पण्डित

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit पण्डित ‎(paṇḍita).

Adjective[edit]

पण्डित ‎(paṇḍit)

  1. learned, wise, shrewd, clever, skillful in, conversant with

Noun[edit]

पण्डित ‎(paṇḍitm

  1. scholar, learned man, teacher, philosopher, pandit

References[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

According to some, for स्पन्दित ‎(spandita).

Adjective[edit]

पण्डित ‎(paṇḍitá)

  1. learned, wise, shrewd, clever, skilful in, conversant with (+locative or compound)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पण्डित
Nom. sg. पण्डितः ‎(paṇḍitaḥ)
Gen. sg. पण्डितस्य ‎(paṇḍitasya)
Singular Dual Plural
Nominative पण्डितः ‎(paṇḍitaḥ) पण्डितौ ‎(paṇḍitau) पण्डिताः ‎(paṇḍitāḥ)
Vocative पण्डित ‎(paṇḍita) पण्डितौ ‎(paṇḍitau) पण्डिताः ‎(paṇḍitāḥ)
Accusative पण्डितम् ‎(paṇḍitam) पण्डितौ ‎(paṇḍitau) पण्डितान् ‎(paṇḍitān)
Instrumental पण्डितेन ‎(paṇḍitena) पण्डिताभ्याम् ‎(paṇḍitābhyām) पण्डितैः ‎(paṇḍitaiḥ)
Dative पण्डिताय ‎(paṇḍitāya) पण्डिताभ्याम् ‎(paṇḍitābhyām) पण्डितेभ्यः ‎(paṇḍitebhyaḥ)
Ablative पण्डितात् ‎(paṇḍitāt) पण्डिताभ्याम् ‎(paṇḍitābhyām) पण्डितेभ्यः ‎(paṇḍitebhyaḥ)
Genitive पण्डितस्य ‎(paṇḍitasya) पण्डितयोः ‎(paṇḍitayoḥ) पण्डितानाम् ‎(paṇḍitānām)
Locative पण्डिते ‎(paṇḍite) पण्डितयोः ‎(paṇḍitayoḥ) पण्डितेषु ‎(paṇḍiteṣu)
Feminine ā-stem declension of पण्डित
Nom. sg. पण्डिता ‎(paṇḍitā)
Gen. sg. पण्डितायाः ‎(paṇḍitāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative पण्डिता ‎(paṇḍitā) पण्डिते ‎(paṇḍite) पण्डिताः ‎(paṇḍitāḥ)
Vocative पण्डिते ‎(paṇḍite) पण्डिते ‎(paṇḍite) पण्डिताः ‎(paṇḍitāḥ)
Accusative पण्डिताम् ‎(paṇḍitām) पण्डिते ‎(paṇḍite) पण्डिताः ‎(paṇḍitāḥ)
Instrumental पण्डितया ‎(paṇḍitayā) पण्डिताभ्याम् ‎(paṇḍitābhyām) पण्डिताभिः ‎(paṇḍitābhiḥ)
Dative पण्डितायै ‎(paṇḍitāyai) पण्डिताभ्याम् ‎(paṇḍitābhyām) पण्डिताभ्यः ‎(paṇḍitābhyaḥ)
Ablative पण्डितायाः ‎(paṇḍitāyāḥ) पण्डिताभ्याम् ‎(paṇḍitābhyām) पण्डिताभ्यः ‎(paṇḍitābhyaḥ)
Genitive पण्डितायाः ‎(paṇḍitāyāḥ) पण्डितयोः ‎(paṇḍitayoḥ) पण्डितानाम् ‎(paṇḍitānām)
Locative पण्डितायाम् ‎(paṇḍitāyām) पण्डितयोः ‎(paṇḍitayoḥ) पण्डितासु ‎(paṇḍitāsu)
Neuter a-stem declension of पण्डित
Nom. sg. पण्डितम् ‎(paṇḍitam)
Gen. sg. पण्डितस्य ‎(paṇḍitasya)
Singular Dual Plural
Nominative पण्डितम् ‎(paṇḍitam) पण्डिते ‎(paṇḍite) पण्डितानि ‎(paṇḍitāni)
Vocative पण्डित ‎(paṇḍita) पण्डिते ‎(paṇḍite) पण्डितानि ‎(paṇḍitāni)
Accusative पण्डितम् ‎(paṇḍitam) पण्डिते ‎(paṇḍite) पण्डितानि ‎(paṇḍitāni)
Instrumental पण्डितेन ‎(paṇḍitena) पण्डिताभ्याम् ‎(paṇḍitābhyām) पण्डितैः ‎(paṇḍitaiḥ)
Dative पण्डिता ‎(paṇḍitā) पण्डिताभ्याम् ‎(paṇḍitābhyām) पण्डितेभ्यः ‎(paṇḍitebhyaḥ)
Ablative पण्डितात् ‎(paṇḍitāt) पण्डिताभ्याम् ‎(paṇḍitābhyām) पण्डितेभ्यः ‎(paṇḍitebhyaḥ)
Genitive पण्डितस्य ‎(paṇḍitasya) पण्डितयोः ‎(paṇḍitayoḥ) पण्डितानाम् ‎(paṇḍitānām)
Locative पण्डिते ‎(paṇḍite) पण्डितयोः ‎(paṇḍitayoḥ) पण्डितेषु ‎(paṇḍiteṣu)

Descendants[edit]

Noun[edit]

पण्डित ‎(paṇḍitám

  1. scholar, a learned man, teacher, philosopher, pundit
  2. a Hindu Brahmin who has memorized a substantial portion of the Vedas, along with the corresponding rhythms and melodies for chanting or singing them; a pundit
  3. incense

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पण्डित
Nom. sg. पण्डितः ‎(paṇḍitaḥ)
Gen. sg. पण्डितस्य ‎(paṇḍitasya)
Singular Dual Plural
Nominative पण्डितः ‎(paṇḍitaḥ) पण्डितौ ‎(paṇḍitau) पण्डिताः ‎(paṇḍitāḥ)
Vocative पण्डित ‎(paṇḍita) पण्डितौ ‎(paṇḍitau) पण्डिताः ‎(paṇḍitāḥ)
Accusative पण्डितम् ‎(paṇḍitam) पण्डितौ ‎(paṇḍitau) पण्डितान् ‎(paṇḍitān)
Instrumental पण्डितेन ‎(paṇḍitena) पण्डिताभ्याम् ‎(paṇḍitābhyām) पण्डितैः ‎(paṇḍitaiḥ)
Dative पण्डिताय ‎(paṇḍitāya) पण्डिताभ्याम् ‎(paṇḍitābhyām) पण्डितेभ्यः ‎(paṇḍitebhyaḥ)
Ablative पण्डितात् ‎(paṇḍitāt) पण्डिताभ्याम् ‎(paṇḍitābhyām) पण्डितेभ्यः ‎(paṇḍitebhyaḥ)
Genitive पण्डितस्य ‎(paṇḍitasya) पण्डितयोः ‎(paṇḍitayoḥ) पण्डितानाम् ‎(paṇḍitānām)
Locative पण्डिते ‎(paṇḍite) पण्डितयोः ‎(paṇḍitayoḥ) पण्डितेषु ‎(paṇḍiteṣu)

Descendants[edit]

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0580