प्रयत्न

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit प्रयत्न (prayatna).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

प्रयत्न (prayatnam (Urdu spelling پريتن)

  1. effort, endeavor
    उसने पत्थर को उठाने के लिए बहुत प्रयत्न किया
    usne patthar ko uṭhāne ke lie bahut prayatna kiyā
    He made a huge effort to pick up the rock.
    Synonyms: प्रयास (prayās), कोशिश (kośiś)

See also[edit]

References[edit]


Marathi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit प्रयत्न (prayatna).

Noun[edit]

प्रयत्न (prayatnam

  1. attempt, endeavor, effort

References[edit]

  • Maxine Berntsen (1982-1983), “प्रयत्न”, in A Basic Marathi-English Dictionary, New Delhi: American Institute of Indian Studies

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

प्रयत्न (prayatnam

  1. effort
  2. try
  3. attempt

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of प्रयत्न
Nom. sg. प्रयत्नः (prayatnaḥ)
Gen. sg. प्रयत्नस्य (prayatnasya)
Singular Dual Plural
Nominative प्रयत्नः (prayatnaḥ) प्रयत्नौ (prayatnau) प्रयत्नाः (prayatnāḥ)
Vocative प्रयत्न (prayatna) प्रयत्नौ (prayatnau) प्रयत्नाः (prayatnāḥ)
Accusative प्रयत्नम् (prayatnam) प्रयत्नौ (prayatnau) प्रयत्नान् (prayatnān)
Instrumental प्रयत्नेण (prayatneṇa) प्रयत्नाभ्याम् (prayatnābhyām) प्रयत्नैः (prayatnaiḥ)
Dative प्रयत्नाय (prayatnāya) प्रयत्नाभ्याम् (prayatnābhyām) प्रयत्नेभ्यः (prayatnebhyaḥ)
Ablative प्रयत्नात् (prayatnāt) प्रयत्नाभ्याम् (prayatnābhyām) प्रयत्नेभ्यः (prayatnebhyaḥ)
Genitive प्रयत्नस्य (prayatnasya) प्रयत्नयोः (prayatnayoḥ) प्रयत्नाणाम् (prayatnāṇām)
Locative प्रयत्ने (prayatne) प्रयत्नयोः (prayatnayoḥ) प्रयत्नेषु (prayatneṣu)