बालक

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit बालक (bālaka).

Pronunciation[edit]

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /bɑː.lək/, [bäː.l̪ək]

Noun[edit]

बालक (bālakm (Urdu spelling بالک‎)

  1. child, boy, lad
  2. infant, youngling

Declension[edit]

Synonyms[edit]


Pali[edit]

Alternative forms[edit]

Noun[edit]

बालक m

  1. Devanagari script form of bālaka

Declension[edit]


Sanskrit[edit]

Alternative forms[edit]

Noun[edit]

बालक (bālakam

  1. child, boy, youth
  2. (law) minor
  3. the young of an animal
  4. a young elephant aged five years old
  5. fool, simpleton
  6. a kind of fish

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of बालक (bālaka)
Singular Dual Plural
Nominative बालकः
bālakaḥ
बालकौ
bālakau
बालकाः / बालकासः¹
bālakāḥ / bālakāsaḥ¹
Vocative बालक
bālaka
बालकौ
bālakau
बालकाः / बालकासः¹
bālakāḥ / bālakāsaḥ¹
Accusative बालकम्
bālakam
बालकौ
bālakau
बालकान्
bālakān
Instrumental बालकेन
bālakena
बालकाभ्याम्
bālakābhyām
बालकैः / बालकेभिः¹
bālakaiḥ / bālakebhiḥ¹
Dative बालकाय
bālakāya
बालकाभ्याम्
bālakābhyām
बालकेभ्यः
bālakebhyaḥ
Ablative बालकात्
bālakāt
बालकाभ्याम्
bālakābhyām
बालकेभ्यः
bālakebhyaḥ
Genitive बालकस्य
bālakasya
बालकयोः
bālakayoḥ
बालकानाम्
bālakānām
Locative बालके
bālake
बालकयोः
bālakayoḥ
बालकेषु
bālakeṣu
Notes
  • ¹Vedic

Descendants[edit]

References[edit]