ἀείδω

Ancient Greek

Alternative forms

• ᾄδω (āídō) — Attic, except in Aeschylus

Etymology

From Proto-Hellenic *awéidō.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /a.ěː.dɔː/ → /aˈi.ðo/ → /aˈi.ðo/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /a.ěː.dɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /aˈi.do/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /aˈi.ðo/
• (10^th CE Medieval) IPA^(key): /aˈi.ðo/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /aˈi.ðo/

Verb

ᾰ̓είδω • (ăeídō) (Epic, Tragic, Ionic, Doric)

1. (ambitransitive) to sing, chant, praise
   • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 1.1–2:

     Μῆνιν ἄειδε, θεᾱ́, Πηληϊάδε͜ω Ἀχιλῆος
     οὐλομένην, ἣ μῡρί’ Ἀχαιοῖς ἄλγε’ ἔθηκε ...

     Mênin áeide, theā́, Pēlēïáde͜ō Akhilêos
     ouloménēn, hḕ mūrí’ Akhaioîs álge’ éthēke ...

     • 1898 translation by Samuel Butler

       Sing, O goddess, the rage of Achilles son of Peleus, that brought countless ills upon the Achaeans.

2. (ambitransitive) to make various noises: hoot, howl, croak
   • c. 385 BCE, Plato, Symposium 223c:

     ἐξεγρέσθαι δὲ πρὸς ἡμέραν ἤδη ἀλεκτρυόνων ᾀδόντων

     exegrésthai dè pròs hēméran ḗdē alektruónōn āidóntōn

     and [Aristodemus] was woken up when it was already nearly day by cocks crowing

3. (transitive) to celebrate, praise
   • 522 BCE – 443 BCE, Pindar, Pythian Ode 8.25
   • c. 518 BCE – 450 BCE, Bacchylides, Collected Works 6.6

