ἀπόγειος
Ancient Greek
Alternative forms
- ἀπόγαιος (apógaios)
Etymology
From ἀπό (apó, “away”) + γῆ (gê, “Earth”) + -ιος (-ios).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /a.pó.ɡeː.os/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /aˈpo.ɡi.os/
- (4th CE Koine) IPA(key): /aˈpo.ʝi.os/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /aˈpo.ʝi.os/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /aˈpo.ʝi.os/
Noun
ᾰ̓πόγειος • (apógeios) m or f (neuter ᾰ̓πόγειον); second declension
Declension
Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | Masculine / Feminine | Neuter | ||||||||
Nominative | ᾰ̓πόγειος apógeios |
ᾰ̓πόγειον apógeion |
ᾰ̓πογείω apogeíō |
ᾰ̓πογείω apogeíō |
ᾰ̓πόγειοι apógeioi |
ᾰ̓πόγειᾰ apógeia | ||||||||
Genitive | ᾰ̓πογείου apogeíou |
ᾰ̓πογείου apogeíou |
ᾰ̓πογείοιν apogeíoin |
ᾰ̓πογείοιν apogeíoin |
ᾰ̓πογείων apogeíōn |
ᾰ̓πογείων apogeíōn | ||||||||
Dative | ᾰ̓πογείῳ apogeíōi |
ᾰ̓πογείῳ apogeíōi |
ᾰ̓πογείοιν apogeíoin |
ᾰ̓πογείοιν apogeíoin |
ᾰ̓πογείοις apogeíois |
ᾰ̓πογείοις apogeíois | ||||||||
Accusative | ᾰ̓πόγειον apógeion |
ᾰ̓πόγειον apógeion |
ᾰ̓πογείω apogeíō |
ᾰ̓πογείω apogeíō |
ᾰ̓πογείους apogeíous |
ᾰ̓πόγειᾰ apógeia | ||||||||
Vocative | ᾰ̓πόγειε apógeie |
ᾰ̓πόγειον apógeion |
ᾰ̓πογείω apogeíō |
ᾰ̓πογείω apogeíō |
ᾰ̓πόγειοι apógeioi |
ᾰ̓πόγειᾰ apógeia | ||||||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
ᾰ̓πογείως apogeíōs |
ᾰ̓πογειότερος apogeióteros |
ᾰ̓πογειότᾰτος apogeiótatos | ||||||||||||
Notes: |
|
Derived terms
- ᾰ̓πόγειον (apógeion)
Descendants
- → Latin: apogēus (see there for further descendants)
Further reading
- “ἀπόγειος”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- ἀπόγειος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- ἀπόγειος in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2024)