พายุ

See also: พาย

Thai

Alternative forms

• พยุ, พาย (paai), วายุ (waa-yú), วาโย

Etymology

Borrowed from Pali vāyu (“wind”), from Sanskrit वायु (vāyú). Cognate with Modern Khmer ព្យុះ (pyuh); Lao ພາຍຸ (ph), ວາຍຸ (w). Compare Old Khmer vyuha.

Pronunciation

Orthographic		พายุ b ā y u
Phonemic		พา-ยุ b ā – y u
Romanization	Paiboon	paa-yú
	Royal Institute	pha-yu
(standard) IPA(key)		/pʰaː˧.juʔ˦˥/(R)

Noun

storm

พายุ • (paa-yú)

1. (elegant, poetic) air; breath; wind
2. (classifier ลูก) storm; tempest

   พายุเข้าภาคเหนือของประเทศไทย

   paa-yú kâo pâak nʉ̌ʉa kɔ̌ɔng bprà-têet tai

   A storm hits the Northern region of Thailand.

Derived terms

• เจ้าพายุ
• พายุโซนร้อน
• พายุดีเปรสชัน
• พายุไต้ฝุ่น
• พายุทราย
• พายุฝน (paa-yú-fǒn)
• พายุฝุ่น
• พายุฟ้าคะนอง (paa-yú-fáa-ká-nɔɔng)
• พายุหมุน (paa-yú-mǔn)
• พายุหิมะ (paa-yú-hì-má)
• ลมพายุ

Further reading

• “พายุ” in Thai Dictionary Project (TDP) (UC Berkeley 1964) (plus additional data from the Royal Institute of Thailand (RI) and NECTEC's LEXITRON project (LEX)). Searchable online at SEAlang.net.