Conjugation

   Present: ᾰ̓είδω, ᾰ̓είδομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾰ̓είδω	ᾰ̓είδεις	ᾰ̓είδει	ᾰ̓είδετον	ᾰ̓είδετον	ᾰ̓είδομεν	ᾰ̓είδετε	ᾰ̓είδουσῐ(ν)
	subjunctive	ᾰ̓είδω	ᾰ̓είδῃς	ᾰ̓είδῃ	ᾰ̓είδητον	ᾰ̓είδητον	ᾰ̓είδωμεν	ᾰ̓είδητε	ᾰ̓είδωσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓είδοιμῐ	ᾰ̓είδοις	ᾰ̓είδοι	ᾰ̓είδοιτον	ᾰ̓ειδοίτην	ᾰ̓είδοιμεν	ᾰ̓είδοιτε	ᾰ̓είδοιεν
	imperative		ᾰ̓́ειδε	ᾰ̓ειδέτω	ᾰ̓είδετον	ᾰ̓ειδέτων		ᾰ̓είδετε	ᾰ̓ειδόντων
middle/passive	indicative	ᾰ̓είδομαι	ᾰ̓είδῃ, ᾰ̓είδει	ᾰ̓είδεται	ᾰ̓είδεσθον	ᾰ̓είδεσθον	ᾰ̓ειδόμεθᾰ	ᾰ̓είδεσθε	ᾰ̓είδονται
	subjunctive	ᾰ̓είδωμαι	ᾰ̓είδῃ	ᾰ̓είδηται	ᾰ̓είδησθον	ᾰ̓είδησθον	ᾰ̓ειδώμεθᾰ	ᾰ̓είδησθε	ᾰ̓είδωνται
	optative	ᾰ̓ειδοίμην	ᾰ̓είδοιο	ᾰ̓είδοιτο	ᾰ̓είδοισθον	ᾰ̓ειδοίσθην	ᾰ̓ειδοίμεθᾰ	ᾰ̓είδοισθε	ᾰ̓είδοιντο
	imperative		ᾰ̓είδου	ᾰ̓ειδέσθω	ᾰ̓είδεσθον	ᾰ̓ειδέσθων		ᾰ̓είδεσθε	ᾰ̓ειδέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ᾰ̓είδειν				ᾰ̓είδεσθαι
participle	m	ᾰ̓είδων				ᾰ̓ειδόμενος
	f	ᾰ̓είδουσᾰ				ᾰ̓ειδομένη
	n	ᾰ̓εῖδον				ᾰ̓ειδόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Present: ᾄδω, ᾄδομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾄδω	ᾄδεις	ᾄδει	ᾄδετον	ᾄδετον	ᾄδομεν	ᾄδετε	ᾄδουσῐ(ν)
	subjunctive	ᾄδω	ᾄδῃς	ᾄδῃ	ᾄδητον	ᾄδητον	ᾄδωμεν	ᾄδητε	ᾄδωσῐ(ν)
	optative	ᾄδοιμῐ	ᾄδοις	ᾄδοι	ᾄδοιτον	ᾀδοίτην	ᾄδοιμεν	ᾄδοιτε	ᾄδοιεν
	imperative		ᾆδε	ᾀδέτω	ᾄδετον	ᾀδέτων		ᾄδετε	ᾀδόντων
middle/passive	indicative	ᾄδομαι	ᾄδῃ, ᾄδει	ᾄδεται	ᾄδεσθον	ᾄδεσθον	ᾀδόμεθᾰ	ᾄδεσθε	ᾄδονται
	subjunctive	ᾄδωμαι	ᾄδῃ	ᾄδηται	ᾄδησθον	ᾄδησθον	ᾀδώμεθᾰ	ᾄδησθε	ᾄδωνται
	optative	ᾀδοίμην	ᾄδοιο	ᾄδοιτο	ᾄδοισθον	ᾀδοίσθην	ᾀδοίμεθᾰ	ᾄδοισθε	ᾄδοιντο
	imperative		ᾄδου	ᾀδέσθω	ᾄδεσθον	ᾀδέσθων		ᾄδεσθε	ᾀδέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ᾄδειν				ᾄδεσθαι
participle	m	ᾄδων				ᾀδόμενος
	f	ᾄδουσᾰ				ᾀδομένη
	n	ᾆδον				ᾀδόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἤειδον, ἠειδόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἤειδον	ἤειδες	ἤειδε(ν)	ἠείδετον	ἠειδέτην	ἠείδομεν	ἠείδετε	ἤειδον
middle/passive	indicative	ἠειδόμην	ἠείδου	ἠείδετο	ἠείδεσθον	ἠειδέσθην	ἠειδόμεθᾰ	ἠείδεσθε	ἠείδοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ᾖδον, ᾐδόμην (Tragic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾖδον	ᾖδες	ᾖδε(ν)	ᾔδετον	ᾐδέτην	ᾔδομεν	ᾔδετε	ᾖδον
