द्वेष

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

द्वेष ‎(dveṣam

  1. hatred, hate
  2. dislike
  3. repugnance
  4. enmity

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of द्वेष
Nom. sg. द्वेषः ‎(dveṣaḥ)
Gen. sg. द्वेषस्य ‎(dveṣasya)
Singular Dual Plural
Nominative द्वेषः ‎(dveṣaḥ) द्वेषौ ‎(dveṣau) द्वेषाः ‎(dveṣāḥ)
Vocative द्वेष ‎(dveṣa) द्वेषौ ‎(dveṣau) द्वेषाः ‎(dveṣāḥ)
Accusative द्वेषम् ‎(dveṣam) द्वेषौ ‎(dveṣau) द्वेषान् ‎(dveṣān)
Instrumental द्वेषेन ‎(dveṣena) द्वेषाभ्याम् ‎(dveṣābhyām) द्वेषैः ‎(dveṣaiḥ)
Dative द्वेषाय ‎(dveṣāya) द्वेषाभ्याम् ‎(dveṣābhyām) द्वेषेभ्यः ‎(dveṣebhyaḥ)
Ablative द्वेषात् ‎(dveṣāt) द्वेषाभ्याम् ‎(dveṣābhyām) द्वेषेभ्यः ‎(dveṣebhyaḥ)
Genitive द्वेषस्य ‎(dveṣasya) द्वेषयोः ‎(dveṣayoḥ) द्वेषानाम् ‎(dveṣānām)
Locative द्वेषे ‎(dveṣe) द्वेषयोः ‎(dveṣayoḥ) द्वेषेषु ‎(dveṣeṣu)

Synonyms[edit]

References[edit]

  • Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary, page 507