प्रज्ञा

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Sanskrit[edit]

Etymology 1[edit]

From प्र- (pra, in front of) +‎ ज्ञ (√jñā, to know)

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

प्रज्ञा (prájñā)

  1. feminine singular nominative of प्रज्ञ (prájña)

Noun[edit]

प्रज्ञा (prájñāf

  1. wisdom, intelligence, knowledge, judgement (ŚBr.)
  2. plan, method (ŚBr., ŚāṅkhŚr.)
  3. a clever or sensible woman (W.)
  4. Wisdom personified as a goddess, Saraswati (L.)
  5. one of the enumerated शक्ति (śakti, energy)
  6. (Buddhism) transcendental wisdom (MWB.)
  7. the energy of Adi-Buddha (MWB.)

Declension[edit]

Feminine ā-stem declension of प्रज्ञा (prájñā)
Singular Dual Plural
Nominative प्रज्ञा
prájñā
प्रज्ञे
prájñe
प्रज्ञाः
prájñāḥ
Vocative प्रज्ञे
prájñe
प्रज्ञे
prájñe
प्रज्ञाः
prájñāḥ
Accusative प्रज्ञाम्
prájñām
प्रज्ञे
prájñe
प्रज्ञाः
prájñāḥ
Instrumental प्रज्ञया / प्रज्ञा¹
prájñayā / prájñā¹
प्रज्ञाभ्याम्
prájñābhyām
प्रज्ञाभिः
prájñābhiḥ
Dative प्रज्ञायै
prájñāyai
प्रज्ञाभ्याम्
prájñābhyām
प्रज्ञाभ्यः
prájñābhyaḥ
Ablative प्रज्ञायाः
prájñāyāḥ
प्रज्ञाभ्याम्
prájñābhyām
प्रज्ञाभ्यः
prájñābhyaḥ
Genitive प्रज्ञायाः
prájñāyāḥ
प्रज्ञयोः
prájñayoḥ
प्रज्ञानाम्
prájñānām
Locative प्रज्ञायाम्
prájñāyām
प्रज्ञयोः
prájñayoḥ
प्रज्ञासु
prájñāsu
Notes
  • ¹Vedic

Etymology 2[edit]

Root[edit]

प्रज्ञा (prajñā)

  1. to know
Derived terms[edit]

References[edit]