middle/passive	indicative	ᾐδόμην	ᾔδου	ᾔδετο	ᾔδεσθον	ᾐδέσθην	ᾐδόμεθᾰ	ᾔδεσθε	ᾔδοντο
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ᾰ̓́ειδον, ᾰ̓ειδόμην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾰ̓́ειδον	ᾰ̓́ειδες	ᾰ̓́ειδε(ν)	ᾰ̓είδετον	ᾰ̓ειδέτην	ᾰ̓είδομεν	ᾰ̓είδετε	ᾰ̓́ειδον
middle/passive	indicative	ᾰ̓ειδόμην	ᾰ̓είδεο, ᾰ̓είδευ	ᾰ̓είδετο	ᾰ̓είδεσθον	ᾰ̓ειδέσθην	ᾰ̓ειδόμε(σ)θᾰ	ᾰ̓είδεσθε	ᾰ̓είδοντο
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: ᾰ̓είσω, ᾰ̓είσομαι, ᾰ̓εισθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾰ̓είσω	ᾰ̓είσεις	ᾰ̓είσει	ᾰ̓είσετον	ᾰ̓είσετον	ᾰ̓είσομεν	ᾰ̓είσετε	ᾰ̓είσουσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓είσοιμῐ	ᾰ̓είσοις	ᾰ̓είσοι	ᾰ̓είσοιτον	ᾰ̓εισοίτην	ᾰ̓είσοιμεν	ᾰ̓είσοιτε	ᾰ̓είσοιεν
middle	indicative	ᾰ̓είσομαι	ᾰ̓είσῃ, ᾰ̓είσει	ᾰ̓είσεται	ᾰ̓είσεσθον	ᾰ̓είσεσθον	ᾰ̓εισόμεθᾰ	ᾰ̓είσεσθε	ᾰ̓είσονται
	optative	ᾰ̓εισοίμην	ᾰ̓είσοιο	ᾰ̓είσοιτο	ᾰ̓είσοισθον	ᾰ̓εισοίσθην	ᾰ̓εισοίμεθᾰ	ᾰ̓είσοισθε	ᾰ̓είσοιντο
passive	indicative	ᾰ̓εισθήσομαι	ᾰ̓εισθήσῃ, ᾰ̓εισθήσει	ᾰ̓εισθήσεται	ᾰ̓εισθήσεσθον	ᾰ̓εισθήσεσθον	ᾰ̓εισθησόμεθᾰ	ᾰ̓εισθήσεσθε	ᾰ̓εισθήσονται
	optative	ᾰ̓εισθησοίμην	ᾰ̓εισθήσοιο	ᾰ̓εισθήσοιτο	ᾰ̓εισθήσοισθον	ᾰ̓εισθησοίσθην	ᾰ̓εισθησοίμεθᾰ	ᾰ̓εισθήσοισθε	ᾰ̓εισθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ᾰ̓είσειν			ᾰ̓είσεσθαι		ᾰ̓εισθήσεσθαι
participle	m	ᾰ̓είσων			ᾰ̓εισόμενος		ᾰ̓εισθησόμενος
	f	ᾰ̓είσουσᾰ			ᾰ̓εισομένη		ᾰ̓εισθησομένη
	n	ᾰ̓εῖσον			ᾰ̓εισόμενον		ᾰ̓εισθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: ᾄσω, ᾄσομαι, ᾀσθήσομαι (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾄσω	ᾄσεις	ᾄσει	ᾄσετον	ᾄσετον	ᾄσομεν	ᾄσετε	ᾄσουσῐ(ν)
	optative	ᾄσοιμῐ	ᾄσοις	ᾄσοι	ᾄσοιτον	ᾀσοίτην	ᾄσοιμεν	ᾄσοιτε	ᾄσοιεν
middle	indicative	ᾄσομαι	ᾄσῃ, ᾄσει	ᾄσεται	ᾄσεσθον	ᾄσεσθον	ᾀσόμεθᾰ	ᾄσεσθε	ᾄσονται
	optative	ᾀσοίμην	ᾄσοιο	ᾄσοιτο	ᾄσοισθον	ᾀσοίσθην	ᾀσοίμεθᾰ	ᾄσοισθε	ᾄσοιντο
passive	indicative	ᾀσθήσομαι	ᾀσθήσῃ, ᾀσθήσει	ᾀσθήσεται	ᾀσθήσεσθον	ᾀσθήσεσθον	ᾀσθησόμεθᾰ	ᾀσθήσεσθε	ᾀσθήσονται
	optative	ᾀσθησοίμην	ᾀσθήσοιο	ᾀσθήσοιτο	ᾀσθήσοισθον	ᾀσθησοίσθην	ᾀσθησοίμεθᾰ	ᾀσθήσοισθε	ᾀσθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ᾄσειν			ᾄσεσθαι		ᾀσθήσεσθαι
participle	m	ᾄσων			ᾀσόμενος		ᾀσθησόμενος
	f	ᾄσουσᾰ			ᾀσομένη		ᾀσθησομένη
