द्वेष

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *dwey- (to fear). Cognate with Avestan 𐬛𐬎𐬎𐬀𐬈𐬱- (duuaeš-, to hate), Ancient Greek δεινός (deinós), Middle Persian byš (bēš, pain), Latin dīrus.

Pronunciation[edit]

  • (Vedic) IPA(key): /d̪ʋɐ́j.ʂɐ/
  • (Classical) IPA(key): /ˈd̪ʋeː.ʂɐ/
  • Noun[edit]

    द्वेष (dvéṣam

    1. hatred, hate, nithe
    2. dislike
    3. repugnance
    4. enmity

    Declension[edit]

    Masculine a-stem declension of द्वेष
    Nom. sg. द्वेषः (dveṣaḥ)
    Gen. sg. द्वेषस्य (dveṣasya)
    Singular Dual Plural
    Nominative द्वेषः (dveṣaḥ) द्वेषौ (dveṣau) द्वेषाः (dveṣāḥ)
    Vocative द्वेष (dveṣa) द्वेषौ (dveṣau) द्वेषाः (dveṣāḥ)
    Accusative द्वेषम् (dveṣam) द्वेषौ (dveṣau) द्वेषान् (dveṣān)
    Instrumental द्वेषेन (dveṣena) द्वेषाभ्याम् (dveṣābhyām) द्वेषैः (dveṣaiḥ)
    Dative द्वेषाय (dveṣāya) द्वेषाभ्याम् (dveṣābhyām) द्वेषेभ्यः (dveṣebhyaḥ)
    Ablative द्वेषात् (dveṣāt) द्वेषाभ्याम् (dveṣābhyām) द्वेषेभ्यः (dveṣebhyaḥ)
    Genitive द्वेषस्य (dveṣasya) द्वेषयोः (dveṣayoḥ) द्वेषानाम् (dveṣānām)
    Locative द्वेषे (dveṣe) द्वेषयोः (dveṣayoḥ) द्वेषेषु (dveṣeṣu)

    Synonyms[edit]

    References[edit]

    • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 507