บั้ง

See also: บัง and บึง

Thai

Pronunciation

Orthographic/Phonemic		บั้ง ɓ ạ ˆ ŋ
Romanization	Paiboon	bâng
	Royal Institute	bang
(standard) IPA(key)		/baŋ˥˩/(R)

Etymology 1

Compare Lü ᦢᧂᧉ (ḃang²).

Verb

บั้ง • (bâng) (abstract noun การบั้ง)

1. (transitive) to cut or slice transversely

Noun

บั้ง • (bâng)

1. file (tool for reducing or smoothing surfaces of wood, metal, etc)
2. stripe; band
3. (historical) scabbard band (metal hoop fitted around the sheath of a royal sword to reinforce its structure and serving also as an indication of rank)
   • 1915, อมรวงษ์วิจิตร (หม่อมราชวงศ์ปฐม คเนจร), หม่อม, “พงษาวดารหัวเมืองมณฑลอิสาณ”, in ประชุมพงษาวดาร, volume 4, พระนคร: โบราณคดีสโมสร, page 55:

     พระราชทานหมวกตุ้มปี่กระบี่บั้งทองเปนเกียรติยศ

     prá-râat-chá-taan mùuak dtûm-bpìi grà-bìi bâng tɔɔng bpen gìiat-dtì-yót

     granted a tumpi hat [and] a sword [with] golden bands as [his] honour

4. badge consisting of stripes, used as an indication of rank, such as chevron
5. shoulder mark

   Synonyms: อินทรธนู (in-tá-nuu), บ่า (bàa), บ่ายศ

Etymology 2

From Proto-Tai *baŋᴮ/ꟲ (“bamboo tube”).

Cognate with Isan บั้ง, Lao ບັ້ງ (bang), Northern Thai ᨷᩢ᩠᩶ᨦ (baŋ³), Khün ᨷᩢ᩠᩶ᨦ (baŋ³), Lü ᦢᧂᧉ (ḃang²), Shan ဝင်ႈ (wāng), Zhuang mbaengq, Tày bẳng.

Alternative forms

• บ้อง (bɔ̂ng)

Noun

บั้ง • (bâng)

1. (especially of bamboo, now dialect) cylinder; pipe; tube

Derived terms

• บั้งไฟ