	n	ᾆσον			ᾀσόμενον		ᾀσθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: ᾅσομαι (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	ᾅσομαι	ᾅσεαι, ᾅσῃ	ᾅσεται	ᾅσεσθον	ᾅσεσθον	ᾁσόμε(σ)θᾰ	ᾅσεσθε	ᾅσονται
	optative	ᾁσοίμην	ᾅσοιο	ᾅσοιτο	ᾅσοισθον	ᾁσοίσθην	ᾁσοίμε(σ)θᾰ	ᾅσοισθε	ᾁσοίᾰτο
					middle
infinitive					ᾅσεσθαι
participle	m				ᾁσόμενος
	f				ᾁσομένη
	n				ᾁσόμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἤεισᾰ, ἠεισᾰ́μην, ἠείσθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἤεισᾰ	ἤεισᾰς	ἤεισε(ν)	ἠείσᾰτον	ἠεισᾰ́την	ἠείσᾰμεν	ἠείσᾰτε	ἤεισᾰν
	subjunctive	ᾰ̓είσω	ᾰ̓είσῃς	ᾰ̓είσῃ	ᾰ̓είσητον	ᾰ̓είσητον	ᾰ̓είσωμεν	ᾰ̓είσητε	ᾰ̓είσωσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓είσαιμῐ	ᾰ̓είσειᾰς, ᾰ̓είσαις	ᾰ̓είσειε(ν), ᾰ̓είσαι	ᾰ̓είσαιτον	ᾰ̓εισαίτην	ᾰ̓είσαιμεν	ᾰ̓είσαιτε	ᾰ̓είσειᾰν, ᾰ̓είσαιεν
	imperative		ᾰ̓́εισον	ᾰ̓εισᾰ́τω	ᾰ̓είσᾰτον	ᾰ̓εισᾰ́των		ᾰ̓είσᾰτε	ᾰ̓εισᾰ́ντων
middle	indicative	ἠεισᾰ́μην	ἠείσω	ἠείσᾰτο	ἠείσᾰσθον	ἠεισᾰ́σθην	ἠεισᾰ́μεθᾰ	ἠείσᾰσθε	ἠείσᾰντο
	subjunctive	ᾰ̓είσωμαι	ᾰ̓είσῃ	ᾰ̓είσηται	ᾰ̓είσησθον	ᾰ̓είσησθον	ᾰ̓εισώμεθᾰ	ᾰ̓είσησθε	ᾰ̓είσωνται
	optative	ᾰ̓εισαίμην	ᾰ̓είσαιο	ᾰ̓είσαιτο	ᾰ̓είσαισθον	ᾰ̓εισαίσθην	ᾰ̓εισαίμεθᾰ	ᾰ̓είσαισθε	ᾰ̓είσαιντο
	imperative		ᾰ̓́εισαι	ᾰ̓εισᾰ́σθω	ᾰ̓είσᾰσθον	ᾰ̓εισᾰ́σθων		ᾰ̓είσᾰσθε	ᾰ̓εισᾰ́σθων
passive	indicative	ἠείσθην	ἠείσθης	ἠείσθη	ἠείσθητον	ἠεισθήτην	ἠείσθημεν	ἠείσθητε	ἠείσθησᾰν
	subjunctive	ᾰ̓εισθῶ	ᾰ̓εισθῇς	ᾰ̓εισθῇ	ᾰ̓εισθῆτον	ᾰ̓εισθῆτον	ᾰ̓εισθῶμεν	ᾰ̓εισθῆτε	ᾰ̓εισθῶσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓εισθείην	ᾰ̓εισθείης	ᾰ̓εισθείη	ᾰ̓εισθεῖτον, ᾰ̓εισθείητον	ᾰ̓εισθείτην, ᾰ̓εισθειήτην	ᾰ̓εισθεῖμεν, ᾰ̓εισθείημεν	ᾰ̓εισθεῖτε, ᾰ̓εισθείητε	ᾰ̓εισθεῖεν, ᾰ̓εισθείησᾰν
	imperative		ᾰ̓είσθητῐ	ᾰ̓εισθήτω	ᾰ̓είσθητον	ᾰ̓εισθήτων		ᾰ̓είσθητε	ᾰ̓εισθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ᾰ̓εῖσαι			ᾰ̓είσᾰσθαι		ᾰ̓εισθῆναι
participle	m	ᾰ̓είσᾱς			ᾰ̓εισᾰ́μενος		ᾰ̓εισθείς
	f	ᾰ̓είσᾱσᾰ			ᾰ̓εισᾰμένη		ᾰ̓εισθεῖσᾰ
	n	ᾰ̓εῖσᾰν			ᾰ̓εισᾰ́μενον		ᾰ̓εισθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ᾖσᾰ, ᾐσᾰ́μην, ᾔσθην (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾖσᾰ	ᾖσᾰς	ᾖσε(ν)	ᾔσᾰτον	ᾐσᾰ́την	ᾔσᾰμεν	ᾔσᾰτε	ᾖσᾰν
	subjunctive	ᾄσω	ᾄσῃς	ᾄσῃ	ᾄσητον	ᾄσητον	ᾄσωμεν	ᾄσητε	ᾄσωσῐ(ν)
	optative	ᾄσαιμῐ	ᾄσειᾰς, ᾄσαις	ᾄσειε(ν), ᾄσαι	ᾄσαιτον	ᾀσαίτην	ᾄσαιμεν	ᾄσαιτε	ᾄσειᾰν, ᾄσαιεν
	imperative		ᾆσον	ᾀσᾰ́τω	ᾄσᾰτον	ᾀσᾰ́των		ᾄσᾰτε	ᾀσᾰ́ντων
