อัศจรรย์

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Thai[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit आश्चर्य (āścarya, marvelous).

Pronunciation[edit]

Orthographic อัศจรรย์
ɒ ạ ɕ t͡ɕ r r y ʻ
Phonemic อัด-สะ-จัน
ɒ ạ ɗ – s a – t͡ɕ ạ n
Paiboon àt-sà-jan
(standard) IPA(key) /ʔat̚˨˩.sa˨˩.t͡ɕan˧/
Audio

Adjective[edit]

อัศจรรย์ (àt-sà-jan) (abstract noun ความอัศจรรย์)

  1. marvelous.