द्वेष

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Aryan *dwáyṣas, from Proto-Indo-Iranian *dwáyšas, from Proto-Indo-European *dwéy-sos, from *dwey- (to fear). Cognate with Avestan 𐬛𐬎𐬎𐬀𐬉𐬱𐬀𐬵‎‎ n (duuaēšah‎, to hate), Ancient Greek δεινός (deinós), Middle Persian byš (bēš, pain), Latin dīrus.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

द्वेष (dvéṣam (Vedic dváiṣa)

  1. hatred, hate, nithe
    Synonym: घृणा (ghṛṇā́)
  2. dislike
  3. repugnance
  4. enmity

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of द्वेष (dvéṣa)
Singular Dual Plural
Nominative द्वेषः
dvéṣaḥ
द्वेषौ
dvéṣau
द्वेषाः / द्वेषासः¹
dvéṣāḥ / dvéṣāsaḥ¹
Vocative द्वेष
dvéṣa
द्वेषौ
dvéṣau
द्वेषाः / द्वेषासः¹
dvéṣāḥ / dvéṣāsaḥ¹
Accusative द्वेषम्
dvéṣam
द्वेषौ
dvéṣau
द्वेषान्
dvéṣān
Instrumental द्वेषेण
dvéṣeṇa
द्वेषाभ्याम्
dvéṣābhyām
द्वेषैः / द्वेषेभिः¹
dvéṣaiḥ / dvéṣebhiḥ¹
Dative द्वेषाय
dvéṣāya
द्वेषाभ्याम्
dvéṣābhyām
द्वेषेभ्यः
dvéṣebhyaḥ
Ablative द्वेषात्
dvéṣāt
द्वेषाभ्याम्
dvéṣābhyām
द्वेषेभ्यः
dvéṣebhyaḥ
Genitive द्वेषस्य
dvéṣasya
द्वेषयोः
dvéṣayoḥ
द्वेषाणाम्
dvéṣāṇām
Locative द्वेषे
dvéṣe
द्वेषयोः
dvéṣayoḥ
द्वेषेषु
dvéṣeṣu
Notes
  • ¹Vedic

References[edit]