परमाणु

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit परमाणु (paramāṇu). Alternatively, परम (param, ultimate) +‎ अणु (aṇu, particle, atom).

Noun[edit]

परमाणु (paramāṇum

  1. atom

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

परमाणु (paramāṇum

  1. atom

Declension[edit]

Masculine u-stem declension of परमाणु
Nom. sg. परमाणुः (paramāṇuḥ)
Gen. sg. परमाणोः (paramāṇoḥ)
Singular Dual Plural
Nominative परमाणुः (paramāṇuḥ) परमाणू (paramāṇū) परमाणवः (paramāṇavaḥ)
Vocative परमाणो (paramāṇo) परमाणू (paramāṇū) परमाणवः (paramāṇavaḥ)
Accusative परमाणुम् (paramāṇum) परमाणू (paramāṇū) परमाणून् (paramāṇūn)
Instrumental परमाणुणा (paramāṇuṇā) परमाणुभ्याम् (paramāṇubhyām) परमाणुभिः (paramāṇubhiḥ)
Dative परमाणवे (paramāṇave) परमाणुभ्याम् (paramāṇubhyām) परमाणुभ्यः (paramāṇubhyaḥ)
Ablative परमाणोः (paramāṇoḥ) परमाणुभ्याम् (paramāṇubhyām) परमाणुभ्यः (paramāṇubhyaḥ)
Genitive परमाणोः (paramāṇoḥ) परमाण्वोः (paramāṇvoḥ) परमाणूणाम् (paramāṇūṇām)
Locative परमाणौ (paramāṇau) परमाण्वोः (paramāṇvoḥ) परमाणुषु (paramāṇuṣu)

Descendants[edit]