middle	indicative	ᾐσᾰ́μην	ᾔσω	ᾔσᾰτο	ᾔσᾰσθον	ᾐσᾰ́σθην	ᾐσᾰ́μεθᾰ	ᾔσᾰσθε	ᾔσᾰντο
	subjunctive	ᾄσωμαι	ᾄσῃ	ᾄσηται	ᾄσησθον	ᾄσησθον	ᾀσώμεθᾰ	ᾄσησθε	ᾄσωνται
	optative	ᾀσαίμην	ᾄσαιο	ᾄσαιτο	ᾄσαισθον	ᾀσαίσθην	ᾀσαίμεθᾰ	ᾄσαισθε	ᾄσαιντο
	imperative		ᾆσαι	ᾀσᾰ́σθω	ᾄσᾰσθον	ᾀσᾰ́σθων		ᾄσᾰσθε	ᾀσᾰ́σθων
passive	indicative	ᾔσθην	ᾔσθης	ᾔσθη	ᾔσθητον	ᾐσθήτην	ᾔσθημεν	ᾔσθητε	ᾔσθησᾰν
	subjunctive	ᾀσθῶ	ᾀσθῇς	ᾀσθῇ	ᾀσθῆτον	ᾀσθῆτον	ᾀσθῶμεν	ᾀσθῆτε	ᾀσθῶσῐ(ν)
	optative	ᾀσθείην	ᾀσθείης	ᾀσθείη	ᾀσθεῖτον, ᾀσθείητον	ᾀσθείτην, ᾀσθειήτην	ᾀσθεῖμεν, ᾀσθείημεν	ᾀσθεῖτε, ᾀσθείητε	ᾀσθεῖεν, ᾀσθείησᾰν
	imperative		ᾄσθητῐ	ᾀσθήτω	ᾄσθητον	ᾀσθήτων		ᾄσθητε	ᾀσθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ᾆσαι			ᾄσᾰσθαι		ᾀσθῆναι
participle	m	ᾄσᾱς			ᾀσᾰ́μενος		ᾀσθείς
	f	ᾄσᾱσᾰ			ᾀσᾰμένη		ᾀσθεῖσᾰ
	n	ᾆσᾰν			ᾀσᾰ́μενον		ᾀσθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ᾰ̓́εισᾰ, ᾰ̓εισᾰ́μην, ᾰ̓είσθην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾰ̓́εισᾰ	ᾰ̓́εισᾰς	ᾰ̓́εισε(ν)	ᾰ̓είσᾰτον	ᾰ̓εισᾰ́την	ᾰ̓είσᾰμεν	ᾰ̓είσᾰτε	ᾰ̓́εισᾰν
	subjunctive	ᾰ̓είσω(μῐ)	ᾰ̓είσῃσ(θᾰ)	ᾰ̓είσῃσῐ(ν), ᾰ̓είσῃ	ᾰ̓είσητον, ᾰ̓είσετον	ᾰ̓είσητον, ᾰ̓είσετον	ᾰ̓είσωμεν, ᾰ̓είσομεν	ᾰ̓είσητε, ᾰ̓είσετε	ᾰ̓είσωσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓είσαιμῐ	ᾰ̓είσαισ(θᾰ), ᾰ̓είσειᾰσ(θᾰ)	ᾰ̓είσειε(ν), ᾰ̓είσαι	ᾰ̓είσαιτον	ᾰ̓εισαίτην	ᾰ̓είσαιμεν	ᾰ̓είσαιτε	ᾰ̓είσειᾰν, ᾰ̓είσαιεν
	imperative		ᾰ̓́εισον	ᾰ̓εισᾰ́τω	ᾰ̓είσᾰτον	ᾰ̓εισᾰ́των		ᾰ̓είσᾰτε	ᾰ̓εισᾰ́ντων
middle	indicative	ᾰ̓εισᾰ́μην	ᾰ̓είσᾰο	ᾰ̓είσᾰτο	ᾰ̓είσᾰσθον	ᾰ̓εισᾰ́σθην	ᾰ̓εισᾰ́με(σ)θᾰ	ᾰ̓είσᾰσθε	ᾰ̓είσᾰντο
	subjunctive	ᾰ̓είσωμαι, ᾰ̓είσομαι	ᾰ̓είσεαι, ᾰ̓είσῃ	ᾰ̓είσηται, ᾰ̓είσεται	ᾰ̓είσησθον	ᾰ̓είσησθον	ᾰ̓εισώμε(σ)θᾰ, ᾰ̓εισόμε(σ)θᾰ	ᾰ̓είσησθε	ᾰ̓είσωνται
	optative	ᾰ̓εισαίμην	ᾰ̓είσαιο	ᾰ̓είσαιτο	ᾰ̓είσαισθον	ᾰ̓εισαίσθην	ᾰ̓εισαίμε(σ)θᾰ	ᾰ̓είσαισθε	ᾰ̓εισαίᾰτο
	imperative		ᾰ̓́εισαι	ᾰ̓εισᾰ́σθω	ᾰ̓είσᾰσθον	ᾰ̓εισᾰ́σθων		ᾰ̓είσᾰσθε	ᾰ̓εισᾰ́σθων
passive	indicative	ᾰ̓είσθην	ᾰ̓είσθης	ᾰ̓είσθη	ᾰ̓είσθητον	ᾰ̓εισθήτην	ᾰ̓είσθημεν	ᾰ̓είσθητε	ᾰ̓είσθησᾰν, ᾰ̓́εισθεν
	subjunctive	ᾰ̓εισθῶ	ᾰ̓εισθῇς	ᾰ̓εισθῇ	ᾰ̓εισθῆτον	ᾰ̓εισθῆτον	ᾰ̓εισθῶμεν	ᾰ̓εισθῆτε	ᾰ̓εισθῶσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓εισθείην	ᾰ̓εισθείης	ᾰ̓εισθείη	ᾰ̓εισθεῖτον	ᾰ̓εισθείτην	ᾰ̓εισθεῖμεν	ᾰ̓εισθεῖτε	ᾰ̓εισθεῖεν
