From Wiktionary, the free dictionary
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
achainigh (present analytic achainíonn, future analytic achaineoidh, verbal noun achainí, past participle achainithe)
- (transitive) entreat, petition (ar dhuine (“someone”))
Conjugation of achainigh (second conjugation)
| indicative
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| present
|
achainím
|
achainíonn tú; achainír†
|
achainíonn sé, sí
|
achainímid; achainíonn muid
|
achainíonn sibh
|
achainíonn siad; achainíd†
|
a achainíonn; a achainíos
|
achainítear
|
| past
|
d'achainigh mé; d'achainíos / achainigh mé‡; achainíos‡
|
d'achainigh tú; d'achainís / achainigh tú‡; achainís‡
|
d'achainigh sé, sí / achainigh sé, sí‡
|
d'achainíomar; d'achainigh muid / achainíomar‡; achainigh muid‡
|
d'achainigh sibh; d'achainíobhair / achainigh sibh‡; achainíobhair‡
|
d'achainigh siad; d'achainíodar / achainigh siad‡; achainíodar‡
|
a d'achainigh
|
achainíodh; hachainíodh†
|
| past habitual
|
d'achainínn / achainínn‡
|
d'achainíteá / achainíteá‡
|
d'achainíodh sé, sí / achainíodh sé, sí‡
|
d'achainímis; d'achainíodh muid / achainímis‡; achainíodh muid‡
|
d'achainíodh sibh / achainíodh sibh‡
|
d'achainídís; d'achainíodh / achainídís‡; achainíodh siad‡
|
a d'achainíodh
|
d'achainítí / achainítí‡
|
|
|
|
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| future
|
achaineoidh mé; achaineod; achaineochaidh mé†
|
achaineoidh tú; achaineoir†; achaineochaidh tú†
|
achaineoidh sé, sí; achaineochaidh sé, sí†
|
achaineoimid; achaineoidh muid; achaineochaimid†; achaineochaidh muid†
|
achaineoidh sibh; achaineochaidh sibh†
|
achaineoidh siad; achaineoid†; achaineochaidh siad†
|
a achaineoidh; a achaineos; a achaineochaidh†; a achaineochas†
|
achaineofar; achaineochar†
|
| conditional
|
d'achaineoinn; d'achaineochainn† / achaineoinn‡; achaineochainn†‡
|
d'achaineofá; d'achaineochthᆠ/ achaineofá‡; achaineochthᆇ
|
d'achaineodh sé, sí; d'achaineochadh sé, sí† / achaineodh sé, sí‡; achaineochadh sé, s톇
|
d'achaineoimis; d'achaineodh muid; d'achaineochaimis†; d'achaineochadh muid† / achaineoimis‡; achaineodh muid‡; achaineochaimis†‡; achaineochadh muid†‡
|
d'achaineodh sibh; d'achaineochadh sibh† / achaineodh sibh‡; achaineochadh sibh†‡
|
d'achaineoidís; d'achaineodh siad; d'achaineochaidís†; d'achaineochadh siad† / achaineoidís‡; achaineodh siad‡; achaineochaidís†‡; achaineochadh siad†‡
|
a d'achaineodh; a d'achaineochadh†
|
d'achaineofaí; d'achaineochthaí† / achaineofaí‡; achaineochtha톇
|
|
|
| subjunctive
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| present
|
go n-achainí mé; go n-achainíod†
|
go n-achainí tú; go n-achainír†
|
go n-achainí sé, sí
|
go n-achainímid; go n-achainí muid
|
go n-achainí sibh
|
go n-achainí siad; go n-achainíd†
|
—
|
go n-achainítear
|
| past
|
dá n-achainínn
|
dá n-achainíteá
|
dá n-achainíodh sé, sí
|
dá n-achainímis; dá n-achainíodh muid
|
dá n-achainíodh sibh
|
dá n-achainídís; dá n-achainíodh siad
|
—
|
dá n-achainítí
|
|
|
| imperative
|
singular
|
plural
|
direct relative
|
autonomous
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| —
|
achainím
|
achainigh
|
achainíodh sé, sí
|
achainímis
|
achainígí; achainídh†
|
achainídís
|
—
|
achainítear
|
|
|
|
| past participle
|
achainithe
|
|
|
| verbal noun
|
achainí
|
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.