afstandelijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

afstandelijk ‎(comparative afstandelijker, superlative afstandelijkst)

  1. standoffish, aloof, distant (cold, unfriendly)

Declension[edit]

Inflection of afstandelijk
uninflected afstandelijk
inflected afstandelijke
comparative afstandelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial afstandelijk afstandelijker het afstandelijkst
het afstandelijkste
indefinite m./f. sing. afstandelijke afstandelijkere afstandelijkste
n. sing. afstandelijk afstandelijker afstandelijkste
plural afstandelijke afstandelijkere afstandelijkste
definite afstandelijke afstandelijkere afstandelijkste
partitive afstandelijks afstandelijkers

Derived terms[edit]