प्रसन्न

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit प्रसन्न (prasanna).

Adjective[edit]

प्रसन्न (prasann) (Urdu spelling پرسنن)

  1. pleased, happy, glad
    नौकर ने स्वामी को प्रसन्न कर दिया।
    The servant pleased the master.

Synonyms[edit]

References[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From प्रसद् (prasad, to fall into the power of.)

Adjective[edit]

प्रसन्न (prasanna)

  1. happy, cheerful
  2. kindly disposed towards
  3. lucid, perspicuous
  4. showing favour

Noun[edit]

प्रसन्न (prasannam

  1. good humour, complacence
  2. spirituous liquor made of rice

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of प्रसन्न
Nom. sg. प्रसन्नः (prasannaḥ)
Gen. sg. प्रसन्नस्य (prasannasya)
Singular Dual Plural
Nominative प्रसन्नः (prasannaḥ) प्रसन्नौ (prasannau) प्रसन्नाः (prasannāḥ)
Vocative प्रसन्न (prasanna) प्रसन्नौ (prasannau) प्रसन्नाः (prasannāḥ)
Accusative प्रसन्नम् (prasannam) प्रसन्नौ (prasannau) प्रसन्नान् (prasannān)
Instrumental प्रसन्नेन (prasannena) प्रसन्नाभ्याम् (prasannābhyām) प्रसन्नैः (prasannaiḥ)
Dative प्रसन्नाय (prasannāya) प्रसन्नाभ्याम् (prasannābhyām) प्रसन्नेभ्यः (prasannebhyaḥ)
Ablative प्रसन्नात् (prasannāt) प्रसन्नाभ्याम् (prasannābhyām) प्रसन्नेभ्यः (prasannebhyaḥ)
Genitive प्रसन्नस्य (prasannasya) प्रसन्नयोः (prasannayoḥ) प्रसन्नानाम् (prasannānām)
Locative प्रसन्ने (prasanne) प्रसन्नयोः (prasannayoḥ) प्रसन्नेषु (prasanneṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0696