	imperative		ᾰ̓είσθητῐ	ᾰ̓εισθήτω	ᾰ̓είσθητον	ᾰ̓εισθήτων		ᾰ̓είσθητε	ᾰ̓εισθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ᾰ̓εῖσαι, ᾰ̓εισᾰ́μεν(αι)			ᾰ̓είσᾰσθαι		ᾰ̓εισθῆναι, ᾰ̓εισθήμεναι
participle	m	ᾰ̓είσᾱς			ᾰ̓εισᾰ́μενος		ᾰ̓εισθείς
	f	ᾰ̓είσᾱσᾰ			ᾰ̓εισᾰμένη		ᾰ̓εισθεῖσᾰ
	n	ᾰ̓εῖσᾰν			ᾰ̓εισᾰ́μενον		ᾰ̓εισθέν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: ᾖσμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/passive	indicative	ᾖσμαι	ᾖσαι	ᾖσται	ᾖσθον	ᾖσθον	ᾔσμεθᾰ	ᾖσθε	ᾔσᾰται
	subjunctive	ᾐσμένος ὦ	ᾐσμένος ᾖς	ᾐσμένος ᾖ	ᾐσμένω ἦτον	ᾐσμένω ἦτον	ᾐσμένοι ὦμεν	ᾐσμένοι ἦτε	ᾐσμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	ᾐσμένος εἴην	ᾐσμένος εἴης	ᾐσμένος εἴη	ᾐσμένω εἴητον, εἶτον	ᾐσμένω εἰήτην, εἴτην	ᾐσμένοι εἴημεν, εἶμεν	ᾐσμένοι εἴητε, εἶτε	ᾐσμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		ᾖσο	ᾔσθω	ᾖσθον	ᾔσθων		ᾖσθε	ᾔσθων
						middle/passive
infinitive						ᾖσθαι
participle	m					ᾐσμένος
	f					ᾐσμένη
	n					ᾐσμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Pluperfect: ᾔσμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/passive	indicative	ᾔσμην	ᾖσο	ᾖστο	ᾖσθον	ᾔσθην	ᾔσμεθᾰ	ᾖσθε	ᾔσᾰτο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

• ᾰ̓οιδή (ăoidḗ)
• ᾰ̓οίδιμος (ăoídimos)
• ᾰ̓οιδός (ăoidós)
• ᾠδή (ōidḗ)
• ᾠδός (ōidós)

Related terms

• αὐδή (audḗ)
• ῠ̔δέω (hŭdéō)

Descendants

• → Esperanto: aedo

Further reading

• “ἀείδω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “ἀείδω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “ἀείδω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• “ἀείδω” in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• ἀείδω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• “ἀείδω” in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)
• “ἀείδω”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • carol idem, page 114.
  • celebrate idem, page 120.
  • chant idem, page 124.
  • chirp idem, page 130.
  • commemorate idem, page 147.
  • crow idem, page 186.
  • extol idem, page 297.
  • glorify idem, page 363.
  • hymn idem, page 412.
  • immortalise idem, page 418.
  • intone idem, page 454.
  • laud idem, page 478.
  • magnify idem, page 507.
  • pipe idem, page 614.
  • praise idem, page 631.
  • sing idem, page 777.
  • warble idem, page 964.
• ἀείδω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011