aantrekkelijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

aantrekkelijk (comparative aantrekkelijker, superlative aantrekkelijkst)

  1. attractive
  2. beautiful

Declension[edit]

Inflection of aantrekkelijk
uninflected aantrekkelijk
inflected aantrekkelijke
comparative aantrekkelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial aantrekkelijk aantrekkelijker het aantrekkelijkst
het aantrekkelijkste
indefinite m./f. sing. aantrekkelijke aantrekkelijkere aantrekkelijkste
n. sing. aantrekkelijk aantrekkelijker aantrekkelijkste
plural aantrekkelijke aantrekkelijkere aantrekkelijkste
definite aantrekkelijke aantrekkelijkere aantrekkelijkste
partitive aantrekkelijks aantrekkelijkers

Antonyms[edit]