Jump to content

aistrigh

From Wiktionary, the free dictionary

Irish

[edit]

Etymology 1

[edit]

From Old Irish aistrid (“journeys”, verb), and aistrigid (“causes to move, brings; travels”), from astar, aister (“act of journeying; journey, travel; labour, travail”).

Verb

[edit]

aistrigh (present analytic aistríonn, future analytic aistreoidh, verbal noun aistriú, past participle aistrithe)

  1. move; transfer, translate
  2. switch, exchange
  3. (of figures, music, etc.) transpose
  4. journey, travel
  5. relocate, transplant
  6. (linguistics) translate
Conjugation
[edit]
Conjugation of aistrigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present aistrím aistríonn tú;
aistrír†
aistríonn sé, sí aistrímid;
aistríonn muid
aistríonn sibh aistríonn siad;
aistríd†
a aistríonn; a aistríos aistrítear
past d'aistrigh mé; d'aistríos /
aistrigh mé‡; aistríos‡
d'aistrigh tú; d'aistrís /
aistrigh tú‡; aistrís‡
d'aistrigh sé, sí /
aistrigh sé, sí‡
d'aistríomar; d'aistrigh muid /
aistríomar‡; aistrigh muid‡
d'aistrigh sibh; d'aistríobhair /
aistrigh sibh‡; aistríobhair‡
d'aistrigh siad; d'aistríodar /
aistrigh siad‡; aistríodar‡
a d'aistrigh aistríodh;
haistríodh†
past habitual d'aistrínn /
aistrínn‡
d'aistríteá /
aistríteá‡
d'aistríodh sé, sí /
aistríodh sé, sí‡
d'aistrímis; d'aistríodh muid /
aistrímis‡; aistríodh muid‡
d'aistríodh sibh /
aistríodh sibh‡
d'aistrídís; d'aistríodh /
aistrídís‡; aistríodh siad‡
a d'aistríodh d'aistrítí /
aistrítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future aistreoidh mé;
aistreod;
aistreochaidh mé†
aistreoidh tú;
aistreoir†;
aistreochaidh tú†
aistreoidh sé, sí;
aistreochaidh sé, sí†
aistreoimid;
aistreoidh muid;
aistreochaimid†;
aistreochaidh muid†
aistreoidh sibh;
aistreochaidh sibh†
aistreoidh siad;
aistreoid†;
aistreochaidh siad†
a aistreoidh; a aistreos; a aistreochaidh†; a aistreochas† aistreofar; aistreochar†
conditional d'aistreoinn; d'aistreochainn† /
aistreoinn‡; aistreochainn†‡
d'aistreofá; d'aistreochthᆠ/
aistreofá‡; aistreochthᆇ
d'aistreodh sé, sí; d'aistreochadh sé, s토/
aistreodh sé, sí‡; aistreochadh sé, s톇
d'aistreoimis; d'aistreodh muid; d'aistreochaimis†; d'aistreochadh muid† /
aistreoimis‡; aistreodh muid‡; aistreochaimis†‡; aistreochadh muid†‡
d'aistreodh sibh; d'aistreochadh sibh† /
aistreodh sibh‡; aistreochadh sibh†‡
d'aistreoidís; d'aistreodh siad; d'aistreochaidís†; d'aistreochadh siad† /
aistreoidís‡; aistreodh siad‡; aistreochaidís†‡; aistreochadh siad†‡
a d'aistreodh; a d'aistreochadh† d'aistreofaí; d'aistreochtha토/
aistreofaí‡; aistreochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-aistrí mé;
go n-aistríod†
go n-aistrí tú;
go n-aistrír†
go n-aistrí sé, sí go n-aistrímid;
go n-aistrí muid
go n-aistrí sibh go n-aistrí siad;
go n-aistríd†
— go n-aistrítear
past dá n-aistrínn dá n-aistríteá dá n-aistríodh sé, sí dá n-aistrímis;
dá n-aistríodh muid
dá n-aistríodh sibh dá n-aistrídís;
dá n-aistríodh siad
— dá n-aistrítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— aistrím aistrigh aistríodh sé, sí aistrímis aistrígí;
aistrídh†
aistrídís — aistrítear
past participle aistrithe
verbal noun aistriú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms
[edit]

Etymology 2

[edit]

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

[edit]

aistrigh

  1. inflection of aistreach:
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

[edit]
Mutated forms of aistrigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
aistrigh n-aistrigh haistrigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

[edit]