात् (dyumnāt) द्युम्नाभ्याम् (dyumnābhyām) द्युम्नेभ्यः (dyumnebhyaḥ)
Genitive द्युम्नस्य (dyumnasya) द्युम्नयोः (dyumnayoḥ) द्युम्नानाम् (dyumnānām)
Locative द्युम्ने (dyumne) द्युम्नयोः (dyumnayoḥ) द्युम्नेषु (dyumneṣu)

Proper noun[edit]

द्युम्न (dyumnám

  1. name of the author of RV. v, 53, of a sāman (ĀrshBr.)
  2. name of the author of RV. v, 53
  3. name of a son of Manu and Naḍvalā (BhP..)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of द्युम्न
Nom. sg. द्युम्नः (dyumnaḥ)
Gen. sg. द्युम्नस्य (dyumnasya)
Singular Dual Plural
Nominative द्युम्नः (dyumnaḥ) द्युम्नौ (dyumnau) द्युम्नाः (dyumnāḥ)
Vocative द्युम्न (dyumna) द्युम्नौ (dyumnau) द्युम्नाः (dyumnāḥ)
Accusative द्युम्नम् (dyumnam) द्युम्नौ (dyumnau) द्युम्नान् (dyumnān)
Instrumental द्युम्नेन (dyumnena) द्युम्नाभ्याम् (dyumnābhyām) द्युम्नैः (dyumnaiḥ)
Dative द्युम्नाय (dyumnāya) द्युम्नाभ्याम् (dyumnābhyām) द्युम्नेभ्यः (dyumnebhyaḥ)
Ablative द्युम्नात् (dyumnāt) द्युम्नाभ्याम् (dyumnābhyām) द्युम्नेभ्यः (dyumnebhyaḥ)
Genitive द्युम्नस्य (dyumnasya) द्युम्नयोः (dyumnayoḥ) द्युम्नानाम् (dyumnānām)
Locative द्युम्ने (dyumne) द्युम्नयोः (dyumnayoḥ) द्युम्नेषु (dyumneṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 500